غلظت دیاکسید کربن در سطح جهان سال گذشته رکورد جدیدی ثبت کرد و به طور کامل از مرز ۴۰۰ پیپیام فراتر رفت
Thread Content
غلظت دیاکسید کربن در سطح جهان سال گذشته رکورد جدیدی ثبت کرد و به طور کامل از مرز ۴۰۰ پیپیام فراتر رفت. وبسایت فنگهوانگ: نکته کلیدی این است که در ۱۰ سال گذشته، غلظت دیاکسید کربن در جو جهانی همواره در حدود ۴۰۰ پیپیام باقی مانده بود؛ آخرین عاملی که باعث فروپاشی اوضاع شد، پدیده النینو بود که در اواسط سال گذشته به اوج خود رسید. خبرگزاری «شینخوا» در تاریخ ۲۶ اکتبر گزارش داد که رسانههای خارجی میگویند، زمین وارد دورانی شده است که غلظت دیاکسید کربن در جو بالاتر از ۴۰۰ پیپیام (۱ پیپیام برابر با یک میلیونم) است. دیاکسید کربن، به عنوان اصلیترین گاز مربوط به اثر گلخانهای، عامل اصلی تغییرات اقلیمی که در پی گرمایش جهانی رخ میدهد و هر روز غیرقابل برگشتتر میشود، شناخته میشود. بر اساس گزارش وبسایت روزنامه اسپانیایی «**» در تاریخ ۲۴ اکتبر، در ماه مه سال ۲۰۱۳، ایستگاه مشاهدهگری موناروآ در هاوایی برای اولین بار مشاهده کرد که غلظت دیاکسید کربن از عدد ۴۰۰ پیپیام فراتر رفته است. در اوایل انقلاب صنعتی، این مقدار ۲۷۸ پیپیام بود. این غلظت نشاندهنده وضعیت تعادل طبیعی بین جو، اقیانوسها و بیوسفر است. با استفاده مداوم از سوختهای فسیلی (ابتدا زغالسنگ و سپس نفت)، این تعادل برهم خورد. با این حال، رکورد سال ۲۰۱۳ تصادفی، محلی و موقت بود و در ماههای بعد، این اعداد شروع به کاهش کردند. اما بنا بر گزارش سازمان جهانی هواشناسی در تاریخ ۲۴، غلظت دیاکسید کربن در جو جهانی در سال ۲۰۱۵ به طور کامل از مرز ۴۰۰ پیپیام فراتر رفته است. پتری تاراس، دبیرکل سازمان جهانی هواشناسی، در بیانیهای با افسوس گفت: «در سال ۲۰۱۵، با امضای توافقنامه آب و هوایی پاریس، دورانی از خوشبینی برای اتخاذ اقدامات جدید و جامع فرا رسید.» اما رکورد جدید غلظت دیاکسید کربن نشان میدهد که گرمایش جهانی نیز وارد دوران جدیدی شده است. ” او معتقد است که در شرایطی که غلظت دیاکسید کربن اینقدر بالاست، دستیابی به هدف کنترل افزایش دمای جهانی تا دو درجه سانتیگراد تا پایان این قرن بسیار دشوار است. تاراس گفت: «مشکل واقعی این است که دیاکسید کربن میتواند هزاران سال در جو باقی بماند و در اقیانوسها نیز مدت زمان بیشتری پابرجا بماند.» اگر نتوانیم انتشار دیاکسید کربن را مهار کنیم، نمیتوانیم در برابر تغییرات اقلیمی مقاومت کنیم و همچنین نمیتوانیم وظیفه کنترل افزایش دما را به پایان برسانیم. ” بر اساس گزارشها، در ۱۰ سال گذشته، غلظت دیاکسید کربن در جو جهانی همواره در حدود ۴۰۰ پیپیام باقی مانده است و هرگز از این میزان فراتر نرفته است. بر اساس تحلیلهای **سازمان دریاها و جو ایالات متحده، آخرین عاملی که شتر را فرو برد، پدیده النینو بود؛ این پدیده در اواسط سال گذشته به اوج خود رسید. پیامدهای آن شامل خشکسالی گسترده در مناطق گرمسیری و کاهش توانایی جنگلهای بارانی در جذب دیاکسید کربن میباشد. اما پدیده النینو به پایان رسیده است، اما غلظت دیاکسید کربن در جو جهانی هنوز به زیر ۴۰۰ ppm کاهش نیافته است.
بر اساس دادههای مذکور در متن، تأثیرات ناشی از توسعه صنعتی بر محیط زیست تا حدی غیرقابل برگشت است؛ لذا حفاظت از محیط زیست باید از همه جهات انجام شود.