ترکیب روغن سیلندر

روغن سیلندر برای روان‌کاری سیلندرهای موتورهای بخار و قطعات لغزنده‌ای که در تماس با بخار هستند، مناسب است؛ همچنین می‌توان از آن برای روان‌کاری سایر قطعات ماشین‌آلاتی که در دماهای بالا و با سرعت پایین کار می‌کنند، نیز استفاده کرد. این روغن از روغن‌های پایه معدنی تهیه شده و با افزودن انواع افزودنی‌ها، تولید می‌گردد. تجزیه ترکیبات معمولاً با استفاده از طیف‌سنجی (مادون قرمز، مادون نارنجی، رزونانس مغناطیسی هسته‌ای) انجام می‌شود ； کروماتوگرافی (کروماتوگرافی گازی، کروماتوگرافی مایع، کروماتوگرافی یونی) ； اسپکترومتر جرمی (اسپکترومتر جرمی، HPLC، LC-MS) ； طیف انرژی (طیف فلورسانس، طیف دیفراکسیون) ； طیف‌سنجی حرارتی (تحلیل وزن حرارتی، کالوریمتر اسکن دیفرانسیل)، تحلیل جامعی از نمونه ارائه می‌دهد؛ از طریق استفاده همزمان از روش‌های مختلف جداسازی و تحلیل، اجزای مختلف نمونه از نظر کیفی و کمی مورد بررسی قرار گرفته و در نتیجه ساختار این اجزا مشخص شده و درک جامعی از نمونه به دست می‌آید. 【الزامات عملکردی روغن سیلندر】 چسبندگی بالا: چسبندگی روغن سیلندر باید به اندازه‌ای باشد که بتواند در دماهای بالای سیلندر، یک لایه روغنی محکم ایجاد کرده و از چسبیدن قطعات و همچنین از نشت هوا جلوگیری کند. خاصیت روانکاری خوب: روغن سیلندر باید در سطح داغ سیلندر، خاصیت روانکاری مناسبی داشته باشد و بتواند در برابر شستشو توسط بخار آب مقاومت کند. تراکم پایین و نقطه جوش بالا: برای اطمینان از اینکه روغن در دماهای بالا به دلیل تبخیر، بر عملکرد روان‌کنندگی و مهرکنندگی تأثیری نگذارد. ثبات اکسیداسیونی خوب: در شرایط دمای بالا و تماس با اکسیژن، روغن نباید به راحتی اکسید شده، فاسد شده، ژله‌ای شود یا کربن تشکیل دهد. خاصیت ضد امولسیونی خوب: در روغن‌های سیلندر، آب متراکم شده به راحتی می‌تواند وارد آن شود؛ بنابراین باید دارای خاصیت ضد امولسیونی مناسبی باشد تا آب متراکم شده بتواند از روغن جدا شده و امولسیون‌سازی رخ ندهد.