لولههای تزریق فسفات در نیروگاهها به طور مکرر دچار خوردگی میشوند، دلیل آن چیست؟
Thread Content
در ابتدای تأسیس کارخانه، لولههای تزریق فسفات از جنس فولاد ضدزنگ ۳۲۱ بودند و در طول ۸ تا ۹ سال هیچ نشتی نداشتند؛ اما در سالهای اخیر، نشت مواد شیمیایی به طور مکرر رخ داده است. در دوره تعمیرات امسال، تمام لولههای فولاد ضدزنگ ۳۲۱ جایگزین شدند؛ بیش از یک ماه پس از راهاندازی دستگاه، دوباره سه نقطه فرسودگی مشاهده شد: دو نقطه در فاصله ۲ نانومتری دو طرف جوش، و یک نقطه در خود بدنه لوله. غلظت مقاومت لولههای فولاد ضدزنگ ۳۲۱ در برابر خوردگی ناشی از کلر چقدر است؟ میزان کلر در مخزن داروی آزمایشگاهی ۲۶۰ ppm است؛ آیا این میزان دلیل بالا بودن غلظت یونهای کلر است؟ بزرگان عزیز، خواهشمندم راهنمایی کنید.
یونهای کلری، خوردگی فولاد ضدزنگ را به شدت تشدید میکنند؛ 321 تنها نسخهای از 304 است که در آن تیتانیوم اضافه شده است. 316L نسبت به آنها وضعیت بهتری دارد و لازم است عملیات پیرسینگ مناسبی بر روی آن انجام شود
اما هنگام ساخت کارخانه، استفاده از ۳۲۱، ۸-۹ سال مشکلی نداشت، اما حالا اینطور نیست و دلایل آن مبهم است.
شرایط کاری تغییر نکرده، پس دلیلش این است که ترکیب محلول دارویی تغییر کرده است
آیا کیفیت محصولات تأمینشده توسط تأمینکنندگان مورد بررسی قرار گرفته است و آیا در مشخصات ضخامت تغییری رخ داده است؟ آیا وجود فلزات کند در اتصال، که مسیر جریان الکتریکی را تشکیل میدهند، باعث تسریع فرآیند خوردگی میشود؟ بررسی کنید که آیا در هنگام جوشکاری تماس نادرستی وجود داشته، یا فنون جوشکاری مطابق استانداردها نبوده، و پس از جوشکاری تصفیه مناسبی انجام نشده است