در دستگاههای تولید هیدروژن، برای ورود گاز با فشار متوسط به سیستم PSA، میزان متان و کربن مونوکسید چقدر باید باشد؟
Thread Content
چرا به این شاخص نیاز است؟ پس میزان متان و کربن مونوکسید با تغییرات متوسط در خروجی کوره تبدیل چقدر است؟
اولاً، مقدار جذبکنندههای دو گاز محدود است و نمیتوان از طرح اصلی خیلی منحرف شد، در غیر این صورت بر خلوص هیدروژن تأثیر میگذارد. دوماً، مقدار متان و کربن مونوکسید به دلیل نرخ تبدیل و تغییر پایین، منجر به هدررفت مواد خام میشود.
موافق نظر طبقه اول هستم؛ این کار باعث افزایش بار توربین جذب میشود و منجر به عدم استاندارد بودن هیدروژن میگردد. ظرفیت پر کردن جاذبات محدود است و ظرفیت جذب آنها کافی نیست. متان و کربن مونوکسید استانداردها را برآورده نمیکنند و نرخ تبدیل و دگردیسی آنها پایین است
میزان متان در خروجی کوره تبدیل، و میزان CO در خروجی کوره با تغییرات متوسط، به ترتیب ۴.۵٪ و ۳٪ است. عمدتاً مربوط به اهمیت کوره تبدیل و تغییرات میانی است؛ تبدیل یعنی تبدیل متان به هیدروژن، و اگر میزان آن بالا باشد، آیا قابل قبول است یا نه؟ تغییرات میانی نیز به معنای تبدیل CO به CO2 است؛ اگر نیازی به کنترل هیچکدام از آنها نباشد. دیگر نیازی به ساخت کوره تبدیل و مبدل متوسط نیست، باید در نظریه تقویت شود.
اگر این دو شاخص به خوبی کنترل نشوند، فشار زیادی بر PSA در مراحل بعدی وجود خواهد داشت. . . . .
مولکولهای CO و متان بسیار کوچک هستند؛ لایه جذب معمول، لایه زغال فعال است. اگر میزان آنها بیش از حد باشد، این مولکولها به لایه الکترولیت منتقل شده و حتی میتوانند از میان الکترولیت نیز عبور کرده و به محصول برسند. تجزیه مولکولها در ناحیه الکترولیت، دشوارتر از ناحیه زغال فعال است.
معلم طبقه دوم خیلی خوب گفت؛ باید هم به مسئله جذب توسط جاذب توجه کرد و هم به تبدیل در دستگاه و بازدهی نسبت به تغییرات
موافق نظر طبقه ۷ هستم؛ CO نسبتاً به راحتی جذب نمیشود و باید با جذبکنندههای فعال کربنی مخصوص جذب شود. الکلوژن ۵A جذب قویای برای متان دارد، اما توانایی آزادسازی آن ضعیف است. عدم کنترل شاخصها منجر به نفوذ ناخالصیها به لایه جذب میشود
عمدتاً، مقدار متان پس از تبدیل و مقدار کربن مونوکسید پس از تبدیل نیمهواسطه، هر کدام باید کمتر از ۵٪ و کمتر از ۳٪ باشند.
میزان متان و کربن مونوکسید، میزان واکنشهای رخداده را نشان میدهد. اگر میزان متان بالا باشد، به این معناست که میزان تبدیل کم بوده است؛ دلایل آن میتواند دمای پایین واکنش، کمبود بخار آب، یا عدم کارایی کاتالیزور باشد. اگر میزان کربن مونوکسید بالا باشد، به این معناست که میزان تبدیل متوسط بوده است؛ دلایل آن میتواند دمای بالای واکنش، کمبود بخار آب، یا عدم کارایی کاتالیزور باشد.
مهمترین دلیل این است که هیدروژن برای استفاده در تجهیزات هیدروژناسیون یا هیدروژناسیون-فرآوری به کار میرود؛ میزان متان و CO در هیدروژن بسیار بالاست. در لایههای راکتورهای هیدروژناسیون، واکنش متاناسیون رخ میدهد که منجر به تولید مقدار زیادی گرما میشود و این امر میتواند باعث افزایش بیش از حد دمای لایههای راکتور شود