@فرد امنیتی: نباید از این سه «مهم» به طور نادرست استفاده کرد

Thread Content

امروز، درباره سه مفهوم رایج «مهم» در ایمنی تولید صحبت خواهیم کرد. یعنی: منابع خطر بزرگ، خطرات پنهان بزرگ، حوادث بزرگ. نمی‌توان از این سه «مهم» به طور نادرست استفاده کرد؛ هر کدام از آن‌ها دارای تعریف و مفهوم مشخصی هستند. ۱. منبع خطر بزرگ: اغلب، افراد مکان‌هایی را که به نظر ذهنی خودشان خطرناک هستند، منبع خطر بزرگ می‌نامند؛ این کار درست نیست. بند دوم ماده ۱۱۲ «قانون ایمنی تولید» به این صورت است: منابع خطرناک بزرگ، واحدهایی (شامل مکان‌ها و تأسیسات) هستند که به طور مداوم یا موقت، مواد خطرناک را تولید، حمل، استفاده یا ذخیره می‌کنند و مقدار این مواد خطرناک برابر یا بیشتر از مقدار بحرانی باشد. خب، مقدار بحرانی چقدر است؟ به استاندارد ملی «شناسایی منابع خطرناک و بسیار خطرناک مواد شیمیایی خطرناک» (GB18218-2009) مراجعه کنید. مقادیر بحرانی که منابع خطر جدی برای انواع مواد خطرناک محسوب می‌شوند، به‌طور واضح تعیین شده‌اند. مثلاً: مقدار بحرانی استیلن ۱ تن و مقدار بحرانی بنزین ۲۰۰ تن است. ۲. خطرات جدی: هنگام بررسی خطرات، نباید از واژه «خطرات جدی» به طور نادرست استفاده کرد. بند دوم ماده سوم «مقررات موقت برای شناسایی و مدیریت خطرات ناشی از حوادث تولیدی» (فرمان شماره ۱۶ سازمان کل) به این صورت است: خطرات ناشی از حوادث به دو دسته خطرات معمولی و خطرات جدی تقسیم می‌شوند. خطرات عمومی، به خطراتی گفته می‌شود که میزان آسیب‌زایی و دشواری رفع آن‌ها کم است و پس از شناسایی، می‌توان فوراً آن‌ها را برطرف کرد. خطرات جدی، به معنای خطراتی هستند که خطرات ناشی از آن‌ها و دشواری‌های مربوط به رفع آن‌ها بسیار زیاد است؛ لذا باید فعالیت‌های تولیدی و تجاری به طور کامل یا جزئی متوقف شود و پس از گذشت مدت زمانی، اقدامات لازم برای رفع آن‌ها انجام شود. همچنین، این خطرات می‌توانند به دلیل تأثیرات عوامل خارجی، به گونه‌ای باشند که واحدهای تولیدی و تجاری نتوانند خودشان آن‌ها را رفع کنند. ۳ حوادث جدی: در واقع، چه نوع حوادثی را می‌توان حوادث جدی دانست؟ نمی‌توان در این زمینه به صورت تصادفی صحبت کرد؛ زیرا سطوح طبقه‌بندی حوادث ایمنی تولید، دارای مقررات مشخصی هستند. ماده سوم «آیین‌نامه گزارش‌دهی، بررسی و رسیدگی به حوادث ایمنی تولید» مقرر می‌دارد: بر اساس تلفات انسانی یا خسارات مالی مستقیم ناشی از حوادث ایمنی تولید (که در ادامه به آن‌ها «حوادث» گفته می‌شود)، حوادث به دسته‌های زیر تقسیم می‌شوند: (۱) حوادث بسیار جدی: حوادثی که منجر به مرگ ۳۰ نفر یا بیشتر، یا مجروحیت شدید ۱۰۰ نفر یا بیشتر (شامل مسمومیت‌های صنعتی حاد، همانند بالا)، یا خسارات مالی مستقیم ۱۰۰ میلیون یوان یا بیشتر می‌شوند؛ (۲) حوادث جدی: حوادثی که منجر به مرگ ۱۰ تا ۳۰ نفر، یا مجروحیت شدید ۵۰ تا ۱۰۰ نفر، یا خسارات مالی مستقیم ۵۰ میلیون تا ۱۰۰ میلیون یوان می‌شوند؛ (۳) حوادث متوسط: حوادثی که منجر به مرگ ۳ تا ۱۰ نفر، یا مجروحیت شدید ۱۰ تا ۵۰ نفر، یا خسارات مالی مستقیم ۱۰ میلیون تا ۵۰ میلیون یوان می‌شوند؛ (۴) حوادث عادی: حوادثی که منجر به مرگ کمتر از ۳ نفر، یا مجروحیت شدید کمتر از ۱۰ نفر، یا خسارات مالی مستقیم کمتر از ۱۰ میلیون یوان می‌شوند. بنابراین، بسیاری از اصطلاحات رایج در حوزه ایمنی تولید، معانی خاص خود را دارند؛ چه کارکنان ایمنی شرکت‌ها و چه ناظران، باید این اصطلاحات دارای معنای خاص را به خوبی درک کنند، نباید به طور تصادفی از آن‌ها استفاده کرد یا به صورت نادرست از آن‌ها بهره برد.