همگی برای بازرسی‌های ایمنی هستند، اما به نه سطح تقسیم شده‌اند【رئیس ایمنی نه‌مرحله‌ای】

Thread Content

اینفوگرافیک: چه زمانی که ادارات نظارت بر ایمنی قصد بازرسی از کارخانه را داشته باشند، چه مشتریانی بخواهند از محل تولید بازدید کنند، و چه برای بازرسی‌های دوره‌ای درون کارخانه، در هر صورت باید یک بازرسی ایمنی انجام شود؛ این کار توسط مسئول ایمنی انجام می‌شود، اما روش‌های مختلفی برای انجام آن وجود دارد.
۱. روش مسئول ایمنی – ارسال اطلاعیه و انتظار برای نتیجه: ابتدا اطلاعیه بازرسی ارسال می‌شود، سپس افراد مناسب برای انجام بازرسی مشخص می‌گردند؛ در واقع، ارسال اطلاعیه خود به عنوان نتیجه در نظر گرفته می‌شود. در چنین شرایطی، حقوق چنین مسئول ایمنی در ماه حدود ۱۰۰۰ یوان خواهد بود. بنابراین، ارسال اطلاعیه برای بازرسی ایمنی نتیجه نیست، تعیین افراد برای بازرسی نیز نتیجه نیست؛ تعداد موانع ایمنی شناسایی‌شده و تعداد مشکلات ایمنی کشف‌شده، سپس تحلیل آن‌ها و تدوین راهکارها، است که نتیجه واقعی است. ۲. سرپرست ایمنی مرحله دوم – انجام بازرسی‌ها و ثبت اطلاعات: سرپرست ایمنی مرحله دوم، اخطاریه‌های مربوط به بازرسی‌های ایمنی را صادر می‌کند؛ سپس خودش رهبری گروه را بر عهده می‌گیرد تا به طور دقیق مناطق مختلف را بررسی کرده و اطلاعات لازم را ثبت نماید. برای مدیر ایمنی سطح دو، بازرسی نتیجه است و ثبت‌نام نیز نتیجه است. حقوق ماهانه ناظر ایمنی درجه دو چقدر است؟ ۲۰۰۰ یوان کافی است. سرپرست ایمنی سطح ۳ – بر اساس تجربه، تصمیم‌گیری می‌کند. هیچ استاندارد، برنامه یا رویه‌ای وجود ندارد؛ فقط در ذهن، فهرستی از مواردی که باید بررسی شوند و مناطقی که باید با دقت بیشتری بررسی شوند، وجود دارد. سپس کار بررسی ایمنی آغاز می‌شود و فرد با استفاده از تجربه‌ی فراوان خود در زمینه‌ی ایمنی، تصمیم می‌گیرد که آیا چیزی مطابق استانداردهاست یا خیر. به این ترتیب، فرآیند بررسی خود به نتیجه‌ای منجر می‌شود؛ اما کیفیت کار بررسی و روش‌های آن نمی‌تواند به طور مؤثر در سازمان منتقل شود. رئیس بخش ایمنی سه‌گانه چقدر حقوق ماهانه دریافت می‌کند؟ ۳۰۰۰ یوان مبلغ قابل توجهی است. ۴. مدیر ایمنی – تعیین استانداردها و ارزیابی دقیق: بر اساس قوانین و مقررات و الزامات مقامات بالاتر، فرم‌های بازرسی ایمنی، روش‌ها و فرآیندهای بازرسی را تدوین می‌کند؛ در صورت کشف هرگونه تخلف یا نقض قوانین، طبق مقررات شرکت با آن برخورد می‌شود و سپس گزارشی از بازرسی تهیه می‌گردد. اما، نتیجه این کار، تهیه جداول و داده‌های مربوطه بوده است؛ در حالی که درک عمیقی از تجهیزات، محیط تولید، آگاهی کارکنان از مسائل ایمنی، دانش و مهارت‌های آن‌ها و همچنین حالات روحی آن‌ها وجود ندارد ； بنابراین، ارائه گزارش بازرسی نتیجه نیست؛ هدف این است که شرکت از وضعیت فعلی مدیریت، سطح مدیریت و فضای فرهنگی آگاه شود. حقوق ماهانه سرپرست ایمنی در سطح چهارم، ۵۰۰۰ یوان، کاملاً مناسب است. ۵. مدیر امنیت در سطح پنجم – گفت‌وگو کردن و ارائه راهکارها: در مورد مشکلات امنیتی که شناسایی شده‌اند، با مدیران به صورت حضوری گفت‌وگو می‌کند؛ همچنین رویدادها و داده‌های مربوط به بررسی‌ها را به طور دقیق توضیح می‌دهد. در نتیجه، مدیران می‌توانند درک عمیق‌تری از چالش‌ها یا نکات مهم مربوط به اصلاحات امنیتی داشته باشند؛ همچنین توجه مدیران به مسائل امنیتی افزایش می‌یابد و این فرد راهکارها و پیشنهادات خود را نیز ارائه می‌دهد. انتقال مشکلاتی که شناسایی شده‌اند به مدیران یا شرکت، راه‌حل مناسبی نیست؛ بلکه راه‌حل صحیح این است که مدیران از مشکلات آگاه شوند، چند گزینه در اختیارشان قرار گیرد تا بتوانند راه‌حل مناسبی انتخاب کنند. رئیس بخش ایمنی درجه پنج، حقوق ماهانه‌اش ۸۰۰۰ یوان است. مدیر ایمنی سطح شش: ارائه آموزش و نظارت. کار مدیر ایمنی سطح شش فقط تحویل دادن گزارش‌های بازرسی و راه‌حل‌ها نیست؛ بلکه از طریق ارائه آموزش‌های سیستماتیک، به مدیران کارخانه و رهبران گروه‌ها کمک می‌شود تا هرچه سریع‌تر دانش و ابزارهای لازم برای بازرسی‌های ایمنی را فرا بگیرند. این کار به آن‌ها کمک می‌کند تا بتوانند به تنهایی بازرسی‌های ایمنی در مناطق مربوطه را انجام دهند و به مدیران سطح پایینی تبدیل شوند که از نظر مدیریت ایمنی نیز صلاحیت لازم را داشته باشند. در عین حال، آموزش را به عنوان یک مکانیسم ارزیابی کلیدی در نظر گرفت و نظارت دوره‌ای بر عملکرد مدیران سطح پایین در زمینه مدیریت ایمنی، را به عنوان مکانیسم ارزیابی معمولی در نظر گرفت. آموزش مدیران سطح پایین نتیجه نیست؛ نتیجه زمانی است که آن‌ها واجد شرایط شوند. ۱۰٬۰۰۰ یوان برای ناظر ایمنی درجه شش، مبلغ زیادی نیست. مدیر ایمنی سطح هفت: ایجاد فرهنگ و پیشبرد اهداف ایمنی
مدیر ایمنی سطح هفت، خود را صرفاً به عنوان یک مدیر ایمنی نمی‌بیند و درگیر کارهای عملی مربوط به مدیریت ایمنی نمی‌شود؛ بلکه خود را یکی از محرکان اصلی فرهنگ ایمنی در شرکت می‌داند. او به رهبران کمک می‌کند تا فرهنگ ایمنی را ایجاد و تقویت کنند؛ ایمنی کارکنان و فرآیندهای تولید را در اولویت قرار می‌دهد، به کارکنان کمک می‌کند تا به کارکنانی ایمن و حرفه‌ای تبدیل شوند، ارزش‌های ایمنی مورد نظر شرکت را ترویج می‌دهد و انگیزه‌های روحی لازم برای تولید ایمن را فراهم می‌کند. بنابراین، بررسی‌ها نتیجه نیستند؛ مهم این است که کارکنان در فعالیت‌های مربوط به فرهنگ ایمنی مشارکت کنند تا حوادث ایمنی رخ ندهد و در نتیجه ارزش بیشتری برای شرکت و خودشان ایجاد شود. حقوق ماهانه ۱۵٬۰۰۰ یوان برای مدیر امنیت هفت‌بخشی، کاملاً سزاوار است. مدیر ایمنی سطح هشت: تدوین استراتژی و ساختارسازی نیروها. مدیر ایمنی سطح هشت، ابتدا استراتژی شرکت را به خوبی درک می‌کند؛ سپس می‌تواند بر اساس آن استراتژی، برنامه‌های ایمنی مناسبی تدوین کند و آن‌ها را تا پایان اجرا نماید. او نه تنها باید به دستیابی به «صفر حادثه» برسد، بلکه باید از کنترل کامل ریسک‌ها نیز اطمینان حاصل کند تا پشتیبانی ایمنی قوی برای اجرای استراتژی‌های توسعه شرکت فراهم شود. بنابراین، بررسی امنیتی در یک مرحله خاص نتیجه نیست؛ در نظر گرفتن این بررسی‌ها به عنوان بخشی از فعالیت‌های روزمره و تدوین برنامه‌ریزی‌های استراتژیک برای امنیت، همان چیزی است که نتیجه مطلوب محسوب می‌شود. طبیعی است که رئیس امنیت در درجه هشت، حقوق ماهانه ۱۸۰۰۰ یوان دریافت کند. مدیر ایمنی درجه نه: ایجاد فرآیندها و انتقال دانش‌ها. مدیر ایمنی درجه نه، نه تنها الگوی کارایی در شرکت و نمونه‌ای از حرفه‌ای بودن است، بلکه محرک فرهنگ سازمان و اجراکننده استراتژی‌های آموزش نیروهای ایمنی نیز می‌باشد. او خود یک مدیر استراتژیک است؛ بنابراین باید به توسعه پایدار شرکت فکر کند، فعالیت‌های مربوط به ایمنی را استانداردسازی، فرآیندمند و ابزارمند کند تا دانش‌ها منتقل شوند. صرف‌نظر از اینکه چه کسی جایگزین او شود، مدیریت ایمنی شرکت همچنان به‌طور کارآمد فعالیت خواهد کرد. مدیر ایمنی درجه نه، حقوق ماهانه ۲۵۰۰۰ را برای رئیسش زیاد نمی‌داند. از مدیر ایمنی با حقوق ماهانه ۱۰۰۰ یوان تا مدیر ایمنی با حقوق ماهانه ۲۵۰۰۰ یوان، در یک سمت یکسان، چرا تفاوت در دستمزد اینقدر زیاد است؟ در واقع، میزان حقوق ماهانه مدیر امنیت در رتبه نهم اهمیتی ندارد؛ آنچه مهم است این است که بفهمیم: نتایج متفاوت است، زیرا ارزشی که شما ارائه می‌دهید متفاوت است ； ارزش‌های ارائه‌شده متفاوت است، و زندگی نیز متفاوت خواهد بود. زندگی، مجموع نتایج است؛ نتایج، زندگی را تعیین می‌کنند. شرکت‌ها برای بقا به نتایج وابسته‌اند، ما نیز برای رشد به نتایج وابسته‌ایم!