محل نصب شیر تنظیمی
Thread Content
از همه دوستان دریایی سؤال دارم: ولوی تنظیم جریان روغن حرارتی، هنگام گرم کردن، روی لوله ورودی نصب میشود یا لوله خروجی؟； حالت دیگر زمانی است که از آب چرخشی برای خنککردن استفاده میشود؛ در این حالت، شیر تنظیم جریان باید روی لوله ورودی یا لوله خروجی نصب شود. آیا تفاوتی وجود دارد اگر شیر تنظیم روی ورودی یا خروجی نصب شود؟
هنگام گرم کردن روغن هدایت حرارت، شیر تنظیم جریان میتواند هم در لوله ورودی و هم در لوله خروجی نصب شود؛ نصب آن در لوله ورودی امکان کنترل سرعت جریان روغن هدایت حرارت در دستگاههای مصرفکننده را فراهم میکند، باعث افزایش زمان ماندن روغن در دستگاه میشود و عمق تبادل حرارتی را بهبود میبخشد. نصب آن در خروجی میتواند جریان روغن بازگشتی را کنترل کند، همچنین میتواند زمان ماندن را افزایش داده و عمق تبادل حرارتی را بالا ببرد. کنترل آب چرخشی یکسان است، فقط باید به تبخیر آب در اختزالکننده و همچنین مشکل رسوبات توجه کرد.
روغن میتواند هم وارد شود و هم خارج شود. اگر میخواهید از آب استفاده کنید، بهتر است در خروجی باشد
در بیمارستان ما، *معمولاً در قسمت ورودی نصب میشود. . .
همین مسئله طراحی غیراصولی که امکان ورود و خروج را فراهم میکند، است که هنر طراحی را نشان میدهد
هم در لولههای ورودی و هم خروجی ممکن است؛ تنظیم در ورودی بهموقع و حساس انجام میشود.
در واقع، لولههای ورودی و خروجی روغن حرارتی هر دو مناسب هستند؛ آب معمولاً از لوله خروجی عبور میکند
در هر دو حالت، روغن انتقال حرارت و آب چرخشی، در ورودی قرار دارند؟
میخواستم بپرسم، آیا در مورد واردات این موضوع که پر نشده باشد، وجود دارد؟
آب در خروجی وجود دارد تا اطمینان حاصل شود که داخل تجهیزات تبادل حرارت، آب کاملی وجود داشته باشد.
در مورد این دو نوع محیط، به طور کلی، نصب شیر تنظیمکننده در ورودی و خروجی هیچ مشکلی ندارد. اما روش مرسوم یا روش کلاسیک، نصب آن در ورودی است. میتوانیم سعی کنیم دو نوع نصب متفاوت را تحلیل کنیم. چه «ثرموستات» که در قسمت جلو نصب میشود و چه «کنترل فشار» که در قسمت عقب نصب میگردد، شیرهای تنظیمی در اصل برای کنترل میزان جریان آب به کار میروند. اما از آنجایی که در ورودی نصب شده است، تبادل حرارت (چه گرمایشی و چه سرمایشی) در بخش بازگشت روغن رسانا (آب چرخشی) انجام میشود و تغییرات حالت آن (مانند انبساط، انقباض و بهویژه گازشدن احتمالی) تأثیر بسیار کمی بر سیستم تأمین روغن (آب) دارد. اما اگر در خروجی نصب شود چه؟ نتیجه خودبهخود واضح است. من یک حق اختراع برای «دستگاه گرمایش و سرمایش با روغن رسانا کممصرف» دارم و امیدوارم بتوانم به شما در کاهش مصرف انرژی، کاهش هزینهها و بهبود کارایی کمک کنم. در صورت نیاز میتوانید با من تماس بگیرید.
من دقیقاً همان سؤالی را دارم که صاحب پست دارد. اخیراً با یک مجموعه تجهیزات وارداتی از خارج آشنا شدم؛ در سیستم گرمایش با روغن حرارتی، شیرهای تنظیم پنوماتیک در خروجی دستگاه قرار دارند، در حالی که در سیستم گرمایش با بخار، شیرهای تنظیم پنوماتیک در ورودی دستگاه قرار گرفتهاند. شاید هر کشور روش مرسوم خاص خودش را برای این تنظیمات داشته باشد. میخواهم درباره این موضوع بیشتر صحبت کنم؛ آیا بسته به تفاوت در وضعیت محیط تنظیم، مانند گاز یا مایع، موقعیت شیر تنظیم نیز تغییر میکند؟
معمولاً بخار در ورودی نصب میشود، به نظر من مایع میتواند هم در ورودی و هم در خروجی باشد
هنگام گرم کردن روغن هدایت حرارت، شیر تنظیم جریان میتواند هم در لوله ورودی و هم در لوله خروجی نصب شود؛ نصب آن در لوله ورودی امکان کنترل سرعت جریان روغن هدایت حرارت در دستگاههای مصرفکننده را فراهم میکند، باعث افزایش زمان ماندن روغن در دستگاه میشود و عمق تبادل حرارتی را بهبود میبخشد. نصب آن در خروجی میتواند جریان روغن بازگشتی را کنترل کند، همچنین میتواند زمان ماندن را افزایش داده و عمق تبادل حرارتی را بالا ببرد. کنترل آب چرخشی یکسان است، فقط باید به تبخیر آب در اختزالکننده و همچنین مشکل رسوبات توجه کرد.
برای محیطهای مایع، نصب آن در ورودی یا خروجی هر دو ممکن است； هنگام نصب در ورودی، باید به این موضوع توجه کرد که آیا مایع در جذبکننده تبخیر میشود یا خیر ； کاهش فشار در شیرهای نصبشده در ورودی با شیرهای نصبشده در خروجی متفاوت است؛ این امر بر محاسبه قطر دریچه تأثیر میگذارد و در نتیجه بر انتخاب قطر دریچه نیز تأثیر میگذارد.
باید با در نظر گرفتن دستگاه انتقال، به طور جامع بررسی شود
محیطی که شما به آن اشاره میکنید مایع است، نصب آن در ورودی و خروجی هیچ مشکلی ندارد
لطفاً راهنمایی کنید؛ با توجه به مسئله تبخیر، اگر آب در فرآیند انتقال حرارت تا حدی تبخیر شود، چه تأثیری بر شیر تنظیمی که روی لوله خروجی نصب شده است، خواهد داشت؟ آیا در چنین شرایطی، شیر تنظیم باید روی لوله ورودی نصب شود؟
گرمایش در ورودی تنظیم میشود و سرمایش در خروجی تنظیم میشود. زیرا باید به حالت بسته بودن شیر توجه کرد؛ هنگام گرم کردن، اگر خروجی تنظیم شده باشد، محیط گرم همچنان حرارت را به دستگاه منتقل خواهد کرد. دلیل آن، انتقال حرارت ناشی از تفاوت چگالی است و جریان حرارت از منبع گرمایی قطع نمیشود.
شیر تنظیمکننده در خروجی نصب میشود؛ اگر آب موجود در رادیاتور گازی شود، ممکن است بر دقت کنترل شیر تنظیمکننده تأثیر بگذارد و کنترل آن دشوار شود.
هنگام گرم کردن روغن هدایت حرارت، شیر تنظیم جریان میتواند هم در ورودی و هم در خروجی نصب شود؛ نصب آن در ورودی امکان کنترل سرعت جریان روغن هدایت حرارت در دستگاههای مصرفکننده را فراهم میکند، باعث افزایش زمان ماندن روغن در دستگاه میشود و عمق تبادل حرارتی را بهبود میبخشد. نصب آن در خروجی میتواند جریان روغن بازگشتی را کنترل کند، همچنین میتواند زمان ماندن را افزایش داده و عمق تبادل حرارتی را بالا ببرد. در سیستمهای آب چرخشی، معمولاً شیر تنظیم روی لوله خروجی نصب میشود.