سؤالاتی درباره مخازن حامل حرارت ارگانیک، مخازن انبساط و ظرفیت مخازن نگهداری روغن؟ ؟ ؟
Thread Content
طبق بند ۵.۴.۱ استاندارد GB/T17410-2008، حجم تنظیمی مخزن انبساط باید حداقل ۱.۳ برابر میزان انبساط حجمی حاملهای حرارتی آلی باشد. لطفاً، نحوه تعیین میزان انبساط چگونه است؟
حجم مخزن نگهداری روغن، باید حداقل ۱.۲ برابر کل مقدار حامل حرارتی آلی در بویلرهای حامل حرارتی آلی باشد. مجموع حاملهای حرارتی آلی شامل حجم کل لولهکشی میشود؟
مجموع حاملهای حرارتی آلی شامل ظرفیت موجود در لولهها نیز میشود. یعنی اگر کل سیستم روغن داغ را در مخزن ذخیرهسازی روغن تخلیه کنید، حداقل باید ۰.۲ برابر ظرفیت اضافی نیز وجود داشته باشد. مخزن ذخیرهسازی روغن، به نامهای مخزن تخلیه و مخزن تخلیه فشار نیز شناخته میشود.
آیا باید حجم مخزن نفت، حجم لولهکشیها را نیز شامل شود؟ همچنین، چگونه حجم مخزن انبساط تعیین میشود؟
هنگام محاسبه حجم انبساط مخزن انبساط، آیا بر اساس تفاوت دمای ۳۰۰ درجه محاسبه میشود؟
طراحی و استفاده از مخزن انبساط، یکی از پارامترهای بسیار مهم برای عملکرد موفق کل سیستم است؛ زیرا مخزن انبساط میتواند مقدار کل انبساط روغن رسانا در اثر گرم شدن از دمای معمولی تا دمای کاری را ذخیره کند. کاربردهای اصلی مخزن انبساط عبارتند از: ذخیره کردن مقدار انبساط روغن رسانا در سیستم ناشی از گرم شدن؛ تخلیه گازهای موجود در سیستم هنگام راهاندازی هیتر و افزایش دما؛ تأمین مجدد روغن رسانا برای کل سیستم؛ و در صورت قطع ناگهانی برق، استفاده از محیط سرد موجود در مخزن برای جایگزینی محیط گرم موجود در هیتر. بنابراین، طراحی صحیح مخزن انبساط، بر عمر روغن رسانای حرارت و سایر تجهیزات موجود در سیستم روغن رسانای حرارت تأثیر میگذارد. در طراحی، باید به موارد زیر توجه ویژه شود: فشار: مخزن انبساط میتواند باز یا بسته باشد؛ استفاده از مخزن افقی بسته توصیه میشود. فضای گازی آن باید با نیتروژن پوشانده شود تا از ورود هوا جلوگیری شود و در نتیجه اکسیداسیون و تجزیه روغن رسانای حرارت کاهش یافته و تبخیر آن نیز کمتر شود. از طریق کنترل مرحلهای لولههای ورودی نیتروژن و لولههای تخلیه گازهای خروجی، فشار مخزن انبساط تضمین میشود. علاوه بر این، لازم است لوله تخلیه نیز تنظیم شود. حجم: مخزن انبساطی میتواند مقدار کل انبساط روغن رسانا در اثر گرم شدن از دمای معمولی تا دمای کاری را ذخیره کند. بنابراین، حجم آن باید حداقل ۱.۳ برابر حجم کل روغن موجود در سیستم، پس از انبساط ناشی از گرما، باشد. بنابراین، ابتدا باید میزان انبساط حجم روغن رسانا، یعنی V0 (واحد: متر مکعب)، مشخص شود. معمولاً، هرگاه دمای روغن رسانا ۱۰۰ درجه سانتیگراد افزایش یابد، حجم آن تقریباً ۱۰ درصد افزایش مییابد. بنابراین فرمول زیر برقرار است:
V0 = (T2 – T1) / 100 × 10% × V1
در این فرمول:
T1: دمای روغن رسانا قبل از گرم کردن، درجه سانتیگراد
T2: دمای روغن رسانا پس از گرم کردن، درجه سانتیگراد
V1: حجم کل سیستم گرمایشی در پایینترین سطح مخزن انبساط، متر مکعب
سپس میتوان حجم واقعی روغن رسانا، یعنی V2 (واحد: متر مکعب)، را محاسبه کرد. V2 = ۱.۳ × V0. در نهایت، حجم مخزن انبساط را محاسبه میکنیم؛ با در نظر گرفتن ضریب ایمنی ۱.۱ و ضریب پر شدن ۷۰٪، حجم تخمینی مخزن انبساط برابر است با V = ۱.۱ × V2 / ۰.۷. موقعیت: دما در مخزن انبساط روغن حرارتی بالا است و این دستگاه دارای تغییرات حرارتی است؛ بنابراین در طراحی، یکی از پایههای آن باید ثابت و دیگری قابل حرکت باشد. ارتفاع نصب مخزن انبساط باید بالاتر از تمام تجهیزات باشد؛ همچنین باید به مقدار کافی برای جلوگیری از فرسایش پمپ و فشار بخار اشباع روغن حرارتی نیز توجه کرد. محل نصب مخزن انبساط نباید دقیقاً بالای هیتر قرار گیرد و فاصله آن از هیتر باید حداقل ۱.۵ متر باشد. هم از بروز آتشسوزی ناشی از سرریز شدن روغن هدایت حرارت جلوگیری میکند و هم میزان گرم شدن روغن هدایت حرارت را کاهش میدهد. فاصله بین مخزن انبساط و جداکننده نفت و گاز نیز باید حداقل ۱ متر باشد؛ این کار مانع از تأثیر گرمای سیستم گرمایشی بر مخزن انبساط میشود. دما: روغن هدایت حرارت در دماهای بالا میتواند اکسید شود؛ در دماهای کمتر از ۱۰۰ درجه سانتیگراد، اکسیداسیون چندان مشهود نیست. اما وقتی دمای روغن هدایت حرارت از ۱۰۰ درجه سانتیگراد فراتر میرود، سرعت اکسیداسیون افزایش مییابد. بنابراین، دمای محفظه انبساط نباید از ۷۰ درجه سانتیگراد بیشتر شود تا از اکسیداسیون روغن هدایت حرارت جلوگیری شود؛ به همین دلیل، نیازی به عایقبندی محفظه انبساط نیست. دستگاههای اندازهگیری: در کانالهای انبساط، باید فشارسنج، دماسنج و سطحسنج نصب شود؛ همچنین سطحسنج باید دارای قابلیت هشداردهی در صورت کاهش سطح مایع باشد یا یک سوئیچ برای تشخیص کاهش سطح مایع در آن تعبیه شود، تا از ورود گاز به سیستم روغن گرمایشی جلوگیری شود. مخزن انبساطی در شرایط عادی، سطح مایع بالایی را حفظ میکند؛ این امر باعث میشود که هنگام نیاز به جایگزینی روغن سردکننده، مقدار کافی روغن رسانا در دسترس باشد تا از افزایش بیش از حد دمای روغن رسانا در هیتر جلوگیری شود. این مطالب صرفاً برای اطلاعات است؛ اگر شما در زمینه طراحی فعالیت میکنید، توصیه میشود به دنبال فایلها و راهنماییهای استانداردی که از آنها استفاده میکنید، بگردید. گاهی اوقات بین تولیدکنندگان مختلف در مناطق مختلف، تفاوتهایی وجود دارد. :)
V0 = (T2 – T1) / 100 × 10% × V1
در این فرمول:
T1: دمای روغن رسانا قبل از گرم کردن، درجه سانتیگراد
T2: دمای روغن رسانا پس از گرم کردن، درجه سانتیگراد
V1: حجم کل سیستم گرمایشی در پایینترین سطح مخزن انبساط، متر مکعب
سپس میتوان حجم واقعی روغن رسانا، یعنی V2 (واحد: متر مکعب)، را محاسبه کرد. V2 = ۱.۳ × V0. در نهایت، حجم مخزن انبساط را محاسبه میکنیم؛ با در نظر گرفتن ضریب ایمنی ۱.۱ و ضریب پر شدن ۷۰٪، حجم تخمینی مخزن انبساط برابر است با V = ۱.۱ × V2 / ۰.۷. موقعیت: دما در مخزن انبساط روغن حرارتی بالا است و این دستگاه دارای تغییرات حرارتی است؛ بنابراین در طراحی، یکی از پایههای آن باید ثابت و دیگری قابل حرکت باشد. ارتفاع نصب مخزن انبساط باید بالاتر از تمام تجهیزات باشد؛ همچنین باید به مقدار کافی برای جلوگیری از فرسایش پمپ و فشار بخار اشباع روغن حرارتی نیز توجه کرد. محل نصب مخزن انبساط نباید دقیقاً بالای هیتر قرار گیرد و فاصله آن از هیتر باید حداقل ۱.۵ متر باشد. هم از بروز آتشسوزی ناشی از سرریز شدن روغن هدایت حرارت جلوگیری میکند و هم میزان گرم شدن روغن هدایت حرارت را کاهش میدهد. فاصله بین مخزن انبساط و جداکننده نفت و گاز نیز باید حداقل ۱ متر باشد؛ این کار مانع از تأثیر گرمای سیستم گرمایشی بر مخزن انبساط میشود. دما: روغن هدایت حرارت در دماهای بالا میتواند اکسید شود؛ در دماهای کمتر از ۱۰۰ درجه سانتیگراد، اکسیداسیون چندان مشهود نیست. اما وقتی دمای روغن هدایت حرارت از ۱۰۰ درجه سانتیگراد فراتر میرود، سرعت اکسیداسیون افزایش مییابد. بنابراین، دمای محفظه انبساط نباید از ۷۰ درجه سانتیگراد بیشتر شود تا از اکسیداسیون روغن هدایت حرارت جلوگیری شود؛ به همین دلیل، نیازی به عایقبندی محفظه انبساط نیست. دستگاههای اندازهگیری: در کانالهای انبساط، باید فشارسنج، دماسنج و سطحسنج نصب شود؛ همچنین سطحسنج باید دارای قابلیت هشداردهی در صورت کاهش سطح مایع باشد یا یک سوئیچ برای تشخیص کاهش سطح مایع در آن تعبیه شود، تا از ورود گاز به سیستم روغن گرمایشی جلوگیری شود. مخزن انبساطی در شرایط عادی، سطح مایع بالایی را حفظ میکند؛ این امر باعث میشود که هنگام نیاز به جایگزینی روغن سردکننده، مقدار کافی روغن رسانا در دسترس باشد تا از افزایش بیش از حد دمای روغن رسانا در هیتر جلوگیری شود. این مطالب صرفاً برای اطلاعات است؛ اگر شما در زمینه طراحی فعالیت میکنید، توصیه میشود به دنبال فایلها و راهنماییهای استانداردی که از آنها استفاده میکنید، بگردید. گاهی اوقات بین تولیدکنندگان مختلف در مناطق مختلف، تفاوتهایی وجود دارد. :)
آخرین بار، این پست توسط «ییجی بیوند» در تاریخ ۳ دسامبر ۲۰۱۶، ساعت ۲۱:۲۹ ویرایش شد. مخزن ذخیرهسازی روغن باید بتواند کل روغن حرارتی را در هنگام تعمیرات سیستم چرخشی ذخیره کند؛ در طراحی مخزن ذخیرهسازی، باید به موارد زیر توجه کرد: فشار: مخزنهای انبساطی میتوانند باز یا بسته باشند؛ استفاده از مخازن افقی بسته توصیه میشود؛ فضای گازی این مخازن باید با نیتروژن پوشانده شود تا تماس روغن حرارتی با هوا ممنوع شود. برای حفظ فشار مخزن انبساط، از کنترل مرحلهای لولههای ورودی نیتروژن و لولههای دفع گازهای باقیمانده استفاده میشود؛ همچنین نیاز به تعبیه لوله تخلیه نیز وجود دارد. حجم: حجم مخزن روغن باید حداقل ۱.۲ برابر کل مقدار روغن حرارتی باشد؛ کل مقدار روغن حرارتی نیز برابر است با مجموع حجم لولهکشیهای مربوط به روغن حرارتی و حجم مخزن انبساط. با در نظر گرفتن ضریب پر شدن ۸۰٪، حجم تخمینی مخزن روغن به صورت زیر خواهد بود:
V = ۱.۲ × V₀ / ۰.۸
در این فرمول:
V – حجم مخزن روغن، بر حسب متر مکعب
V₀ – حجم کل روغن حرارتی در سیستم، بر حسب متر مکعب
محل نصب: مخزن روغن باید در جایی قرار گیرد که هنگام تعمیرات سیستم، بتوان روغن حرارتی مورد نیاز را در آن ذخیره کرد؛ بنابراین، باید در پایینترین نقطه سیستم گرمایشی قرار گیرد. دما: دمای روغن رسانای حرارت در مجاری انبساط نباید از ۷۰ درجه سانتیگراد بیشتر شود تا از اکسیداسیون روغن رسانای حرارت در دماهای بالا جلوگیری شود. اما دمای عملیات در هنگام تعمیر و نگهداری باید بالاتر از دمای روغن رسانا پس از گرم شدن باشد. دستگاههای اندازهگیری: در شیارهای تورم، باید فشارسنج، دماسنج و سطحسنج نصب شوند. مخزن روغن در حین کار عادی باید دارای سطح مایع پایینی باشد تا آماده دریافت روغن حرارتی ورودی باشد. از آنجایی که مخزن انبساط و مخزن نگهداری روغن، هر دو محفظههای بسته هستند، هنگامی که فشار سیستم روغن حرارتی افزایش یابد، شیر ایمنی موجود در بالای مخزن نگهداری روغن میتواند فشار را کاهش داده و از سیستم محافظت کند؛ روغن حرارتی که از طریق شیر ایمنی خارج میشود، وارد سیستم تخلیه گازهای خروجی میگردد. :)
V = ۱.۲ × V₀ / ۰.۸
در این فرمول:
V – حجم مخزن روغن، بر حسب متر مکعب
V₀ – حجم کل روغن حرارتی در سیستم، بر حسب متر مکعب
محل نصب: مخزن روغن باید در جایی قرار گیرد که هنگام تعمیرات سیستم، بتوان روغن حرارتی مورد نیاز را در آن ذخیره کرد؛ بنابراین، باید در پایینترین نقطه سیستم گرمایشی قرار گیرد. دما: دمای روغن رسانای حرارت در مجاری انبساط نباید از ۷۰ درجه سانتیگراد بیشتر شود تا از اکسیداسیون روغن رسانای حرارت در دماهای بالا جلوگیری شود. اما دمای عملیات در هنگام تعمیر و نگهداری باید بالاتر از دمای روغن رسانا پس از گرم شدن باشد. دستگاههای اندازهگیری: در شیارهای تورم، باید فشارسنج، دماسنج و سطحسنج نصب شوند. مخزن روغن در حین کار عادی باید دارای سطح مایع پایینی باشد تا آماده دریافت روغن حرارتی ورودی باشد. از آنجایی که مخزن انبساط و مخزن نگهداری روغن، هر دو محفظههای بسته هستند، هنگامی که فشار سیستم روغن حرارتی افزایش یابد، شیر ایمنی موجود در بالای مخزن نگهداری روغن میتواند فشار را کاهش داده و از سیستم محافظت کند؛ روغن حرارتی که از طریق شیر ایمنی خارج میشود، وارد سیستم تخلیه گازهای خروجی میگردد. :)