او را فراموش کن، سپس در یک رویداد بزرگ ملاقات‌های عاشقانه شرکت کن تا عشقی کاملاً جدید پیدا کنی

Thread Content

　 　　اگر من بودم، آرزو می‌کردم بتوانم او را فراموش کنم و سپس در یک رویداد بزرگ ملاقات‌های عاشقانه شرکت کنم تا عشقی کاملاً جدید پیدا کنم. من خودم را برای مدت طولانی در گذشته حبس کرده‌ام؛ عشق جوانانه و بی‌پروا، همواره نیاز به رشد در میان آسیب‌ها دارد. چرا برایش فراموش کردن آنقدر سخت است؟ چنین رابطه‌ای برای جفت‌یابی کمی شبیه به «کمال‌گرایی عاشقانه اولیه» است؛ زن معتقد است که داستان عاشقانه‌اش با مرد در همان شهر هنوز تمام نشده، کار آن دو هنوز به پایان نرسیده و ماراتن عشقشان هنوز به خط پایان نرسیده است. پس از رفتن مرد، دختر همچنان به تقویت آن موضوع ادامه داد و در نتیجه، زمان گذشت و در یک چشم به هم زدن بیست سال گذشت. 　　گاهی شاید پایبند ماندن به آن رابطه زناشویی مناسب نباشد؛ غرق ماندن در گذشته‌ای که به پایان نرسیده و نتوانستن از آن خارج شد، برای هر دو طرف خوب نیست. بیش از حد درهم‌پیچیده؛ آن، گذشته‌ای است که در زمان مناسب، با فرد نامناسبی روبرو شدیم. و گاهی اوقات، شاید عوامل روانی در کار نباشند، بلکه تجربیات فیزیولوژیکی به طور تصادفی احساسات روانی را تحریک می‌کنند؛ در نتیجه، فکر می‌کنید همه چیزی که در طول قرارهای دوستانه در یک شهر رخ می‌دهد، بی‌نهایت فوق‌العاده است و نمی‌خواهید آنجا را ترک کنید؛ این همان چیزی است که به آن «اثر پل» گفته می‌شود. 　　در یک کلاس آموزشی درباره روابط عاشقانه، توضیحات یک متخصص درباره «اثر پل آویزان» را شنیدم. این اثر ناشی از یک تحقیق روانشناختی است؛ در آن، آزمایش‌کنندگان از مردان خواستند تا از روی یک پل آویزان در ارتفاع و بسیار ناامن عبور کنند، سپس آن‌ها را با یک زن معرفی کردند. در نتیجه، حدود هشتاد درصد از مردان گفتند که آن زن بسیار جذاب بوده است. 　　چرا اینطور است؟ روانشناسان تحلیل می‌کنند که این پدیده ممکن است به این دلیل باشد که اکثر مردان، احساس تشنگی ناشی از استرس هنگام عبور از پل‌های آویزان، و همچنین هیجانات فیزیولوژیکی مانند تندتر شدن ضربان قلب را به اشتباه با تمایلات جنسی اشتباه می‌گیرند؛ بنابراین فکر می‌کنند که به آن زن علاقه‌ای دارند. 　　این تفسیر اشتباه از بیداری فیزیولوژیکی، منجر به انحرافات شناختی می‌شود. این هم دلیلی است که فیلم‌های ترسناک به ابزاری ضروری در ملاقات‌های عاشقانه در یک شهر تبدیل شده‌اند؛ زیرا تماشای فیلم‌های ترسناک در حین ملاقات‌های عاشقانه، باعث تپش قلب و تنفس سریع می‌شود و همه این‌ها موجب بروز «عشق» می‌گردند. 　　آیا فکر می‌کنید عجیب است؟ برای همین است که ما همیشه نمی‌توانیم شریک قبلی یا عشق اولمان را فراموش کنیم. هرچه خاطرات دوستی‌های گذشته در ذهن عمیق‌تر شود، فراموش کردن طرف مقابل نیز دشوارتر می‌شود. به نظر من، این مشکل ناشی از تصمیمات ذهنی خودمان است؛ چون در واقع می‌توانیم خودمان را آزادتر کنیم، آن شخص را فراموش کنیم و اجازه ندهیم که او به یک بند برای ما تبدیل شود. سپس خودتان را مرتب کنید، با ذهنیتی مثبت و پرانرژی به زندگی جدید رویاروی شوید و در مراسم آشنایی‌ها، عشقی کاملاً جدید پیدا کنید.