هوشیار باشید! کارهای خسته‌کننده یک قاتل بزرگ هستند!

Thread Content

“رانندگی مداوم برای بیش از ۱۰ ساعت؛ راننده بی‌دقت به دلیل خستگی، تصادف ایجاد کرد و متوجه نشد. «خستگی ناشی از شیفت شب، باعث اشتباهات راننده و تصادف شد». «راننده‌ای در گوانگ‌آن، تمام شب را در حال بازی ماجیانگ گذراند؛ خستگی رانندگی منجر به تصادف شد». «وقتی خستگی با خستگی روبرو می‌شود، دو خودرو با یکدیگر برخورد می‌کنند». «نشانه‌های خستگی بیش از حد در میان کارمندان، نباید نادیده گرفته شود». تصادفات ناشی از خستگی، در زندگی روزمره به طور مکرر رخ می‌دهند. بنابراین، خستگی ناشی از کار را نمی‌توان نادیده گرفت. خستگی ناشی از فعالیت، پدیده‌ای است که در آن، مصرف مداوم انرژی در طول انجام فعالیت، منجر به بروز مجموعه‌ای از تغییرات فیزیولوژیکی و روانی شده و در نتیجه، توانایی انجام فعالیت کاهش می‌یابد. انسان بدنی از گوشت و خون دارد؛ در هنگام خستگی، تغییرات مختلفی از نظر فیزیولوژیکی و روانی رخ می‌دهد: ناراحتی بدنی، سرگیجه، سردرد، کاهش توانایی کنترل اراده، حواس‌پرتی، کمبود اعتماد به نفس و کاهش توانایی کاری ； توانایی ادامه کار کاهش می‌یابد، بهره‌وری کمتر می‌شود، کیفیت پایین می‌آید، سرعت کاهش می‌یابد، حرکات نادقیق می‌شوند و واکنش‌ها کندتر می‌گردد؛ یک ذهنیت صرفه‌جویی در مصرف انرژی «پدیدار می‌شود». تحت تأثیر این ذهنیت، افراد کارها را به دلیل پیچیدگی آن‌ها دوست ندارند و سعی می‌کنند با مصرف انرژی کمتر، نتایج بهتری کسب کنند؛ در نتیجه، مشکلاتی در فرآیندهای تولیدی به وجود می‌آید. کارهای خسته‌کننده مانند جریان‌های پرشتاب پنهان و آتشفشان‌های خفته هستند؛ «معمولاً دیده نمی‌شوند، اما گاهی وجودشان آشکار می‌گردد». و این «شکوه»، اغلب به قیمت خون، جنبه‌ی وحشتناک خود را نشان می‌دهد. برای پیشگیری و رفع کارهای خسته‌کننده، لازم است تصمیم‌گیرندگان سازمان‌ها دارای همدلی و شفقت نسبت به کارکنان و احترام و تقوا نسبت به قوانین باشند؛ باید خستگی را از عمق وجود خود به عنوان یک خطر ایمنی در نظر بگیرند، نه اینکه فقط به تولید و سود توجه کنند و رنج و زحمات کارکنان را نادیده بگیرند. هرگاه ایده‌ای وجود داشته باشد، راهی نیز یافت می‌شود. برای پیشگیری و رفع خستگی، می‌توان از اقدامات زیر استفاده کرد: (۱) بهسازی و نوسازی تجهیزات ماشینی، افزایش سطح فناوری، و کاهش شدت کار کارکنان ； (۲) بازطراحی فرآیندهای کاری، کاهش تلاش‌های اضافی و غیرضروری کارکنان ； (۳) بهبود جامع شرایط بهداشتی محیط تولید، رفع یا کاهش انواع مواد سمی حرفه‌ای، چیدمان مناسب محل کار، و تلاش برای فراهم کردن فضایی خوب، راحت و آرامش‌بخش ； (۴) در برابر عوامل مختلف محیطی فیزیکی مضر، مانند صدا، لرزش، تشعشعات، دمای بالا، روشنایی ناکافی و غیره، اقدامات محافظتی یا رفعی مناسب اتخاذ کرد ； (۵) حفظ هوای تازه در محیط کار، ضروری است تا تمام اندام‌ها و بافت‌های بدن سالم بمانند ； (۶) بهبود وضعیت بدن هنگام کار، تلاش برای رفع وضعیت‌های اجباری، جلوگیری از فشار بیش از حد و خستگی در اندام‌ها و سیستم‌های مختلف در بلندمدت؛ بنابراین، باید مطابق با ساختار فیزیولوژیکی و آناتومیکی بدن اصلاحات لازم انجام شود. ابزارهای طراحی و حالت‌های کاری را به گونه‌ای طراحی کنید که استفاده از آن‌ها آسان و کم‌زحمت باشد ； (۷) بهبود سازماندهی کار، توجه به ترکیب مناسب کار و استراحت ； (۸) بر اساس ویژگی‌های فیزیولوژیکی بدن، زمان کار را به شیوه‌ای علمی و منطقی تنظیم کرد ； (۹) کاهش جلسات و فعالیت‌های ناکارآمد و بی‌فایده، تا زمان بیشتری برای استراحت کارکنان فراهم شود ； (۱۰) بهبود شرایط زندگی کارکنان، تا بتوانند غذای خوبی بخورند و خوب بخوابند ； (۱۱) فعالیت‌های ورزشی و فرهنگی گسترده در میان مردم را تقویت کرد، تا استقامت بدنی آن‌ها افزایش یابد ； (۱۲) توجه به عوامل روانی کارگران، افزایش علاقه آن‌ها به کار، تقویت اراده‌شان، پرورش احساسات، و غلبه بر احساس بی‌حوصلگی نسبت به کار ； (۱۳) ایجاد روابط خوب بین افراد، یعنی حفظ روابط مناسب میان کارکنان و همچنین بین مدیران و زیردستان. مراقبت از کارکنان و جلوگیری از تأثیرات منفی عوامل اجتماعی و خانوادگی بر کار آن‌ها.