آیا برای گلیسرین نیاز به در نظر گرفتن مقاومت در برابر انفجار الکتریکی وجود دارد؟

Thread Content

گلیسرول (پروپانترین) جزو مایعات قابل اشتعال دسته B است؛ نقطه شعله آن ۱۷۷ درجه و فشار بخار اشباع آن در دمای ۲۰ درجه، ۰.۴ کیلوپاسکال می‌باشد. داده‌های مربوط به حد پایین و بالای انفجار یافت نمی‌شود و در استاندارد GB50058 نیز ذکر نشده است، اما روغن ترانسفورماتور و موارد مشابه با خواص مشابهی وجود دارد. آیا برای چنین محیط‌هایی نیاز به در نظر گرفتن مقاومت در برابر انفجار الکتریکی وجود دارد؟ برخی از طراحان معتقدند که این کار ضروری است، زیرا در نهایت این مواد مایعات قابل اشتعال هستند و در دمای معمولی نیز بخار تولید می‌کنند. مواد ذکر شده در استاندارد GB50058 صرفاً به عنوان نمونه هستند؛ بنابراین باید در مورد تمام موادی با ویژگی‌های مشابه نیز به مسئله مقاومت در برابر انفجار توجه کرد. برخی از طراحان معتقدند که نیازی به آن نیست؛ دلیلشان عدم وجود داده‌های مربوط به حد انفجار است و علاوه بر آن، در استاندارد GB50058 نیز ذکر نشده است.