انتخاب صحیح دریچه تنظیمی و نکات مهم – همگی لطفاً به بحث ادامه دهید

Thread Content

آخرین بار، این پست توسط وانگ تیانزه در تاریخ ۱۸-۱۲-۲۰۱۶ ساعت ۱۹:۵۶ ویرایش شد. انتخاب صحیح دریچه‌های تنظیمی و نکات مربوط به آن‌ها – لطفاً همگی به بحث ادامه دهید: دریچه‌های تنظیمی نوع handshake، اجزای اجرایی پایانی در سیستم‌های کنترل فرآیندهای صنعتی هستند. در سیستم‌های کنترل خودکار تولید مداوم در فرآیندهای صنعتی، معمولاً از دریچه‌های تنظیمی برای کنترل پارامترهای مختلف فرآیند استفاده می‌شود تا بتوان فشار، دما، جریان و سطح مایع را تنظیم کرد. این دریچه‌ها معمولاً در صنعت، «دست و پا» سیستم‌های خودکار تولید نامیده می‌شوند. کیفیت کاربرد آن، مستقیماً بر کیفیت تنظیم سیستم تأثیر می‌گذارد. به عنوان عنصر اجرایی پایانی در کنترل فرآیندها، اهمیت آن نسبت به گذشته به‌طور عمیق‌تری شناخته شده است. علاوه بر کیفیت محصول و اینکه آیا کاربران آن را به درستی نصب، استفاده و نگهداری می‌کنند یا خیر، محاسبه صحیح برای انتخاب دریچه تنظیمی نیز اهمیت زیادی دارد. به دلیل اشتباهات در محاسبات مربوط به انتخاب، عملکرد سیستم ناپایدار می‌شود و نمونه‌های زیادی وجود دارد که سیستم‌ها حتی قادر به استفاده نیز نیستند. بنابراین، کاربران و طراحان سیستم باید اهمیت والوهای تنظیمی در محیط عملیاتی را به خوبی درک کنند و باید به انتخاب مناسب این والوها توجه کافی نشان دهند. اصول کلی انتخاب والوهای تنظیمی عبارتند از: در چارچوب برآورده کردن کارکردهای مورد نیاز، والوی انتخاب‌شده باید دارای ساختار ساده، عملکرد قابل اعتماد، قیمت مناسب، عمر طولانی و نگهداری آسان باشد. در ادامه، به طور مفصل به انتخاب نوع دریچه تنظیمی و لوازم جانبی آن پرداخته می‌شود. ۱. انتخاب نوع دریچه تنظیمی: روش‌های مختلفی برای طبقه‌بندی دریچه‌های تنظیمی وجود دارد؛ اما روش رایج در کشورهای داخلی و بین‌المللی، طبقه‌بندی بر اساس ساختار، اصل کارکرد و عملکرد است. در مجموع، ۹ دسته اصلی وجود دارد: دریچه تنظیمی تک‌صندلی، دریچه تنظیمی دو‌صندلی، دریچه تنظیمی نوع سوپاپی، دریچه تنظیمی زاویه‌ای، دریچه تنظیمی سه‌راهه، دریچه دیافراگمی، دریچه پروانه‌ای، دریچه گویی و دریچه چرخشی منحرف. این نه دسته، پایه‌ای‌ترین و رایج‌ترین دریچه‌های تنظیمی هستند و معمولاً به عنوان دریچه‌های استاندارد شناخته می‌شوند. سایر دریچه‌ها که بر اساس این مدل‌ها و با توجه به کاربردهای واقعی توسعه یافته‌اند، به عنوان دریچه‌های ویژه شناخته می‌شوند. ۱.۱ ویژگی‌ها و نحوه انتخاب صحیح شیرهای تنظیمی استاندارد ۱.۱.۱ شیر تنظیمی تک‌صندلی مستقیم شیر تنظیمی تک‌صندلی مستقیم فقط دارای یک سرشیلنگ و یک صندلی شیلنگ است؛ بنابراین امکان ایجاد ضدآب‌بندی دقیق در آن وجود دارد. می‌توان از ضدآب‌بندی سخت فلزی-فلزی، یا ضدآب‌بندی نرم فلزی-پلی‌تترافلوئورواتیلن یا سایر مواد ترکیبی استفاده کرد. میزان نشت استاندارد آن ۰.۰۱%C است (C ضریب جریان استاندارد است). فشار مجاز برای این شیرها کم است و ظرفیت جریان آن‌ها نیز محدود است؛ به عنوان مثال، فشار مجاز برای شیر تنظیمی تک‌صندلی DN100 تنها ۱۲۰ کیلوپاسکال است و ظرفیت جریان آن تنها ۱۰۰ است. مسیر جریان پیچیده و ساختار آن ساده است؛ بنابراین برای محیط‌هایی که نیاز به عدم نشت دارند و فشار کاری کمی وجود دارد، مناسب است. اما دریچه‌های تنظیمی با اندازه‌های کوچک (DN1/2، 3/4، 20) نیز می‌توانند در محیط‌هایی با فشار کاری بالاتر استفاده شوند. این دریچه‌ها یکی از رایج‌ترین دریچه‌های تنظیمی هستند؛ همچنین، پس از طراحی بیشتر، می‌توان از آن‌ها به عنوان دریچه قطع استفاده کرد. شکل سریع‌کننده، ویژگی‌های جریان را تعیین می‌کند؛ پس از در معرض قرار گرفتن با فشار، ویژگی‌های اولیه خود را از دست می‌دهد و تعویض سریع‌کننده می‌تواند ویژگی‌های جریان را تغییر دهد. اما نیروی فشار وارد شده توسط محیط مایع بر روی هسته دریچه زیاد است؛ یعنی نیروی ناهمتراز بالاست، لذا نیاز به یک اجزای اجرایی با نیروی فشار بالاتر وجود دارد. بنابراین، در مواردی که تفاوت فشار بالا و قطر لوله بزرگ است، استفاده از این نوع دریچه‌های تنظیمی مناسب نیست. هنگام استفاده از این شیر، باید به ویژه به بررسی تفاوت فشار توجه کرد تا از باز شدن آن جلوگیری شود. ۱.۱.۲ کلید تنظیمی دو صندلی مستقیم: کلید تنظیمی دو صندلی مستقیم دارای دو سوپاپ و دو صندلی است. از آنجایی که نیروی فشاری وارد بر سوپاپ بالایی در جهت بالا و نیروی فشاری وارد بر سوپاپ پایینی در جهت پایین تقریباً متعادل هستند، نیروی نامتعادل وارد بر کل سوپاپ کم خواهد بود؛ در نتیجه، اختلاف فشار مجاز بالاتر خواهد بود. به عنوان مثال، کلید تنظیمی دو صندلی با قطر DN100 می‌تواند اختلاف فشار ۲۸۰ کیلوپاسکال را تحمل کند. همچنین، ظرفیت جریان این کلید تنظیمی بالاست؛ در مقایسه با سایر کلیدهای تنظیمی با همان قطر، کلیدهای تنظیمی دو صندلی می‌توانند مقدار بیشتری مایع را از خود عبور دهند. ظرفیت جریان کلیدهای تنظیمی دو صندلی با همان قطر، حدود ۲۰ تا ۵۰ درصد بیشتر از کلیدهای تنظیمی تک صندلی است. به عنوان مثال، ظرفیت جریان شیر تنظیمی دوجایه DN100 به ۱۶۰ می‌رسد. بنابراین، برای دستیابی به همان توانایی جریان، می‌توان از یک اجزای کنترلی با نیروی کمتر در دریچه‌های تنظیمی دو صندلی‌ای استفاده کرد. کلید تنظیمی دوصندلی‌ای از راهنمایی دوگانه بالا و پایین برخوردار است؛ بنابراین، تغییر حالت کلید از حالت معمولی به حالت معکوس یا برعکس، به راحتی امکان‌پذیر است. برای این منظور، کافی است سر کلید و صندلی کلید را جابجا کنیم تا کلید از حالت معمولی به حالت معکوس یا برعکس تبدیل شود، بدون نیاز به تغییر نوع عملکرد مکانیزم اجرایی. در شیرهای تنظیمی دوصندلی، سوپاپ‌های بالا و پایین نمی‌توانند همزمان بسته شوند؛ در نتیجه میزان نشت آب زیاد است. میزان نشت استاندارد، ۰.۱%C است (که در آن C ضریب جریان استاندارد می‌باشد) ； مسیر جریان پیچیده است و برای کاربردهایی با اختلاف فشار بالا مناسب نیست؛ زیرا در چنین مواردی، شیر تحت فشار شدید مایعات قرار می‌گیرد و به راحتی دچار فرآیندهای تبخیر ناگهانی و کاویتاسیون می‌شود که باعث تشدید فشار بر بدنه شیر می‌گردد. همچنین، این شیر برای کنترل مایعات حاوی الیاف و مایعات با چسبندگی بالا نیز مناسب نیست. ۱.۱.۳ شیر تنظیمی مخزنی: شیر تنظیمی مخزنی که به آن شیر قفسی نیز گفته می‌شود، دارای اجزای داخلی مانند سر شیر و مخزن شیر است؛ این مخزن می‌تواند یک شیر تنظیمی تک‌صندلی با عبور مستقیم، یا شیر تنظیمی دو‌صندلی یا شیر تنظیمی زاویه‌ای باشد. این شیرها دارای دو ساختار یعنی سیل‌بندی تکی و سیل‌بندی دوگانه هستند؛ ساختار اول معادل شیر تنظیمی تک‌صندلی بوده و برای موارد استفاده از شیرهای تنظیمی تک‌صندلی مناسب است ； دسته دوم معادل شیر تنظیم‌کننده دو صندلی است و برای موارد استفاده از شیرهای تنظیم‌کننده دو صندلی مناسب است. علاوه بر این، این والو دارای ویژگی‌هایی مانند پایداری خوب، سهولت در بارگیری و تخلیه، آسانی در نگهداری، کاهش صدا و کاهش تأثیرات کاویتاسیون است. اما قیمت آن ۵۰٪ تا ۲۰۰٪ گران‌تر از والوهای تنظیمی تک‌صندلی و دو‌صندلی است؛ همچنین به فوم‌های مخصوص برای سیل کردن نیاز دارد. کاربرد آن نیز نسبتاً گسترده است و تنها پس از والوهای تنظیمی تک‌صندلی و دو‌صندلی قرار دارد. با این حال، برای محیط‌های ناخالص و موادی که به راحتی کریستالیزه، لخت یا رسوب‌دار می‌شوند، نباید از این والو استفاده کرد. ۱.۱.۴ شیر تنظیم‌کننده زاویه‌دار: شیر تنظیم‌کننده زاویه‌دار، نوعی شیر تنظیم‌کننده یک‌صندلی است که دارای ساختار بدنه ویژه‌ای می‌باشد؛ این شیر برای موقعیت‌های خاص لوله‌کشی و سیالات مناسب است. در این شیر، بدنه مستقیم به شکل زاویه‌دار درمی‌آید (مانند یک پیچ)، اما نحوه کنترل جریان و تحمل فشار در آن کاملاً مشابه شیر تنظیم‌کننده یک‌صندلی است. ویژگی‌های کلید کنترل تک‌سیتری مانند نشت کم و اختلاف فشار مجاز پایین، حفظ شده‌اند. علاوه بر این، به دلیل ساختار ساده مسیر جریان و داشتن ویژگی «خودتمیزکنندگی»، می‌توان از آن در محیط‌هایی با مایعات ناخالص استفاده کرد. همچنین می‌توان آن را به یک شیر زاویه‌ای ضدانسداد تبدیل کرد که برای محیط‌هایی با مایعات حاوی ذرات معلق مناسب است؛ به‌ویژه در مواردی که فضای نصب محدود باشد، بسیار کاربردی است. ۱.۱.۵ شیر تنظیمی سه‌راهه: شیر تنظیمی سه‌راهه از راهنمایی خودِ قطعه مرکزی برای کار استفاده می‌کند؛ هنگام تغییر حالت «باز با فشار گاز» به «بسته با فشار گاز»، لازم است اجزای عملکردی آن نیز تعویض شوند. باید توجه داشت که معنای حالت‌های «باز با فشار گاز» و «بسته با فشار گاز» در این شیر، متفاوت از سایر شیرهای تنظیمی است؛ بنابراین باید مشخص شود که این حالت‌ها مربوط به کدام جهت هستند، یعنی جهت افقی یا عمودی. این دستگاه سه کانال دارد و می‌تواند جایگزین دو شیر تنظیم‌کننده تک‌سیتی شود؛ برای تقسیم یا ادغام دو جریان، و در مواردی که تفاوت دما ≤۱۵۰ درجه سانتی‌گراد باشد. هنگامی که DN ≤۸۰ میلی‌متر باشد، شیر ادغام‌کننده می‌تواند برای تقسیم جریان نیز استفاده شود. ۱.۱.۶ شیر تنظیم‌کننده دیافراگمی: شیر تنظیم‌کننده دیافراگمی از یک دیافراگم مقاوم در برابر خوردگی و بدنه‌ای که با مواد مقاوم در برابر خوردگی پوشانده شده است، تشکیل شده است؛ مسیر جریان ساده است و برای محیط‌هایی با مواد ناخالص و موادی با خاصیت خورندگی کم، در موارد قطع/وصل دو حالته مناسب است. این یکی از اولین دریچه‌های تنظیمی بوده است؛ به دلیل ویژگی‌های جریانی نزدیک به باز شدن سریع، کیفیت تنظیم آن ضعیف است. همچنین، تحت تأثیر مواد دیافراگم و پوشش قرار دارد و نمی‌توان از آن در شرایط دما و فشار بالا استفاده کرد. فشار کاری معمولی آن ≤۱.۶ مگاپاسکال و دمای کاری آن ≤۱۵۰ درجه سانتی‌گراد است. علاوه بر این، دیافراگم آن به راحتی خراب می‌شود و عمر کوتاهی دارد؛ بنابراین امروزه کاربردهای چندانی ندارد. ۱.۱.۷ شیر پروانه‌ای: شیر پروانه‌ای از یک بخش از لوله به عنوان بدنه شیر استفاده می‌کند و در قسمت مرکزی آن، صفحه‌ای برای کنترل جریان وجود دارد؛ این نوع شیر، رایج‌ترین نوع شیر تنظیمی چرخشی برای کنترل جریان است. برای فشارهای پایین، متوسط، یا در موارد بسیار نادر برای فشارهای استاتیک بالا و جریان‌های زیاد مناسب است، اما تفاوت فشار محدود است. حجم آن کوچک و وزنش سبک است؛ ۴ تا ۱۰ برابر سبک‌تر از شیرهای تنظیمی کروی با همان قطر است. نسبت قطر به قیمت آن پایین است، بنابراین برای مواردی با قطر بزرگ بسیار مناسب است. هرچه قطر شیر تنظیمی بزرگتر باشد، این ویژگی بیشتر مشهود می‌شود. معمولاً هنگامی که DN بزرگتر از ۳۰۰ میلی‌متر باشد، از دریچه‌های بالبالی برای این منظور استفاده می‌شود. ۱.۱.۸ شیر گویی: شیر گویی یک محصول قدیمی و بسیار پیشرفته است؛ انواع آن شامل شیرهای گویی نوع «O» و «V» می‌باشد. این شیرها دارای ساختار ساده‌ای هستند، مقاومت جریان در آن‌ها کمترین میزان را دارد، هدررفت انرژی نیز کم است؛ همچنین عملکرد تمیزکنندگی خودکار آن‌ها بسیار خوب است. “شیر گویی نوع O، یک شیر تنظیم‌کننده بدون مقاومت است؛ در مقایسه با مدل‌های مشابه، ضریب جریان استاندارد آن بالاترین میزان را دارد و معمولاً در مواردی که جریان زیاد و محیط کار ناخالص است، مورد استفاده قرار می‌گیرد ； “شیر توپی شکل «V»، ویژگی‌های جریانی تقریباً لگاریتمی دارد و نسبت تنظیم آن بالاست. هنگام چرخش هسته توپی شکل «V» نسبت به صندلی شیر، اثر برشی ایجاد می‌شود؛ این شیر به‌ویژه برای تنظیم و قطع جریان در محیط‌هایی با چسبندگی بالا، جریان‌های معلق، خمیر کاغذ و سایر مایعات ناخالص حاوی الیاف مناسب است. قیمت شیرهای گرد نسبتاً بالاست. ۱.۱.۹ شیر چرخشی اکسنتریک، که به آن شیر خمشی کام‌دار نیز گفته می‌شود، مزایای شیرهای گویی و بالبی را در خود تلفیق کرده است؛ مسیر جریان آن ساده است، دارای عملکرد «خودتمیزکنندگی» و قابلیت تنظیم خوبی می‌باشد و برای محیط‌هایی با مایعات کریستالی، ناپایدار و کثیف مناسب است ； حجم بدنه شیر کوچک و وزن آن سبک است؛ می‌توان آن را بدون نیاز به تعویض هیچ قطعه‌ای، متناسب با محل نصب در محل، به صورت انعطاف‌پذیری مونتاژ کرد ； ضریب جریان نامی بالا دارد؛ ۱۰ تا ۳۰ درصد بیشتر از کلیدهای تنظیمی تک‌سیت و دو‌سیت با همان قطر است. نسبت تنظیمی آن نیز بالا بوده و می‌تواند به ۱۰۰:۱ برسد ； مهر و موم صندلی شیر قابل اعتماد است؛ به دلیل اثرات ناشی از تغییرات در بازوهای حمایتی سر شیر و همچنین حرکت نامتقارن کروی سر شیر، گشتاور لازم برای عملکرد کاهش می‌یابد و بخشی از ناهمترازی‌ها جبران می‌شود؛ بنابراین شیر می‌تواند در حالت‌های جریان باز، جریان بسته و تفاوت فشار بالا، به طور پایدار کار کند ； هنگام تنظیم نسبت، نیاز به یک لوکاتور وجود دارد؛ با تغییر موقعیت صفحه برجسته در لوکاتور، می‌توان به راحتی ویژگی‌های جریان خطی یا با درصد یکسان به دست آورد. ۱.۲ انتخاب کلیدهای تنظیمی ویژه: برای کاربردهای خاص، بر پایه کلیدهای تنظیمی فوق، در صورت نیاز می‌توان درپوش فوقانی کلید را طولانی‌تر کرد یا ردیف‌های خنک‌کننده اضافه نمود تا بتوان از آن‌ها در محیط‌های دمای پایین و بالا استفاده کرد ； استفاده از مکانیسم‌های اجرایی چندفنری می‌تواند حجم و وزن کل شیر تنظیم را کاهش دهد ； برای کاهش نویز، با استفاده از مجموعه‌ای از اقدامات کاهنده نویز، می‌توان یک شیر تنظیم‌کننده با سطح نویز پایین طراحی کرد. علاوه بر این، کنترل‌کننده‌های تنظیمی با ساختار جداشدنی بدنه وجود دارند که برای تسهیل نگهداری و شستشو طراحی شده‌اند ； کلید تنظیمی قطع سریع برای پاسخگویی به نیازهای سریع حرکات زنجیره‌ای ； کلید تنظیم جریان کم، طراحی شده برای نیازهای کنترل جریان کم ； اتصالات فومی، کلیدهای تنظیمی و غیره برای جلوگیری از نشت. این نوع ویژه از شیرهای تنظیمی، شیرهای ویژه‌ای هستند که برای پاسخگویی به نیازهای فرآیندهای تولید خاص یا موقعیت‌های استفاده مشخص طراحی شده‌اند و جزو شیرهای غیراستاندارد محسوب می‌شوند. آن‌ها دارای ویژگی‌هایی مانند شرایط کاری پیچیده، الزامات استفاده بالا و حجم تولید کم هستند؛ این دریچه‌های تنظیمی معمولاً از محصولات نوع استاندارد، بر اساس الزامات استفاده، تکامل یافته و بهبود یافته‌اند. بنابراین، ابتدا باید شکل پایه آن بر اساس عدم ویژگی‌های خاص تعیین شود؛ سپس برای موارد دارای ویژگی‌های خاص، شکل‌های تغییر یافته و مواد مربوطه مشخص گردند. ۲. انتخاب لوازم جانبی: لوازم جانبی اصلی دروازه‌های کنترلی عبارتند از: تعیین‌کننده موقعیت دروازه، کلید موقعیت دروازه، دروازه حفظ موقعیت پنوماتیکی، رله پنوماتیکی، دروازه الکترومغناطیسی، فیلتر و کاهنده فشار هوا، سیستم چرخ دستی، فرستنده و مبدل موقعیت دروازه و غیره. در میان آن‌ها، تنظیم‌کننده‌های دریچه شامل تنظیم‌کننده‌های الکتریکی و پنوماتیکی هستند که عمدتاً برای بهبود ویژگی‌های عملکردی دریچه‌های تنظیمی، دستیابی به موقعیت صحیح، افزایش خطی بودن موقعیت دریچه، کاهش تأخیر در انتقال سیگنال‌های تنظیمی، تغییر ویژگی‌های جریانی دریچه، تغییر محدوده پاسخ دریچه به فشار سیگنال، و امکان کنترل چندمرحله‌ای و موقعیت‌یابی دقیق استفاده می‌شوند. این یکی از مهم‌ترین لوازم جانبی دروازه تنظیمی است و کیفیت آن مستقیماً بر عملکرد و کیفیت دروازه تنظیمی و سیستم تنظیم تأثیر می‌گذارد. در ادامه، به بررسی چند عامل اصلی که هنگام انتخاب پوزیشنر دریچه باید در نظر گرفته شوند، می‌پردازیم: ۱) آیا پوزیشنر دریچه قادر به اجرای عملکرد «تقسیم محدوده» است یا خیر؛ یعنی آیا پوزیشنر تنها به یک بازه خاص از سیگنال ورودی واکنش نشان می‌دهد یا خیر. اگر لوکاتور شیر بتواند این عملکرد را انجام دهد، می‌توان با استفاده از یک سیگنال ورودی، دو یا چند شیر تنظیمی را کنترل کرد ； ۲) آیا تنظیم نقطه صفر و محدوده اندازه‌گیری آسان است؟ آیا کالیبراسیون به صورت مستقل انجام می‌شود؟ پایداری چگونه است؟ ； ۳) دقت تنظیم‌کننده دریچه چقدر است؟ در شرایط کاری ایده‌آل، برای هر سیگنال ورودی، اجزای داخلی دریچه تنظیمی (شامل سوپاپ دریچه، میله دریچه، صندلی دریچه و غیره) باید هر بار به طور دقیق در موقعیت مورد نیاز قرار گیرند، صرف‌نظر از جهت حرکت یا میزان باری که این اجزا تحمل می‌کنند ； ۴) سرعت عملکرد و ویژگی‌های فرکانسی تنظیم‌کننده دریچه چگونه است؟ زیرا لوکاتور شیر می‌تواند به طور مداوم سیگنال ورودی را با موقعیت شیر مقایسه کرده و بر اساس اختلاف بین آن‌ها، خروجی خود را تنظیم کند. اگر موقعیت‌یاب شیر، به این انحرافات با سرعت پاسخ دهد، میزان جریان محیط در هر واحد زمان بیشتر خواهد بود؛ در نتیجه، سیستم تنظیماتی نیز به تغییرات نقطه تنظیم و بار، سریع‌تر پاسخ می‌دهد. یعنی خطای سیستم کمتر می‌شود و کیفیت کنترل نیز بهتر خواهد بود. به طور کلی، هرچه ویژگی فرکانسی بالاتر باشد، یعنی حساسیت به پاسخ فرکانسی بالاتر باشد، عملکرد کنترلی نیز بهتر خواهد بود. باید توجه داشت که ارزیابی ویژگی‌های فرکانسی باید با ترکیب روش‌های تجربی و نظری انجام شود، نه صرفاً بر اساس روش‌های نظری؛ همچنین در زمان ارزیابی، روش‌های تجربی باید پایدار و علمی باشند، و در عین حال باید موقعیت‌یاب‌های دریچه و مکانیزم‌های اجرایی را نیز با یکدیگر در نظر گرفت ； ۵) پس از ترکیب لوکاتور دریچه با دریچه تنظیمی، وضعیت رزولوشن موقعیت‌یابی آن چگونه تغییر می‌کند؟ وضوح تعیین موقعیت، تأثیر بسیار قابل توجهی بر کیفیت کنترل سیستم تنظیم دارد؛ زیرا هرچه وضوح بالاتر باشد، موقعیت دریچه تنظیمی نزدیک‌تر به مقدار ایده‌آل خواهد بود. در نتیجه، نوسانات ناشی از عملکرد بیش از حد دریچه تنظیمی می‌تواند به خوبی کنترل شود و در نهایت از تغییرات دوره‌ای مقدار تنظیم‌شده جلوگیری گردد. ۶) آیا حداکثر فشار تأمین هوای مورد نیاز برای تنظیم‌کننده دریچه، با فشار عملیاتی مشخص شده برای مکانیزم اجرایی همخوانی دارد؟ آیا نصب و اتصال آن آسان است؟ میزان نیاز به تعمیرات چقدر است و سطح نگهداری آن چگونه است؟ و غیره. و به جز پوزیشنر دریچه، سایر انواع لوازم جانبی نسبتاً ساده هستند و نیازی به تکرار آن‌ها در اینجا نیست. تمامی پیوست‌ها، عملکردهای تکمیلی دارند و به اطمینان از عملکرد صحیح شیرهای کنترلی کمک می‌کنند. اصلی که باید هنگام انتخاب آن‌ها رعایت شود، افزودن ضروری و حذف غیرضروری است؛ در غیر این صورت، تنها هزینه‌های عملیاتی سیستم کنترلی افزایش یافته و قابلیت اطمینان آن کاهش می‌یابد. ۳. نتیجه‌گیری: انتخاب صحیح کلید تنظیم، اولین و مهم‌ترین گام برای استفاده مناسب از کلید تنظیم است؛ کیفیت انتخاب، مستقیماً بر عملکرد کلید تنظیم تأثیر می‌گذارد و در نتیجه بر کیفیت تنظیم سیستم نیز تأثیر می‌گذارد. البته، کار انتخاب مناسب نسبتاً پیچیده است و در عین حال یک رشته دانشی محسوب می‌شود که نیازمند کاوش و خلاصه‌سازی مداوم در عمل است. بنابراین، در انتخاب والوهای تنظیمی، ضروری است که با داشتن آشنایی با دانش تخصصی مرتبط، روش‌ها و تکنیک‌های لازم را فرا گیریم؛ تنها به این ترتیب است که می‌توانیم نقش «دست و پا» خود را در کنترل خودکار فرآیندهای صنعتی به درستی ایفا کنیم.