درباره مسئله روغنکاری لولههای روانکننده
Thread Content
در کتاب آمده است که برای استفاده از روغن روانکننده، مقدار مشخصی وجود دارد؛ اما در مورد موتور پمپ ما، یعنی موتورهای معمولی، هنگام استفاده از روغن، نیازی به کنترل مقدار آن مشاهده نشد. منظور از فضای خالی و فضای داخلی که در کتاب ذکر شده، چیست؟
منظور از روغنکاری مجدد تا پایان چیست؟
معمولاً این مقدار به یکسوم فاصله بین لنگرها اضافه میشود و دو سوم باقیمانده از این فاصله برای تخلیه گرما استفاده میگردد؛ تا گرمای تولید شده در حین کار لنگرها بتواند به موقع دفع شود و از انباشت گرما و خراب شدن لنگرها جلوگیری گردد.
فاصله روتور و سایر فواصل به چه چیزهایی اشاره دارند؟
بین مسیرهای داخلی و خارجی لنگر، به جز فنرها و محفظههای آنها، فقط فاصله خالی وجود دارد.
از یک سو، مقدار روغن روانکننده باید به اندازهای باشد که خنککردن لولههای لغزنده را تأمین کند؛ از سوی دیگر، اگر مقدار روغن روانکننده بیش از حد باشد، فضای کافی برای تخلیه گرما وجود نخواهد داشت و این امر میتواند منجر به افزایش بیش از حد دما شود
یاد گرفتم. در هر صورت، گرما همیشه گرم است؛ پس باید از روغنکاری مقاوم در برابر دماهای بالا استفاده کرد
معمولاً تجهیزات مورد نیاز برای افزودن چربی، دربسته هستند و قابل مشاهده نیستند؛ بنابراین تنها میتوان از مقدار چربی که تولیدکننده تعیین کرده است، برای افزودن چربی استفاده کرد.
لزوماً اینطور نیست؛ موتور ما توسط یک جوشکار نصب میشود و مستقیماً با اسلحه داخل آن فرو کرده میشود
بله، فقط میزان سوخت وجود دارد؛ معمولاً اضافه کردن سوخت بیش از حد به موتورهای دوقطبی مشکلی ایجاد نمیکند، اما در موتورهای چهارقطبی، اضافه کردن سوخت باعث افزایش دما میشود؛ کافی است خودتان تجربه کسب کنید!