อนาคตของนักอุตสาหกรรมเคมีอยู่ที่ไหน?
Thread Content
ทำงานด้านเคมีมาแล้วเจ็ดปี พอมองย้อนกลับไป ก็รู้สึกว่าตัวเองแทบจะห่างไกลจากสังคมเลย ทุกวันก็แค่ไปทำงาน กลับบ้าน ปฏิบัติหน้าที่ และหยุดงานเมื่อมีเรื่องจำเป็น ไม่มีโอกาสไปเที่ยว ไม่มีงานอดิเรก ไม่มีเพื่อน ไม่มีกิจกรรมกับครอบครัว… อยากจะหลุดพ้นจากวังวนนี้สักที แต่ก็ไม่รู้ว่าตัวเองมีอะไรที่สามารถทำได้บ้าง และจะไปที่ไหนได้บ้าง? ดูเหมือนจะสับสนนะครับ ทุกคนมีแผนการในอาชีพด้านเคมีหรือเปล่าครับ? อนาคตจะเป็นอย่างไร?
เฮ้อ ก็ไม่ต่างกันหรอก พอเริ่มทำงานก็ทำงานด้านอุตสาหกรรมเคมีมาตลอด 9 ปีแล้ว นอกจากช่วงแรกๆ ที่มีการหยุดงานแล้วไปเที่ยวปักกิ่งสักไม่กี่วันแล้ว ก็ไม่เคยออกไปนอกเมืองนี้เลย แถมยังมีวันหยุดประจำปีเพียง 5 วันต่อปี และวันหยุดประจำเดือนก็ถูกยกเลิกไปด้วย ผมแค่อยากจะบอกว่า ปีที่แล้วผมซื้อนาฬิกาเรือนหนึ่งมาครับ.
จริงอยู่ที่ว่า คนที่เราต้องติดต่อด้วยล้วนอยู่ในแวดวงอุตสาหกรรมเคมีทั้งสิ้น อยากออกไปเที่ยว วางแผนมากว่าปีแล้วแต่ก็ยังไม่สำเร็จ ทุกวันต้องไปทำงาน ไม่มีเวลาว่างเลย ส่วนที่ทำงานก็อยู่ในพื้นที่ชานเมือง ไม่มีที่ไหนให้ไปเที่ยวเลย…
ทุกอุตสาหกรรมล้วนมีความยากลำบากของตัวเอง ฉันเพิ่งหนีออกมาจากโรงงานผลิตสารเคมี ชีวิตที่นี่ไม่ดีเลย เมื่อเทียบกับการอยู่ในโรงงานผลิตสารเคมี
หายไปไหนนะ ฉันทำหน้าที่ดูแลความปลอดภัยในโรงงานอยู่ อยากจะเปลี่ยนมาทำงานด้านการประเมินความปลอดภัยบ้าง แต่ยังไม่รู้ว่าจะทำอย่างไรดี
เปลี่ยนอาชีพแล้ว ที่จริงฉันเคยเป็นคนงานฝ่ายปฏิบัติการมาก่อน.
ทำงานมาหลายปีแล้ว คิดถึงอนาคตบ้างไหม
มันไม่ง่ายจริงๆ ลองคิดถึงอนาคตดูสิ ก็มองไม่เห็นอนาคตเลย
ผ่านมาหกปีแล้ว ยังไม่มีแผนที่ชัดเจนเลย ในใจก็ไม่อยากให้สถานการณ์แบบนี้ดำเนินต่อไปอีก…
ก็ไม่น้อยแล้วนะ อยู่ตำแหน่งอะไรในบริษัท แล้วอนาคตการทำงานจะเป็นยังไงบ้าง?
เป็นอาชีพที่เหนื่อยมาก ต้องเปลี่ยนกะบ่อยๆ ทนไม่ไหวเลย
ชาติหน้าจะไม่ทำงานด้านอุตสาหกรรมเคมีอีกเด็ดขาด
ใช่เลย อุตสาหกรรมปิโตรเคมีก็มีปัญหาแบบนี้แหละ ใครที่มีความสามารถ มีช่องทาง ก็ควรรีบออกจากวงการนี้ไป ส่วนใครที่ไม่มีความสามารถ ไม่มีช่องทาง ก็ควรใช้ชีวิตอย่างมีความสุข การคิดมากไปก็ไม่มีประโยชน์ แค่พยายามทำให้ดีที่สุดก็พอแล้ว.
ฉันทำงานอยู่ในบริษัทออกแบบ ทำหน้าที่เกี่ยวกับเครื่องมือวัดมาสามปีแล้ว พอเห็นเพื่อนๆ หันไปทำงานที่อื่นและได้เงินเดือนเพิ่มขึ้น แล้วฉันล่ะ? รออีกสองปี แล้วค่อยขอเป็นวิศวกรระดับกลางไหม? แต่รู้สึกเหมือนไม่มีความหวังเลย!
อ่านโพสต์แล้วรู้สึกเศร้าใจ รู้สึกเห็นใจคนที่มีชะตากรรมเดียวกัน แต่ก็ไม่รู้จะเปลี่ยนแปลงอะไรดี
ตั้งแต่จบการศึกษามา ก็ทำงานเปลี่ยนกะมาตลอด ผ่านมาเจ็ดปีแล้ว
ทำงานในอุตสาหกรรมเคมีมาแล้ว 8 ปีเต็ม ไม่อยากพูดอะไรเลย… มีแต่น้ำตาเท่านั้น! ;P
ผมทำงานด้านเครื่องมือวัดในอุตสาหกรรมเคมีมาได้สามสี่ปีแล้ว พอเดินผ่านมาและเห็นความรู้สึกของเหล่าผู้อาวุโส ก็รู้สึกเข้าใจดีมาก ผมลาออกมาหลายเดือนเพื่อไปหางานใหม่ แต่ไม่มีบริษัทไหนรับผมเลย ทุกคนบอกว่าผมขาดประสบการณ์ ผมก็แค่หัวเราะเท่านั้น… ตอนนั้นผมโง่มากที่มาทำงานในอุตสาหกรรมเคมี.