Thread Content
เพิ่งอ่านหนังสือเกี่ยวกับหอกลั่นแบบซ้ำๆ มา ในหนังสือมีข้อความว่าอย่างนี้ ; เมื่อเพิ่มความดันในการทำงานของหอกลั่น ปริมาณของสารที่สามารถระเหยได้ง่ายในผลิตภัณฑ์ที่ไม่สามารถระเหยได้ง่ายในส่วนท้ายของหอกลั่นก็จะเพิ่มขึ้น มีเพื่อนคนไหนช่วยอธิบายให้หน่อยได้ไหมคะ?
แรงดันในหอควบแน่นเพิ่มขึ้น ทำให้อัตราการระเหยสัมพัทธ์ลดลง ส่งผลให้ปริมาณส่วนประกอบที่มีน้ำหนักเบาที่ก้นหอเพิ่มขึ้น
ตามกฎของราวล์ เมื่อเพิ่มความดันในการทำงาน ส่วนประกอบที่ระเหยได้ง่ายจะต้องอยู่ในสภาวะสมดุล ดังนั้นปริมาณของส่วนประกอบที่ระเหยได้ง่ายในสถานะของเหลวก็จะเพิ่มขึ้นตามไปด้วย
เมื่อความดันเพิ่มขึ้น ความดันส่วนย่อยก็จะเพิ่มขึ้นตามไปด้วย ทำให้อุณหภูมิจุดเดือดสูงขึ้น ส่วนประกอบที่มีน้ำหนักเบาจะไม่สามารถระเหยหรือหลอมเป็นไอได้ง่าย ดังนั้นปริมาณของส่วนประกอบที่มีน้ำหนักเบาในวัสดุที่อยู่ด้านล่างของหอก็จะเพิ่มขึ้น
โดยละเอียดแล้ว ผู้ถามสามารถศึกษาเนื้อหาเรื่องการกลั่นในหนังสือหลักการเคมีได้
ต้องมีเงื่อนไขหนึ่ง นั่นก็คือแรงดันในหอควรเพิ่มขึ้น โดยที่เงื่อนไขอื่นๆ ยังคงเหมือนเดิม เช่น ภาระความร้อนที่บริเวณฐานหอไม่เพิ่มขึ้น และปริมาณน้ำเย็นที่ไหลกลับมาจากบริเวณยอดหอก็ไม่ลดลง เป็นต้น
ดูอีกทีสิ! จริงๆ แล้วฉันเข้าใจผิดว่า “การเพิ่มความดันในการทำงาน” หมายถึง “การเพิ่มความดันลบ” นั่นเอง. ผ่านมากว่าสิบปีนับตั้งแต่จบการศึกษา แต่ก็ยังต้องเริ่มอ่านหนังสือเกี่ยวกับกระบวนการกลั่นใหม่อีกครั้ง
สามารถมองได้ว่า การเพิ่มความดันในหอกลั่นจะทำให้ส่วนประกอบที่มีน้ำหนักเบาไม่สามารถถูกกลั่นขึ้นมาได้ และจะตกค้างอยู่ในส่วนของวัสดุที่มีน้ำหนักมากที่อยู่
แรงดันในหอคอยเพิ่มขึ้น ทำให้อัตราการระเหยสัมพัทธ์ลดลง ส่งผลให้สารที่ระเหยได้ง่ายแยกออกมาได้ยาก น่าจะเกี่ยวข้องกับเรื่องนี้นะ ฮ่าๆ