การดำเนินงานด้านความปลอดภัยในการผลิตมีปัญหาเรื่องการผัดวันประกันพรุ่ง มีวิธีแก้ไขไหม?

Thread Content

พบปัญหาที่อาจก่อให้เกิดอันตราย แต่กลับผัดผ่อนไม่รีบแก้ไข ไม่หาวิธีจัดการโดยเร็ว จะให้การแก้ไขปัญหานั้นสำเร็จได้อย่างไร พูดอย่างเดียวแต่ไม่ลงมือทำ วันนี้เลื่อนไปวันพรุ่งนี้ วันพรุ่งนี้ก็เลื่อนไปวันถัดไป จะให้มีการดำเนินมาตรการรักษาความปลอดภัยได้อย่างไร ในแง่ของความปลอดภัยในการทำงาน การล่าช้าแม้เพียงชั่วคราวก็อาจก่อให้เกิดผลกระทบร้ายแรงได้ อุบัติเหตุไม่ได้นั่งรออยู่เฉยๆ จนกว่าคุณจะแก้ไขปัญหาที่อาจก่อให้เกิดอุบัติเหตุได้ให้หมดสิ้น ในทีมงานขององค์กร มีพนักงานจำนวนไม่น้อยที่เป็นโรค “การผัดวันประกันพรุ่ง” และทีมงานที่ประกอบด้วยพนักงานเหล่านี้ก็จะ “ติดโรค” เช่นกัน ““โรคผัดวันประกันพรุ่ง” นั้นสามารถแพร่กระจายได้ หากมีขั้นตอนใดขั้นตอนหนึ่งล่าช้า กระบวนการทั้งหมดก็จะหยุดชะงักไปด้วย ในฐานะผู้จัดการด้านความปลอดภัย จำเป็นต้องทำความเข้าใจถึงอันตรายที่การผัดวันประกันพรุ่งก่อให้เกิดต่อความปลอดภัยในการทำงาน รวมถึงสาเหตุที่ทำให้เกิดปัญหาดังกล่าว และต้องหาวิธีแก้ไขรากเหง้าของปัญหาเหล่านั้นอย่างเหมาะสม อันตรายของการผัดวันประกันพรุ่ง การผัดวันประกันพรุ่งก็คือพฤติกรรมการหลีกเลี่ยงการทำงาน ซึ่งก็คือการที่ผู้รับผิดชอบไม่ยอมทำงานให้เสร็จภายในเวลาที่กำหนด หรือเลื่อนเวลาการทำงานออกไป การผัดวันประกันพรุ่งจะทำลายความคิดสร้างสรรค์ของคนได้ เมื่อความคิดและพฤติกรรมที่ขัดขืนการทำงานเกิดขึ้น งานใดๆ ก็จะสูญเสียความน่าสนใจและประสิทธิภาพไป ความปลอดภัยในการผลิตขององค์กร รวมถึงประสิทธิภาพในการทำงานก็จะลดลงอย่างมาก และองค์กรก็จะไม่สามารถพัฒนาอย่างปลอดภัยหรือมีความสามารถในการแข่งขันได้อีกต่อไป สาเหตุของการผัดวันประกันพรุ่ง ปัจจัยที่ทำให้พนักงานในทีมผัดวันประกันพรุ่งได้แก่ ความสามารถในการบริหารงานของหัวหน้าทีมที่ไม่ดีพอ; เป้าหมายของทีมและสมาชิกในทีมไม่ชัดเจน; ไม่มีแรงกดดันจากกำหนดเวลา และไม่มีความตระหนักถึงผลกระทบที่อาจเกิดขึ้น; คุณภาพของพนักงานในทีมไม่ดีพอ มีความสามารถในการจัดการงานที่ไม่ดี และมีทัศนคติที่กลัวความยากในการทำงาน; ชอบเล่นสนุก ขี้เกียจ อยากหลีกเลี่ยงการทำงานเล็กๆ น้อยๆ; ได้รับข้อมูลหรือมีงานมากเกินไป ซับซ้อนเกินไป จนไม่รู้จะจัดการอย่างไร และอยากหลีกเลี่ยงการทำงาน; ไม่มีความกระตือรือร้นในการทำงาน คิดว่างานนั้นไม่มีผลตอบแทนหรือความสนุกสนานใดๆ จึงไม่อยากทำ หรือแม้กระทั่งสูญเสียความมั่นใจ; พยายามทำให้ทุกอย่างสมบูรณ์แบบก่อนที่จะเริ่มทำงาน. วิธีรักษา “โรคผัดวันประกันพรุ่ง” การลงมือทำอย่างจริงจังคือหัวใจสำคัญของการตัดสินใจ และเป็นกุญแจสำคัญต่อการพัฒนาองค์กรอย่างปลอดภัย ความสามารถในการบริหารทีมงานนั้น จะแสดงออกมาได้จริงก็ต่อเมื่อนำไปประยุกต์ใช้ในการทำงาน และในการดำเนินการต่างๆ ให้เกิดผลจริง การดำเนินการให้เกิดผลจริง ถือเป็นทั้งพฤติกรรมของผู้นำ และยังเป็นวิธีการบริหารที่สำคัญอีกด้วย ในขณะเดียวกันก็เป็นวิธีที่มีประสิทธิภาพในการ “รักษา” ปัญหาการผัดวันประกันพรุ่งได้อีกด้วย จับพลังร่วมกัน รวมพลังเข้าด้วยกัน การดำเนินการให้สำเร็จนั้น ผู้นำถือเป็นกุญแจสำคัญ ในการสร้างทีมงาน หัวหน้ากลุ่มคือผู้ตัดสินใจ และยังเป็นผู้ที่รับผิดชอบในการดำเนินการให้สำเร็จอีกด้วย หน่วยงานและสมาชิกในหน่วยงานคือผู้ที่มีบทบาทสำคัญในการดำเนินการและติดตามให้เป็นไปตามแผนที่วาง ต้องใช้ประสิทธิภาพของความร่วมมือในทีมให้เต็มที่ โดยให้พรรค รัฐบาล และองค์กรต่างๆ ร่วมมือกันอย่างเต็มที่ เพื่อให้เกิดความสามัคคีและมีจิตใจเดียวกัน จับประเด็นสำคัญ และให้ความสำคัญกับสิ่งที่ แยกแยะความสำคัญของงานให้ชัดเจน และจัดการกับงานทั่วไป งานที่มีความสำคัญปานกลาง และงานที่มีความสำคัญสูงสุดให้เหมาะสม จับให้ได้กับข้อขัดแย้งหลักๆ ที่เป็นตัวจำกัด มีผลกระทบ และกำหนดทิศทางโดยรวมของสถานการณ์นั้นๆ ตัวอย่างเช่น ในกรณีของพนักงานใหม่บางคน หรือพนักงานที่มีคุณสมบัติไม่ดีพอ มีความสามารถในการทำงานไม่เพียงพอ และรู้สึกว่างานนั้นซับซ้อนเกินไปจนไม่รู้จะทำอย่างไร หรืออยากจะหลีกเลี่ยงการทำงานนั้น ก็ควรให้ความสำคัญกับการฝึกอบรมเป็นหลักในช่วงเวลาหนึ่ง กำหนดภารกิจและมาตรการด้านการศึกษาและฝึกอบรมด้านความปลอดภัยที่เหมาะสม เพื่อยกระดับคุณภาพโดยรวมของพวกเขาให้เร็วที่สุด และช่วยให้พวกเขาสามารถเข้ามามีส่วนร่วมในการพัฒนาด้านความปลอดภัยขององค์กรได้อย่างรวดเร็ว จับตัวอย่างที่เด่นชัดมาเป็นแบบอย่าง การหาตัวอย่างที่ดีจะช่วยให้ผู้คนมีแบบอย่างในการเรียนรู้ มีสิ่งที่สามารถนำมาเปรียบเทียบได้ และมีเป้าหมายในการพัฒนาตนเอง ก็เป็นวิธีการทำงานที่ได้รับการพิสูจน์แล้วว่ามีประสิทธิภาพอย่างมากเช่นกัน นอกจากนี้ ยังสามารถช่วยให้พนักงานที่ขาดแรงจูงใจในการทำงาน คิดว่าการทำงานไม่มีผลตอบแทนหรือความสนุกสนานใดๆ หรือแม้กระทั่งพนักงานที่สูญเสียความเชื่อมั่นในองค์กร กลับมามีความเชื่อมั่นและความมั่นใจอีกครั้งได้อีกด้วย ในฐานะผู้จัดการด้านความปลอดภัย ไม่เพียงแต่ต้องสามารถค้นหาตัวอย่างที่ดีได้ และพัฒนาตัวอย่างเหล่านั้นให้ดียิ่งขึ้นเท่านั้น แต่ยังต้องสามารถนำตัวอย่างเหล่านั้นไปเผยแพร่ต่อได้อีกด้วย ไม่เพียงแต่ต้องค้นหาบุคคลและเหตุการณ์ที่มีความน่าเชื่อถือและสามารถเป็นตัวอย่างได้มาสร้างเป็นแบบอย่างเท่านั้น แต่ยังต้องมีการสนับสนุนและให้คำแนะนำ เพื่อให้เกิดผลลัพธ์ที่ดีขึ้น นอกจากนี้ ยังต้องเข้าใจพนักงานอย่างลึกซึ้ง รับฟังความคิดเห็นของพวกเขา และต้องสามารถมองเห็นจุดแข็งและประสบการณ์การทำงานของพนักงานได้ จากนั้นนำมาสรุปเป็นแนวทางการทำงาน และนำไปประยุกต์ใช้ในการทำงานโดยรวมด้วย จับระบบ กำหนดมาตรฐานให้ชัดเจน ก็คือต้องใช้ระบบและกลไกเพื่อรับประกัน และแก้ไขปัญหาการล่าช้าให้ตั้งแต่รากเหง้า สร้างกลไกที่ดีในการควบคุมและจำกัดพฤติกรรมของผู้คนผ่านระบบ สิ่งนี้ถือเป็น “กฎเข้มงวด” ที่ดีมากสำหรับพนักงานที่ชอบเล่นสนุก ขี้เกียจ อยากหลีกเลี่ยงการทำงานเล็กๆ น้อยๆ พนักงานที่ไม่มีความรู้สึกถึงแรงกดดันจากกำหนดเวลา ไม่มีผลกระทบร้ายแรง และไม่มีเป้าหมายที่ชัดเจน มีคำกล่าวว่า: หากไม่มีกฎเกณฑ์ ก็จะไม่มีระเบียบ. ไม่ว่าจะเป็นโครงการขนาดใหญ่ หรือแม้แต่ขั้นตอนการทำงานในกระบวนการผลิต ก็ล้วนต้องอาศัยระบบและข้อกำหนดต่างๆ เพื่อควบคุมพฤติกรรมและความคิดของผู้ที่ทำงาน เพื่อให้แน่ใจว่าพวกเขาจะสามารถทำงานได้อย่างมีคุณภาพและตรงตามมาตรฐานที่กำหนดไว้ จับสิ่งที่เป็นรูปธรรม จับให้เป็นรูปธรรม. รายละเอียดคือสิ่งที่กำหนดความสำเร็จหรือความล้มเหลว สำหรับองค์กรแล้ว เมื่อมีการกำหนดนโยบายด้านความปลอดภัยในการผลิตไว้แล้ว รายละเอียดต่างๆ ก็จะกลายเป็นสิ่งที่มีความสำคัญอย่างยิ่ง การผัดวันประกันพรุ่งไม่เพียงแต่จะทำให้งานรายละเอียดต่างๆ ล่าช้าเท่านั้น แต่ยังอาจทำให้กลยุทธ์โดยรวมล้มเหลวหรือถึงขั้นหยุดชะงักได้อีกด้วย ดังนั้น การจับประเด็นที่แท้จริงก็คือการจับรายละเอียด โดยต้องพิจารณาอย่างละเอียดถี่ถ้วน ต้องมีทัศนคติที่มุ่งมั่นพัฒนาอย่างต่อเนื่อง และให้ความสำคัญกับเรื่องสำคัญๆ ที่มีผลกระทบต่อโดยรวม รวมถึงรายละเอียดต่างๆ ที่มีความสำคัญต่อภาพรว ถือเรื่องเล็กๆ น้อยๆ เป็นเรื่องสำคัญ และถือรายละเอียดเล็กๆ น้อยๆ เป็นเรื่องใหญ่ หากไม่ใส่ใจรายละเอียด ก็จะไม่สามารถทำสิ่งใหญ่ๆ ให้สำเร็จได้ และการทำงานก็จะไม่เป็นไปอย่างมีประสิทธิภาพ ส่งผลให้เกิดความล่าช้าขึ้นมา จับแนวคิด ใช้ความรู้สึกจับ. ทำสิ่งดีๆ ให้กับพนักงานด้วยความห่วงใย. ปฏิบัติตามแนวคิดร่วมกันที่ว่า “องค์กรเจริญเติบโต พนักงานมีความเป็นอยู่ที่ดี” เข้าใจความต้องการของพนักงานอย่างลึกซึ้ง เพื่อแก้ไขปัญหาต่างๆ ในชีวิต การทำงาน และการเรียนรู้ของพวกเขา โดยมุ่งเน้นไปที่การทำสิ่งที่มีประโยชน์จริงๆ เพื่อสร้างความไว้วางใจจากพนักงาน และทำให้ทุกคนร่วมมือกันเพื่อพัฒนาองค์กรต่อไป