Thread Content
มีคำกล่าวในสถานที่ผลิตว่า “ป้องกันไฟ ป้องกันโจร และป้องกันเจ้าหน้าที่ด้านความปลอดภัย” ซึ่งแสดงให้เห็นว่าเจ้าหน้าที่ด้านความปลอดภัยไม่เป็นที่นิยมในหมู่พนักงาน บางครั้งก็ถูกต่อต้านอย่างรุนแรงด้วยซ้ำ นอกจากนี้ยังมีความคิดที่ว่า “เรื่องความปลอดภัยเป็นหน้าที่ของแผนกความปลอดภัย” ซึ่งแสดงให้เห็นว่าผู้บริหารระดับสูง (ตั้งแต่หัวหน้าทีมขึ้นไปจนถึงหัวหน้าแผนกหรือผู้จัดการ) ไม่ได้รับผิดชอบในเรื่องความปลอดภัยอย่างแท้จริง ความปลอดภัยกับการผลิตถูกแยกออกจากกัน การที่คนที่รู้จักสถานที่ทำงานดีที่สุด และเข้าใจสถานการณ์ที่นั่นดีที่สุด กลับมอบหน้าที่ด้านความปลอดภัยให้กับแผนกความปลอดภัย ถือเป็นการกระทำที่ผิดพลาดอย่างร้ายแรง หากคุณยังคงทำสิ่งต่างๆ ในแบบเดิมๆ เรื่อยไป คุณก็จะได้ผลลัพธ์เหมือนเดิมอยู่ดี. การใช้วิธีการจัดการด้านความปลอดภัยแบบดั้งเดิม เช่น การให้เจ้าหน้าที่ความปลอดภัยตรวจสอบและเรียกเก็บค่าปรับ นั้น ไม่สามารถตอบสนองข้อกำหนดใหม่ของ “พระราชบัญญัติความปลอดภัยในการทำงาน” ได้อีกต่อไป การให้บริษัทรับผิดชอบหน้าที่ของตนเอง และให้แต่ละระดับการบริหารสามารถจัดการดูแลได้ด้วยตนเอง ถือเป็นการเปลี่ยนแปลงครั้งสำคัญจาก “การที่ผมต้องการความปลอดภัย” เป็น “ผมเป็นผู้สร้างความปลอดภัยให้กับตนเอง” ผู้เขียนเห็นว่าจำเป็นต้องกำหนดหน้าที่ของพนักงาน ผู้บริหารระดับล่าง ผู้บริหารระดับสูง และหน่วยงานด้านความปลอดภัยให้ชัดเจน: หากพนักงานไม่สามารถรักษาความปลอดภัยได้ ใครควรรับผิดชอบ? เป็นหน้าที่ของผู้บริหารระดับสูง เพราะอุบัติเหตุมากกว่า 95% เกิดขึ้นในสถานที่ทำงาน และพนักงานประมาณ 95% ก็อยู่ในสถานที่ทำงานเช่นกัน ดังนั้นพนักงานจึงอยู่ใกล้ชิดกับผู้บริหารระดับสูงมากที่สุด ถ้าผู้บริหารระดับสูงไม่สามารถดูแลเรื่องความปลอดภัยได้ ใครกันแน่ที่ต้องรับผิดชอบ? เป็นหน้าที่ของผู้บริหาร เพราะการจัดการด้านความปลอดภัยเป็นกระบวนการจัดการที่ต้องดำเนินการจากบนลงล่าง ใครเป็นผู้รับผิดชอบหากฝ่ายบริหารตัดสินใจไม่ดีเรื่องความปลอดภัย? เป็นหน้าที่ของหน่วยงานด้านการจัดการความปลอดภัย เพราะหน่วยงานดังกล่าวสามารถเสริมสร้างอิทธิพลของผู้บริหารในการกำหนดนโยบายด้านความปลอดภัย และสร้างความสนใจในเรื่องนี้ให้กับผู้บริหารได้ ตั้งแต่หัวหน้ากลุ่มขึ้นไปจนถึงผู้จัดการแผนก คือผู้ที่มีโอกาสสัมผัสกับพนักงานในสถานที่ทำงานมากที่สุด และอยู่ใกล้ชิดกับพวกเขามากที่สุดด้วย ผู้บริหารระดับสูงขององค์กรคือผู้ที่มีหน้าที่รับผิดชอบด้านความปลอดภัยขององค์กรเป็นอันดับแรก โดยต้องปฏิบัติดังนี้: 1. มีเป้าหมายร่วมกัน นั่นคือ ไม่มีอุบัติเหตุ ไม่มีผู้ได้รับบาดเจ็บ และไม่มีมลพิษ. 2. มีความเชื่อมั่นอย่างแน่วแน่ มีความคิดที่สอดคล้องกัน แล้วเป้าหมายใดๆ ก็ต้องบรรลุได้แน่นอน 3. ต้องแสดงให้เห็นอยู่เสมอถึงคุณสมบัติการเป็นผู้นำด้านความปลอดภัยทั้ง 5 ประการ ได้แก่ ความใส่ใจ ความสนับสนุน การมีส่วนร่วม การเป็นแบบอย่าง และอิทธิพล ผู้รับผิดชอบหลักของแต่ละแผนก ซึ่งเป็นผู้ที่มีหน้าที่รับผิดชอบด้านความปลอดภัยโดยตรง จะต้อง: รับผิดชอบด้านความปลอดภัยอย่างแท้จริง โดยต้องดูแลเรื่องความปลอดภัยไปพร้อมกับการบริหารจัดการการผลิตและธุรกิจต่างๆ รวมถึงต้องประเมินผลการปฏิบัติงานด้านความปลอดภัยของพนักงานด้วย หน่วยงานด้านการจัดการความปลอดภัยมีบทบาทเป็นผู้ให้คำแนะนำทางเทคนิค ผู้ประสานงาน และที่ปรึกษาด้านการจัดการความปลอดภัย โดยต้องทำหน้าที่เป็นผู้ให้คำแนะนำทางเทคนิคแก่ผู้บริหารระดับต้น และเป็นที่ปรึกษาให้แก่ผู้บริหารระดับสูง รวมถึงต้องประเมินผลการปฏิบัติตามหน้าที่ด้านความปลอดภัยของผู้บริหารระดับต้นด้วย