Thread Content
ในสหรัฐอเมริกา คนสองคนแรกที่มีเงินเดือนมากกว่าหนึ่งล้านดอลลาร์ต่อปี ก็คือ คลีสเลอร์ และชาร์ลส์ ชวาร์บ์นั่นเอง. ทำไมแอนดรูว์ คาร์เนกี้ ผู้เป็น “ราชาแห่งอุตสาหกรรมเหล็ก” ถึงยอมจ่ายเงินเดือนให้ชวาร์บในอัตราหลายล้านดอลลาร์ต่อปีล่ะ? พูดอีกแบบก็คือ เขาได้รับเงินค่าจ้างมากกว่าสามพันดอลลาร์ต่อวัน ทำไมล่ะ? เพราะชวาร์บเป็นอัจฉริยะที่ยอดเยี่ยมงั้นเหรอ? ไม่. หรือว่าความเชี่ยวชาญของชวาร์บนั้นมีความพิเศษกันแน่? ก็ไม่ใช่หรอก. ชวาบบ์บอกฉันว่า ลูกน้องของเขามีจำนวนมาก. มีความรู้เกี่ยวกับอุตสาหกรรมเหล็กมากกว่าที่เขารู้อีก. ชวาบมีเงินเดือนสูงขนาดนั้น เพราะเขามีความสามารถพิเศษในการปฏิบัติต่อผู้อื่น ฉันถามเขาว่าเขาทำอย่างไร และเขาก็บอกฉันว่า คำพูดเหล่านี้ควรจะถูกสลักไว้บนแผ่นทองเพื่อให้คนรุ่นหลังได้รับรู้ต่อไป ชวาบกล่าวว่า “ผมคิดว่า ผมมีความสามารถในการกระตุ้นความกระตือรือร้นของทุกคนได้ นั่นคือจุดแข็งที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของผม… วิธีที่ผมใช้เพื่อพัฒนาศักยภาพของแต่ละคนก็คือการให้คำชื่นชมและกำลังใจ” “สิ่งที่ทำลายความมุ่งมั่นของคนได้ง่ายที่สุดในโลก ก็คือคำวิจารณ์จากเจ้านายนั่นเอง. ฉันไม่เคยวิจารณ์ใครเลย แต่จะมอบแรงจูงใจให้ผู้คนในการทำงานเท่านั้น. ต่อลูกน้อง ฉันมักจะชมอย่างรวดเร็ว แต่ค่อยๆ หาข้อผิดพลาด. ถ้าจะให้บอกว่าฉันชอบทำอะไร ก็คือการให้คำชมอย่างจริงใจ และการยกย่องอย่างเอื้อเฟื้อ. ”วิธีการของชวาบนั้น แท้จริงแล้วก็ตรงข้ามกับคนทั่วไปจริงๆ คนทั่วไปเมื่อไม่ชอบอะไรสักอย่าง ก็มักจะพยายามหาข้อบกพร่องของมัน แต่ถ้าชอบล่ะก็ ก็จะไม่พูดอะไรเลย ชวาบกล่าวว่า “ผมมีเครือข่ายความสัมพันธ์ที่กว้างขวาง และได้มีโอกาสพบปะกับคนดังทั่วโลก แต่ผมยังไม่เคยพบใครเลยที่จะมีความยิ่งใหญ่หรือมีตำแหน่งสูงส่งเพียงใดก็ตาม แต่กลับไม่ได้รับคำชื่นชมมากกว่าคำวิจารณ์ ซึ่งนั่นแหละคือสิ่งที่จะช่วยให้เขาสามารถทำสิ่งยิ่งใหญ่ได้” ”สิ่งที่เขาพูดก็คือหนึ่งในเหตุผลสำคัญที่ทำให้คาร์เนกี้ ผู้เป็น “จอมพลเหล็ก” สามารถบรรลุความสำเร็จอันยิ่งใหญ่ได้ คาร์เนกี้ไม่ได้เก็บความดีความชอบไว้กับตัวเองเสมอไป แต่เขามักจะยกย่องเพื่อนร่วมงานของเขาอย่างเปิดเผยเสมอ คาร์เนกี้ยังถึงกับกล่าวถึงผู้ช่วยของเขาในบทสรรเสริญต่างๆ อีกด้วย คำจารึกที่เขาเขียนไว้สำหรับตัวเองมีใจความว่า “ผู้ที่ถูกฝังอยู่ที่นี่ คือคนที่รู้วิธีปฏิบัติตัวกับคนที่ฉลาดกว่าตัวเองได้อย่างดี”
ผู้นำที่มีความสามารถจริงๆ ในการกระตุ้นให้พนักงานมีกำลังใจในการทำงานนั้นมีน้อยมาก ฉันไม่เคยเจอมาเลย...
คนที่ถูกหัวหน้าตำหนิบ่อยๆ จะมีโอกาสได้รับคำชมได้อย่างไร?
ผู้นำไม่มีความสามารถ ทักษะการบริหารก็แย่มาก!
แต่ก็ต้องมีระบบต่างๆ ที่สอดคล้องกันมาด้วยเช่นกัน
ก็แค่นั้นแหละ ใครๆ ก็ไม่มีใครสมบูรณ์แบบหรอก.