Thread Content
มีด็อกเตอร์คนหนึ่งได้รับการแต่งตั้งให้ทำงานในสถาบันวิจัยแห่งหนึ่ง จนกลายเป็นบุคคลที่มีวุฒิการศึกษาสูงที่สุดในที่นั้น วันหนึ่งเขาไปตกปลาที่บ่อน้ำเล็กๆ ที่อยู่ด้านหลังสถานที่ทำงาน โดยบังเอิญแล้ว หัวหน้าและรองหัวหน้าก็อยู่ที่นั่นด้วย โดยอยู่ทางซ้ายและขวาของเขา และพวกเขาก็กำลังตกปลาเช่นกัน เขาแค่พยักหน้าเล็กน้อยเท่านั้น นักศึกษาปริญญาตรีสองคนนี้ จะมีอะไรให้คุยกันล่ะ? ไม่นานนัก หัวหน้าเจ้าหน้าที่ก็วางเบ็ดตกปลาลง ยืดเส้นยืดสาย แล้วรีบเดินข้ามผิวน้ำไปยังห้องน้ำที่อยู่อีกฝั่งอย่างรวดเร็ว ดวงตาของด็อกเตอร์เบิกกว้างจนแทบจะหลุดออกมาเลย… ลอยอยู่บนน้ำเหรอ? ไม่น่าจะใช่หรอก นี่มันบ่อน้ำนะ! ตอนที่หัวหน้ากลับมาจากห้องน้ำ เขาก็เคลื่อนตัวกลับมาบนผิวน้ำในลักษณะเดียวกันเช่นกัน เกิดอะไรขึ้น? ตัวเองเป็นนักศึกษาปริญญาเอกนะ จะไปถามคนอื่นได้ยังไง! สักพักหนึ่ง รองหัวหน้าก็ลุกขึ้นมาเช่นกัน เดินไปสองสามก้าว แล้วก็เดินผ่านบริเวณห้องน้ำที่อยู่ริมน้ำไป คราวนี้ด็อกเตอร์แทบจะหมดสติไปเลย: ไม่น่าเชื่อเลย… มาถึงที่ที่มีเหล่าผู้เชี่ยวชาญในศิลปะการต่อสู้อยู่มากมายขนาดนี้เลยหรือ? ตอนนั้น นักศึกษาปริญญาเอกก็รู้สึกอยากเข้าห้องน้ำเช่นกัน บริเวณรอบๆ บ่อน้ำนี้มีกำแพงล้อมอยู่ หากต้องการไปห้องน้ำที่อยู่อีกฝั่ง ก็ต้องเดินวนไปอีกสิบนาที ส่วนการกลับไปที่ที่ทำงานก็ไกลเกินไป… โอ้พระเจ้า! จะทำยังไงดี? นักศึกษาปริญญาเอกก็ไม่อยากไปถามหัวหน้าทั้งสองคนเช่นกัน พยายามอดทนอยู่ครึ่งวัน จนในที่สุดก็ตัดสินใจก้าวลงไปในน้ำ คิดว่า “ฉันไม่เชื่อหรอกว่านักศึกษาปริญญาตรีสามารถข้ามน้ำได้ แล้วฉันซึ่งเป็นนักศึกษาปริญญาเอกจะทำไม่ได้ล่ะ…” แล้วก็ได้ยินเสียงดัง “ปุ๊บ” นักศึกษาปริญญาเอกก็ตกลงไปในน้ำทันที หัวหน้าทั้งสองคนดึงเขาขึ้นมา แล้วถามว่าทำไมเขาถึงลงไปในน้ำ เขาก็ถามกลับว่า “ทำไมพวกคุณถึงสามารถเดินข้ามไปได้ล่ะ?” ”ทั้งสองคนมองหน้ากันแล้วยิ้ม “ในบ่อน้ำนี้มีเสาไม้สองแถว และเนื่องจากมีฝนตกในช่วงสองวันที่ผ่านมา น้ำจึงขึ้นมาจนอยู่ใต้ผิวน้ำพอดี” เราทุกคนรู้ตำแหน่งของเสาไม้นี้ดี ดังนั้นเราจึงสามารถเดินข้ามไปบนเสาเหล่านั้นได้. ทำไมคุณไม่ถามก่อนล่ะ? ” วุฒิการศึกษาเป็นเพียงสิ่งที่บ่งบอกถึงอดีตเท่านั้น มีเพียงความสามารถเท่านั้นที่จะบ่งบอกถึงอนาคตได้ ผู้ที่เคารพประสบการณ์ จะสามารถหลีกเลี่ยงทางที่ผิดได้มากขึ้น ทีมที่ดี ก็ควรจะเป็นทีมที่มีความสามารถในการเรียนรู้ด้วยเช่นกัน องค์ประกอบ 5 ประการที่ทีมจำเป็นต้องมี: ความไว้วางใจ ความรอบคอบ การสื่อสาร การเข้าอกเข้าใจผู้อื่น และความสุข 01. การสื่อสาร。 เกิดสงครามอันดุเดือดขึ้นระหว่างสิงโตกับเสือ ในที่สุดทั้งสองฝ่ายก็ได้รับความเสียหายไปด้วยกัน ในขณะที่สิงโตกำลังจะตาย มันก็พูดกับเสือว่า “ถ้าหากคุณไม่พยายามแย่งดินแดนของฉันไป พวกเราก็คงไม่ต้องมาอยู่ในสถานการณ์แบบนี้หรอก” ”เสือตกใจและพูดว่า “ฉันไม่เคยคิดจะมาแย่งดินแดนของเจ้าเลย ฉันคิดมาตลอดว่าเจ้าต่างหากที่จะมารุกรานฉัน!” ”การสื่อสารซึ่งกันและกันเป็นองค์ประกอบสำคัญในการรักษาความสัมพันธ์ระหว่างเพื่อนร่วมงานและหัวหน้างาน อย่าเก็บความรู้สึกไว้คนเดียว ควรพูดคุยกับเพื่อนร่วมงานและลูกน้องให้มากขึ้น เพื่อให้พวกเขาได้รู้จักตัวเรามากขึ้นด้วย วิธีนี้จะช่วยหลีกเลี่ยงความเข้าใจผิดและความขัดแย้งที่ไม่จำเป็นได้มากมาย 02. ความไว้วางใจ。 นกสองตัวอาศัยอยู่ด้วยกัน นกตัวผู้เก็บเมล็ดพืชมาเต็มรังเพื่อให้นกตัวเมียเก็บไว้ แต่เนื่องจากสภาพอากาศแห้ง ทำให้เมล็ดพืชสูญเสียน้ำและมีขนาดเล็กลง จนรังเมล็ดพืชนั้นมีขนาดเหลือเพียงครึ่งหนึ่งของเดิมเท่านั้น นกตัวผู้คิดว่านกตัวเมียเป็นคนขโมยอาหารไป จึงจิกมันจนตาย หลังจากนั้นไม่กี่วัน เมื่อมีฝนตกหลายครั้ง อากาศก็ชื้นขึ้น ทำให้เมล็ดพืชเติบโตจนเต็มรังอีกครั้ง ในตอนนั้น นกตัวผู้ก็รู้สึกเสียใจมาก และพูดว่า “ฉันนั่นแหละที่ตัดสินนกตัวเมียผิด!” ”เจ้านายกับเพื่อนร่วมงานควรมีความไว้วางใจซึ่งกันและกัน ทีมงานที่มีความสุขและร่วมมือกันได้ดีนั้น มักจะพังทลายลงเพราะความสงสัยและการกังขา ดังนั้น เราควรมีความไว้วางใจในเพื่อนร่วมงานและพนักงาน อย่าปล่อยให้ความสงสัยมาทำลายทีมของเรา 03. ระมัดระวัง. นกกาสองตัวทะเลาะกันบนต้นไม้ ยิ่งทะเลาะกันก็ยิ่งดุเดือดขึ้นเรื่อยๆ ในที่สุด นกกาตัวหนึ่งก็หยิบสิ่งของมาขว้างใส่นกกาอีกตัวหนึ่ง สิ่งนั้นกระแทกเข้ากับนกกาตัวอื่นจนแตกออกเป็นชิ้นๆ ในตอนนั้นเองที่นกกาตัวที่ขว้างสิ่งนั้นออกไปถึงรู้ว่า สิ่งที่ตัวเองขว้างออกไปนั้นก็คือไข่ของตัวเองเองที่ยังไม่ฟักออกมาเลย เมื่อเจอปัญหาต่างๆ ควรมีสติ โดยเฉพาะเมื่อเจอกับปัญหาหรือความขัดแย้ง ต้องรักษาความมีเหตุผลไว้ อย่าทำอะไรโดยอารมณ์ การทำอะไรโดยอารมณ์ไม่เพียงแต่จะไม่ช่วยแก้ปัญหา แต่ยังทำให้ปัญหาแย่ลงอีก สุดท้ายแล้ว ทีมทั้งหมดก็จะเป็นฝ่ายเสียหาย 04. เปลี่ยนตำแหน่ง。 ลูกแกะเชิญสุนัขมาทานอาหารด้วยกัน โดยเตรียมหญ้าสดๆ ไว้ให้ แต่สุนัขกินได้เพียงสองคำเท่านั้น ก็ไม่สามารถกินต่อไปได้อีกแล้ว ผ่านไปสองสามวัน ลูกสุนัขก็เชิญลูกแกะมาทานอาหารด้วยกัน ลูกสุนัขคิดว่า “ฉันไม่ควรจะใจแคบเหมือนลูกแกะหรอก ฉันต้องจัดเตรียมอาหารที่อร่อยที่สุดเพื่อต้อนรับมัน” ดังนั้นลูกสุนัขจึงเตรียมซี่โครงอร่อยๆ ไว้บนโต๊ะ แต่ลูกแกะกลับไม่สามารถกินมันได้เลยสักนิด สิ่งที่ตนเองปรารถนา ก็อย่าไปบังคับให้ผู้อื่นทำด้วย. อย่าพยายามบังคับความคิดของตัวเองให้เพื่อนร่วมงานยอมรับ หากเจอปัญหาใดๆ ควรลองมองสถานการณ์จากมุมมองของอีกฝ่ายดูบ้าง วิธีนี้จะช่วยให้คุณเข้าใจเพื่อนร่วมงานและพนักงานได้ดียิ่งขึ้น 05. มีความสุข. หมูน้อยเริ่มเรียนทำเค้ก แต่เค้กที่มันทำออกมานั้นกลับไม่อร่อยเลย มันถามครูไก่ตัวผู้ ไก่ตัวผู้ก็คิดอยู่สักพัก แล้วถามว่าส่วนผสมในการทำเค้กคืออะไร. หมูน้อยบอกว่า เพื่อไม่ให้เกิดการสูญเสีย มันจึงใช้แต่ไข่ที่ใกล้จะหมดอายุในการทำเค้ก ไก่ตัวผู้พูดกับหมูน้อยว่า “จำไว้นะ จะทำเค้กที่อร่อยได้ ก็ต้องใช้วัตถุดิบที่ดีเท่านั้น.” ”มีเพียงการใช้วัตถุดิบที่ดีเท่านั้น จึงจะสามารถทำเค้กที่อร่อยได้ ในทำนองเดียวกัน มีเพียงการมีจิตใจที่มีความสุขเท่านั้น จึงจะสามารถสร้างทีมที่มีความสุขได้เช่นกัน ดังนั้น ก่อนจะเข้ามาข้างใน กรุณาทิ้งความกังวลต่างๆ ที่มีอยู่ข้างนอกไปให้หมด แล้วเข้ามาพร้อมกับรอยยิ้มนะคะ. บทความนี้ขอมอบให้กับบรรดาผู้เชี่ยวชาญในแต่ละตำแหน่งของทีม! ไม่มีใครที่สมบูรณ์แบบ มีเพียงทีมที่สมบูรณ์แบบเท่านั้น - จบ -
ฮ่าๆ ได้เรียนรู้แล้วค่ะ ทีมสำคัญที่สุด :)
การอยู่ร่วมกับคนสามคน ย่อมมีใครสักคนที่เป็นครูของฉันได้:lol:lol:lol
ทุกเรื่องราวล้วนทำให้คนต้องคิดอย่างลึกซึ้ง
แม้จะเป็นเรื่องตลก แต่ก็ทำให้คิดได้มากเลยนะ
01. การสื่อสาร. สิงโตกับเสือ อันหนึ่งคือราชาแห่งที่ราบ อีกอันหนึ่งคือราชาแห่งภูเขา ถ้าไม่ใช่ในสวนสัตว์ จะมีโอกาสได้พบกันได้อย่างไร? 02. ความไว้วางใจ。 นี่มันการกลั่นแกล้งนกที่นับเลขไม่เป็นเหรอ? 03. ระมัดระวัง. นกกาตัวนี้เป็นพี่เลี้ยงเด็ก. 04. เปลี่ยนตำแหน่ง。 สุนัขตัวเล็กกินหญ้า แล้วอาเจียนออกมา ช่วยให้ลดน้ำหนักได้ ส่วนซี่โครงน่ะ คุณแน่ใจนะว่าไม่ใช่ซี่โครงแกะ? 05. มีความสุข. หมูนั้นชอบสิ่งที่มีกลิ่นเหม็นอยู่แล้ว -จบ-
ฉันอ่านจนจบจริงๆ นะ มีเหตุผลมากเลย จริงๆ นะ มันสอดคล้องกับสิ่งต่างๆ ในชีวิต การทำงาน และองค์กรของเรามากเลย!