มาดูกันว่าในสมัยโบราณ ผู้คนมีวิธีชื่นชมพระจันทร์ในช่วงเทศกาลก
Thread Content
บทกวีเกี่ยวกับช่วงเทศกาลไหว้พระจันทร์ที่แสดงถึงความรักในครอบครัวได้อย่างลึกซึ้งที่สุด “คืนแห่งพระจันทร์” (โดย ตู้ฟู, ราชวงศ์ถัง) คืนนี้ พระจันทร์ส่องแสงเหนือเมืองฝู สงสารเด็กๆ ที่ยังไม่เข้าใจว่าควรจดจำเมืองฉางอันไว้อย่างไร หมอกหอมปกคลุมเส้นผม แสงจันทร์ส่องให้แขนงามเย็นชืด เมื่อใดจะพิงม่านลม สองแสงส่องให้รอยน้ำตาแห้งไป
เพลงที่มีความเป็นไซไฟมากที่สุด “มู่หลานหลานหมัน” (โดย ซิง ชีจี้ ในยุคราชวงศ์ซ่ง) น่าสงสารจริงๆ นะ ดวงจันทร์ในคืนนี้… จะไปอยู่ที่ไหนกันนะ? มีโลกอื่นอยู่หรือ? ที่นั่นต่างหากที่จะเห็นแสงสลัวทางทิศตะวันออก? คือนอกฟ้า มีเพียงเหงื่อที่ลอยอยู่ในอากาศ แต่ลมแรงก็พัดพาช่วงเทศกาลไหว้พระจันทร์มาให้หรือ? กระจกบินไร้ราก ใครเป็นผูกมัด? เฮงเอ๋อไม่แต่งงาน จะให้ใครอยู่ต่อ? ว่ากันว่าใต้ทะเลนั้นไม่มีทางไปได้ ทำให้คนรู้สึกเศร้าใจอย่างมาก กลัวว่าปลาวาฬยักษ์จะมาทำลายพระราชวังอันงดงามเหล่านี้ให้พังทลายลง กบสามารถแช่น้ำได้ แล้วทำไมกระต่ายหยกถึงจมหรือลอยได้ล่ะ? หากทุกสิ่งยังปลอดภัยดี แล้วเหตุใดจึงค่อยๆ เปลี่ยนเป็นรูปเข็มไปเล่า?
มีความสุขอย่างยิ่ง ในคืนวันที่ 15 เดือน 8 ที่วัดเทียนจู่ ดอกอโศกบานสะพรั่ง (โดย ปี้รื่อซิว แห่งราชวงศ์ถัง) ดอกไม้สีขาวบานสะพรั่งรอบดวงจันทร์ และมีน้ำค้างใหม่ๆ อยู่หน้าพระอุโบสถ จนถึงทุกวันนี้ก็ยังไม่รู้เรื่องในสวรรค์ คงเป็นเพราะชางเอ๋อหยิบมาให้มนุษย์กระมัง
บทกวีเกี่ยวกับเทศกาลไหว้พระจันทร์ที่เป็นที่รู้จักกันมากที่สุด คือ “ชุยเต่าเก๋อโถว” ของซู่ชิ่ว พระจันทร์สว่างจ้านั้นจะมีขึ้นเมื่อใดกัน? ถามฟ้าด้วยสุรา ไม่รู้ว่าในสวรรค์นั้นเป็นปีใดกันแน่ในคืนนี้. ข้าปรารถนาจะโบยบินกลับไป แต่ก็กลัวว่าหอคอยอันงดงามเหล่านั้นจะหนาวเหน็บเกินไปสำหรับข้า เต้นรำไปกับเงาของตนเอง จะดีเหมือนอยู่ในโลกมนุษย์ได้อย่างไร? เปลี่ยนไปยังหอสีแดง หน้าต่างที่มีลวดลายสวยงาม แสงสว่างนั้นทำให้ไม่ ไม่ควรมีความเกลียดชัง ทำไมต้องทำให้การจากลานั้นเต็มไปด้วยความขมขื่นด้วยล มนุษย์มีทั้งความสุขและความเศร้า มีทั้งการพบกันและการจากลา ส่วนดวงจันทร์ก็มีทั้งช่วงที่มีแสงสว่างและช่วงที่มื ขอให้ทุกคนมีชีวิตยืนยาว แม้จะอยู่ห่างกันหลายพันไมล์ ก็ยังสามารถมอ
งดงามและสูงส่งยิ่งนัก… มองดวงจันทร์เพื่อคิดถึงผู้อยู่ห่างไกล (โดย จางจิ่วหลิง ในราชวงศ์ถัง) ดวงจันทร์ส่องแสงขึ้นเหนือท้องทะเล… ทุกคนบนโลกนี้ต่างก็มองดวงจันทร์ใ คนรักเศร้าใจในยามค่ำคืนอันยาวนาน คิดถึงกันตลอดทั้งคืน ดับเทียนแล้วรักในแสงสว่าง สวมเสื้อผ้าก็รู้สึกถึงความชื้นจากน้ำ มอบให้ไม่ไหว กลับไปนอนฝันถึงวันสุขสันต์
บทกวีเกี่ยวกับเทศกาลไหว้พระจันทร์ที่เงียบสงัดที่สุด “มองดูพระจันทร์ในคืนที่สิบห้า” (โดย หวัง เจียน แห่งราชวงศ์ถัง) พื้นในลานบ้านขาวโพลน มีนกกาอาศัยอยู่บนต้นไม้ น้ำค้างเย็นๆ ทำให้ดอกกุหลาบหอมเปียกชื้นไป คืนนี้พระจันทร์ส่องสว่าง ทุกคนต่างมองขึ้นไป ไม่รู้ว่าความคิดถึงในฤดูใบไม้ร่วงนั้นจะ
บทกวีเกี่ยวกับเทศกาลไหว้พระจันทร์ที่มีบรรยากาศเงียบสงบที่สุด คืนวันที่ 15 เดือน 8 ณ ศาลาพิงติง ขณะมองดูพระจันทร์ (โดย ไป๋จู่อี้ แห่งราชวงศ์ถัง) คืนวันที่ 15 เดือน 8 ในอดีต ที่ริมบ่อน้ำคู่เจียง ใกล้สวนพีช คืนวันที่ 15 สิงหาคมปีนี้ บริเวณหน้าร้านอาหารที่ชื่อว่า “พุนปู่ซาโตว์” มองไปทางตะวันตกเฉียงเหนือ บ้านเกิดอยู่ที่ไหนกันนะ? มองไปทางตะวันออกเฉียงใต้ พระจันทร์เต เมื่อวานลมพัด ไม่มีใครอยู่เลย คืนนี้แสงจันทร์ก็สว่างเหมือนเช่นทุกปี
บทกวีเกี่ยวกับเทศกาลไหว้พระจันทร์ที่มีความหมายลึกซึ้งที่สุด “พระจันทร์ในเทศกาลไหว้พระจันทร์” (โดย หลี่ เชียว แห่งราชวงศ์ถัง) พระจันทร์กลมโตปรากฏอยู่บนท้องฟ้าอันหนาวเย็น ทุกคนต่างก็บอกว่าทั่วโลกนี้ล้วนมีความสงบสุข แต่ใครจะรู้ว่า
เพลงแห่งความคิดของผู้แปลกแดน คิดในยามค่ำคืน โดย หลี่ไป๋ แห่งราชวงศ์ถัง แสงจันทร์ส่องหน้าเตียง ดูเหมือนน้ำค้างบนพื้น. เงยหน้ามองดวงจันทร์ ก้มหน้าคิดถึงบ้านเกิด
ลีไป๋ในแบบโรแมนติก: ดื่มสุราคนเดียวภายใต้แสงจันทร์ โดย ลีไป๋ แห่งราชวงศ์ถัง มีสุราอยู่หนึ่งขวดท่ามกลางดอกไม้ แต่ก็ดื่มคนเดียว ไม่มีใครอยู่เคียงข้าง ยกถ้วยเชิญพระจันทร์ มีเงาเป็นสามคน ดวงจันทร์ไม่ยอมดื่มน้ำ มีเพียงเงาที่ติดตามฉันไปเท่านั้น ชั่วคราวก็ใช้เวลาอยู่กับแสงจันทร์ ควรเพลิดเพลินกับชีวิตในฤดูใบไม ข้าเดินเตร่ท่ามกลางแสงจันทร์ ข้าเต้นรำท่ามกลางเงาที่วุ่นวาย ตื่นอยู่ก็ร่วมสุขด้วยกัน หลับไปแล้วก็แยกย้ายกันไป ร่วมเดินทางไปด้วยกันตลอดกาล โดยไม่มีความรู้สึกใดๆ และจะพบกันอ
คืนวันที่ 15 เดือนสิงหาคม โดย ตู้ฟู่ แห่งราชวงศ์ถัง พระจันทร์เต็มดวงส่องแสงราวกระจก หัวใจที่ปรารถนาจะกลับบ้านก็เหมือนดาบที่หักสลา ดอกหญ้าปลิวไปไกล ปีนขึ้นสู่ท้องฟ้าสูงเช่นต้นกุยช่าย ทางน้ำดูเหมือนจะมีน้ำค้างแข็ง ในป่าก็เห็นขนนก ขณะนี้มองไปที่กระต่ายสีขาว ราวกับจะนับเส้นผมบางๆ ได้เลย
คืนวันที่ 15 เดือนสิงหาคม ขณะเพลิดเพลินกับแสงจันทร์ โดย หลิวอวี้ซี แห่งราชวงศ์ถัง ในคืนนี้ พระจันทร์จะส่องแสงสว่างไปทั่วโลก. ความร้อนจางหายไป ท้องฟ้าสดใส ฤดูใบไม้ร่วงก็ทำให้ทิวทัศน์สวยงา ดวงดาวส่องแสงระยิบระยับ ส่วนลมและน้ำค้างก็ทำให้เกิดความงดงาม. สามารถเปลี่ยนเป็นโลกมนุษย์ได้ นั่นคือยูจิง.
คืนวันที่ 15 เดือนสิงหาคม ขณะเพลิดเพลินกับแสงจันทร์ในสวรรค์ โดย หลิวอวี้ซี แห่งราชวงศ์ถัง ในหมู่ฝุ่นควันก็ยังมีแสงจันทร์ให้เห็น จิตใจก็ยังสงบสุข ยิ่งไปกว่านั้น ยังอยู แสงสว่างเย็นชาหยดลงมา ในเวลานี้ข้ายืนอยู่บนยอดเขาที่สูงที่สุด ท้องฟ้าใสไร้เมฆ ลมไม่พัด บนภูเขามีต้นสนขึ้นอยู่ ส่วนใต้ภูเขาก็มีน้ำไหลอยู่ มองไปยังฝูงชนที่เคลื่อนไหวอย่างสบายๆ ท้องฟ้ากับพื้นดินก็กว้างใหญ่ไพศาลไร้ขอบเขต เจ้านายนำข้าขึ้นไปยังแท่นหยก ทำพิธีเชิญเหล่าเทพเซียนมาจากระยะไกล เมฆดำกำลังจะลงมา ดวงดาวก็เคลื่อนไหว มีเสียงดนตรีจากสวรรค์ดังขึ้น ทำให้ร่างกายรู้ส ดวงอาทิตย์ค่อยๆ ขึ้นไปทางทิศตะวันออก แสงสีทองส่องมา ทำให้ยังคงมองไปที่นั่นอยู่เ ทิวทัศน์อันงดงามในยามนี้คงไม่มีโอกาสได้เห็นอีกแล้ว วันหน้าเมื่อมาถึงวันนี้อีกครั้ง
คิดถึงในค่ำคืนฤดูใบไม้ร่วง โดย เต่า หมิงเหาหราน ท้องฟ้าในฤดูใบไม้ร่วงเต็มไปด้วยแสงจันทร์ แสงนั้นส่องให้น้ำค้างเปียกชื้นไปหมด นกกระจอกยังไม่หาที่พัก แสงหิ่งห้อยก็บินเข้ามาทางผ้าม่าน เงาต้นไทรในสวนเย็นชา แสงจันทร์ส่องมาอย่างห่างไกล มีเสียงคนทุบดินใ วันดีๆ จะมาถึงเมื่อไรกันนะ! มองไปยังท้องฟ้าที่ว่างเปล่า.
คืนที่ 15 เดือนสิงหาคม ชมพระจันทร์ โดย ตัง ซีไป๋ คืนธรรมดาๆ ก็มีความงดงามไม่แพ้กัน. เมื่อถึงคืนวันกลางฤดูใบไม้ร่วง พระจันทร์ก็ยิ่งสว่างไสวกว่าคืนอื่น แสงสว่างใสเหมือนน้ำค้าง แสงจันทร์สดใสปราศจากควัน. มนุษย์ทุกคนล้วนปรารถนาให้ปีแล้วปีเล่าผ่านไปอย่างรวดเร็ว
ฝูเจี้ยน ไห่โยว มองดูพระจันทร์ในเทศกาลไหว้พระจันทร์ โดย ตัง หลี่เชียว พระจันทร์กลมโผล่ขึ้นบนท้องฟ้าอันหนาวเย็น ทุกคนต่างก็บอกว่าทั่วสี่มุมโลกล้ ใครจะรู้ว่า ที่ห่างไกลออกไปพันลี้นั้น จะไม่มีทั้งฝนและลมบ้าง.
ชางเอ๋อ ตัง หลี่เซียงอิน หน้าจอทำจากหยก แสงเทียนส่องสว่างอยู่ข้างใน แม่น้ำยาวค่อยๆ ลดระดับลง ดวงดาวยามรุ่งอรุณก็ค่อยๆ หายไป เฉียงเอ๋อควรจะเสียใจที่ขโมยยาวิเศษไป ในคืนแล้วคืนเล่า หัวใจก็ยังคงเศร้าโศกอยู
พระจันทร์ในเทศกาลกลางฤดูใบไม้ร่วง แสงหิมะส่องกระทบต้นหวู่ในลานบ้าน ยุคราชวงศ์เหนือ ผลงานของเยียนซู แสงหิมะส่องกระทบต้นหวู่ในลานบ้าน คืนนี้ คนที่อยู่ห่างบ้านก็นั่งอยู่คนเดียว ไม่แน่ว่าซูเอ้อจะปราศจากความเศร้าโศก เพราะดวงจันทร์ก็เย็นชา ส่วนดอกกุหลาบก็อยู่อย
ขึ้นหอชมดวงจันทร์ในวันกลางฤดูใบไม้ร่วง ยุคราชวงศ์ซ่งเหนือ โดยหมี่ฟู่ ทั่วทั้งแม่น้ำไห่ไห่เต็มไปด้วยแสงสีเงิน มีแสงสีรุ้งนับพันเส้นที่ส่องสว่างให้กับหอ หากบนฟ้าไม่มีผู้ดูแลดวงจันทร์ กิ่งอบเชยก็จะทำให้ดวงจันทร์เสียหายไปทางทิศตะวันตก
น่าเสียดายจริงๆ ที่ที่นี่มีฝนตกอยู่.
บรรยากาศลึกซึ้งเกินไป จะทำได้แค่จินตนาการเท่านั้น วันนี้อากาศมืดครึ้ม~:L