Thread Content
โพสต์นี้ถูกแก้ไขครั้งสุดท้ายโดย wang*nhua77020 เมื่อวันที่ 21 กันยายน 2016 เวลา 06:18 ผู้จัดการได้รับบาดเจ็บจากการถูกพนักงานแก้แค้นระหว่างเดินทางไปทำงาน จะถือว่าเป็นอุบัติเหตุในที่ทำงานได้หรือไม่? ย้อนรอยคดี นายหยางเป็นผู้จัดการแผนกการผลิตของบริษัทแห่งหนึ่ง หลังจากที่จิ่ง พนักงานในแผนกการผลิตของบริษัทถูกไล่ออก สามีของเธอชื่อจางก็โกรธแค้นยาง จึงรวบรวมคนอื่นๆ มาทำร้ายยางขณะที่เธอกำลังเดินทางไปทำงาน จนทำให้เธอได้รับบาดเจ็บ หลังจากนั้น นายหยางได้ยื่นคำขอเพื่อให้มีการรับรองว่าเป็นอุบัติเหตุที่เกิดขึ้นระหว่างการทำงานต่อหน่วยงานด้านประกันสังคมในท้องถิ่น แต่หน่วยงานดังกล่าวเห็นว่าอาการบาดเจ็บที่นายหยางได้รับระหว่างการเดินทางไปทำงานนั้นไม่ถือเป็นอุบัติเหตุที่เกิดขึ้นระหว่างการทำงาน จึงไม่อนุมัติให้รับรองว่าเป็นอุบัติเหตุที่เกิดขึ้นระหว่างการทำงาน หลังจากนั้น นายหยางก็ยื่นฟ้องต่อศาลในคดีทางปกครอง โดยศาลได้ตัดสินยืนยันคำพิพากษาเดิมทั้งในชั้นศาลแรกและชั้นศาลอุทธรณ์ หลังเกิดเหตุ ตามเอกสารการยืนยันจากบริษัท ระบุว่านายเจียงถูกไล่ออกเนื่องจากฝ่าฝืนระเบียบของบริษัท ส่วนนายหยางนั้นถูกคนของสามีนายเจียง คือนายจาง จ้างมาทำร้ายร่างกายขณะที่เขากำลังเดินทางไปทำงาน ศาลมีคำพิพากษาทางอาญา โดยตัดสินให้จางมู่และผู้ที่ร่วมทำร้ายหยางมู่อีกสี่คน ต้องรับโทษจำคุกในข้อหาทำร้ายร่างกายโดยเจตนา คำพิพากษาดังกล่าวยังระบุอีกด้วยว่า นายจางมีพฤติกรรมโกรธแค้นนายหยาง เนื่องจากภรรยาของเขาคือนางเจียงถูกบริษัทไล่ออก ตามคำพิพากษา พบว่านายจางได้ทำข้อตกลงยุติข้อพิพาทกับนายหยางแล้ว และได้ชดใช้เงินจำนวน 130,000 หยวนให้กับนายหยางตามข้อตกลงดังกล่าว การวิเคราะห์กรณีศึกษา ตามมาตรา 14 ข้อ (3) แห่ง “พระราชบัญญัติคุ้มครองแรงงาน” ระบุไว้ว่า ในช่วงเวลาทำงานและในสถานที่ทำงาน หากผู้ใดได้รับบาดเจ็บหรือเกิดอุบัติเหตุจากการปฏิบัติหน้าที่ ก็ถือว่าเป็นอุบัติเหตุจากการทำงาน ในคดีนี้ สถานการณ์ที่นายหยางได้รับบาดเจ็บระหว่างเดินทางไปทำงานนั้น ไม่เข้าข่ายตามข้อกำหนดดังกล่าว นายหยางเชื่อว่าเวลาที่เขาได้รับบาดเจ็บควรถือเป็นส่วนหนึ่งของเวลาทำงาน และสถานที่ที่เขาได้รับบาดเจ็บก็ควรถือเป็นส่วนหนึ่งของสถานที่ทำงานเช่นกัน แต่ข้อเชื่อมั่นดังกล่าวไม่มีหลักกฎหมายรองรับ การได้รับบาดเจ็บในเวลาทำงานและในสถานที่ทำงานนั้น เป็นเงื่อนไขจำเป็นสำหรับการพิจารณาว่าเป็นอุบัติเหตุจากการทำงาน นอกจากนี้ ตามข้อกำหนดในมาตรา 14 วรรค (6) แห่ง “พระราชบัญญัติคุ้มครองแรงงานที่ได้รับบาดเจ็บจากการทำงาน” ระบุไว้ว่า การได้รับบาดเจ็บจากอุบัติเหตุระหว่างเดินทางไปทำงานหรือกลับจากทำงานนั้น จะถือว่าเป็นอุบัติเหตุจากการทำงานได้ก็ต่อเมื่อผู้นั้นไม่มีความผิดเป็นสำคัญในอุบัติเหตุดังกล่าวเท่านั้น สรุปแล้ว หน่วยงานด้านการประกันสังคมในท้องถิ่นได้ตัดสินว่าอาการบาดเจ็บของนายหยางไม่ถือเป็นอุบัติเหตุที่เกิดจากการทำงาน ซึ่งสอดคล้องกับกฎหมายที่กำหนดไว้
การบาดเจ็บของนายหยางไม่ถือเป็นอุบัติเหตุในที่ทำงาน ซึ่งสอดคล้องกับกฎหมายที่กำหนดไว้
การเกิดอุบัติเหตุระหว่างทางไปทำงานและกลับจากทำงาน ถือเป็นอุบัติเหตุจากการทำงานได้หรือไม่?
ขอบคุณผู้ดูแลเว็บที่ให้ความรู้เกี่ยวกับอุบัติเหตุในที่ทำงาน
ไม่ใช่อุบัติเหตุจากการทำงาน สอดคล้องกับกฎหมายที่กำหนดไว้
การได้รับบาดเจ็บระหว่างทางไปทำงานและกลับบ้าน หากไม่ใช่ความผิดของตัวเอง ก็ควรถือว่าเป็นอุบัติเหตุจากการทำงานไม่ใช่หรือ?
อันตรายระหว่างการเดินทางไปทำงานและกลับบ้าน: เป็นเพียงอุบัติเหตุทางถนนที่ไม่เกิดจากความผิดของฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งโดยตรงเท่านั้; สิ่งอื่นๆ ไม่ควรถือเป็นอุบัติเหตุที่เกิดจากการทำงาน
โพสต์นี้ถูกแก้ไขครั้งสุดท้ายโดย ก ข ค 123 เมื่อวันที่ 21 กันยายน 2016 เวลา 14:38 ข้อที่หกเกี่ยวกับการรับรองว่าเป็นอุบัติเหตุในที่ทำงาน คือ การได้รับบาดเจ็บจากอุบัติเหตุทางรถยนต์ หรืออุบัติเหตุที่เกิดขึ้นบนระบบขนส่งสาธารณะ เช่น รถไฟ หรือเรือโดยสาร ในระหว่างการเดินทางไปทำงานหรือกลับจากที่ทำงาน โดยที่ผู้นั้นไม่ได้เป็นฝ่ายผิดหลักในอุบัติเหตุดังกล่าว;
เกี่ยวกับปัญหาในระหว่างการเดินทางไปทำงานและกลับบ้าน อย่างเช่น บริษัทจัดรถรับส่งให้ แต่ถ้าหากขับรถส่วนตัวไปทำงานแล้วเกิดอุบัติเหตุขึ้นล่ะ? จะรู้ได้อย่างไรว่ารถรับส่งจะผ่านหน้าบ้านหรือไม่
อุบัติเหตุทางรถยนต์ที่ไม่ร้ายแรงในระหว่างการเดินทางไปทำงานและกลับบ้าน สามารถถือเป็นอุบัติเหตุจากการทำงานได้ โดยขึ้นอยู่กับว่าจะเดินทางด้วยรถส่วนตัวหรือรถรับส่งของบริษัท; แม้ว่าบริษัทจะกำหนดให้ต้องใช้รถโดยสารของบริษัทในการเดินทาง และการพิจารณาอุบัติเหตุก็จะถือว่าคุณฝ่าฝืนกฎระเบียบของบริษัท แต่ก็จะไม่ส่งผลต่อการประเมินว่าเป็นอุบัติเหตุจากการทำงาน ; ปัจจุบัน กฎหมายได้กำหนดเกี่ยวกับ “ระหว่างการเดินทางไปทำงาน” โดยข้อบังคับของศาลสูงสุดเกี่ยวกับการพิจารณาคดีที่เกี่ยวข้องกับการประกันสังคม ซึ่งมีผลบังคับใช้ตั้งแต่วันที่ 1 กันยายน 2014 ข้อ 6 ระบุว่า ศาลประชาชนควรให้ความเห็นชอบกับการที่หน่วยงานด้านการประกันสังคมกำหนดสถานการณ์ต่อไปนี้ว่าเป็น “ระหว่างการเดินทางไปทำงาน” ได้ ได้แก่ (1) การเดินทางไปมาระหว่างที่ทำงานกับที่อยู่อาศัย หรือที่พักอาศัยประจำ หรือหอพักของหน่วยงาน ภายในเวลาที่เหมาะสม ตามเส้นทางที่เหมาะสม ; (ข) การเดินทางไปมาระหว่างสถานที่ทำงานกับที่อยู่ของคู่สมรส พ่อแม่ หรือบุตรๆ ภายในระยะเวลาที่เหมาะสม โดยใช้เส้นทางที่เหมาะสมด้วย ; (3) การปฏิบัติกิจกรรมที่จำเป็นสำหรับชีวิตประจำวัน โดยเดินทางไป-กลับที่ทำงานในเวลาและเส้นทางที่เหมาะสม ; (4) ระหว่างการเดินทางไปทำงานหรือกลับบ้าน โดยใช้เส้นทางอื่นที่สมเหตุสมผล ภายในระยะเวลาที่เหมาะสม
เรียนรู้แล้วค่ะ ขอบคุณสำหรับการแบ่งปัน...