@ผู้ดูแลความปลอดภัย: สาม “เรื่องสำคัญ” นี้ห้ามนำไปใช้อย่างผิดๆ

Thread Content

วันนี้ เรามาพูดถึง “ประเด็นสำคัญ” 3 ประการที่ใช้กันบ่อยในด้านความปลอดภัยในการทำงานกันดีกว่า. กล่าวคือ แหล่งอันตรายร้ายแรง ปัญหาที่อาจก่อให้เกิดอันตรายร้ายแรง และอุบัติเหตุร้ายแรง “สามประเด็นสำคัญ” เหล่านี้ไม่ควรนำมาใช้อย่างผิดๆ เพราะแต่ละประเด็นล้วนมีคำจำกัดความและแนวคิดที่ชัดเจนอยู่แล้ว 1 แหล่งก่ออันตรายร้ายแรง บ่อยครั้งที่มีคนเรียกสถานที่ที่ตนเองมองว่าเป็นอันตรายว่าเป็นแหล่งก่ออันตรายร้ายแรง ซึ่งนั่นเป็นสิ่งที่ไม่ถูกต้อง มาตรา 112 วรรคสอง แห่งพระราชบัญญัติความปลอดภัยในการทำงาน กำหนดไว้ว่า “แหล่งก่ออันตรายร้ายแรง หมายถึง หน่วยที่มีการผลิต ขนส่ง ใช้งาน หรือเก็บรักษาสารอันตรายเป็นเวลานานหรือชั่วคราว โดยมีปริมาณของสารอันตรายเท่ากับหรือมากกว่าปริมาณที่กำหนดไว้ (รวมถึงสถานที่และสิ่งอำนวยความสะดวกด้วย)” แล้วปริมาณวิกฤตคือเท่าไหร่กันล่ะ? ลองดูมาตรฐานของประเทศ “การระบุแหล่งกำเนิดอันตรายร้ายแรงจากสารอันตราย” (GB18218-2009) ดูสิ. มีการกำหนดปริมาณขั้นต่ำที่ถือว่าเป็นแหล่งอันตรายอย่างร้ายแรงสำหรับสารอันตรายชนิดต่างๆ ไว้อย่างชัดเจน ตัวอย่างเช่น ปริมาณวิกฤตของไอโซบิวเทนคือ 1 ตัน ส่วนปริมาณวิกฤตของน้ำมันเบนซินคือ 200 ตัน 2 ความเสี่ยงร้ายแรง เมื่อตรวจสอบความเสี่ยงต่างๆ ก็ไม่ควรใช้คำว่า “ความเสี่ยงร้ายแรง” อย่างผิดๆ เช่นกัน ข้อกำหนดชั่วคราวเกี่ยวกับการตรวจสอบและแก้ไขปัญหาด้านความปลอดภัยในการผลิต (คำสั่งของหน่วยงานกลาง หมายเลข 16) มีข้อกำหนดไว้ในมาตรา 3 วรรค 2 ว่า ปัญหาด้านความปลอดภัยสามารถแบ่งออกเป็นปัญหาด้านความปลอดภัยทั่วไป และปัญหาด้านความปลอดภัยที่ร้ายแรง อันตรายจากอุบัติเหตุทั่วไป หมายถึงอันตรายที่มีความรุนแรงและความยากในการแก้ไขไม่สูง ซึ่งสามารถแก้ไขหรือขจัดออกได้ทันทีเมื่อค้นพบ “อันตรายจากเหตุการณ์ร้ายแรง” หมายถึงอันตรายที่มีความยากในการแก้ไข จำเป็นต้องหยุดการผลิตหรือการดำเนินกิจการชั่วคราว หรืออาจต้องใช้เวลาในการแก้ไขก่อนที่จะสามารถขจัดอันตรายนั้นได้ หรืออันตรายที่เกิดจากปัจจัยภายนอก จนทำให้หน่วยงานที่ดำเนินกิจการไม่สามารถแก้ไขได้ด้วยตนเอง 3 อุบัติเหตุร้ายแรง แล้วอุบัติเหตุแบบไหนถึงจะถือว่าเป็นอุบัติเหตุร้ายแรงกันแน่? เรื่องนี้ไม่สามารถพูดกันไปเรื่อยเปื่อยได้ เพราะมีการกำหนดระดับของอุบัติเหตุทางด้านการผลิตไว้อย่างชัดเจน ข้อ 3 แห่ง “ระเบียบว่าด้วยการรายงาน การสอบสวน และการจัดการกับอุบัติเหตุในการผลิต” กำหนดไว้ว่า ตามจำนวนผู้เสียชีวิตหรือความเสียหายทางเศรษฐกิจโดยตรงที่เกิดจากอุบัติเหตุในการผลิต (ต่อไปนี้จะเรียกว่า “อุบัติเหตุ”) อุบัติเหตุสามารถแบ่งออกเป็นระดับต่างๆ ดังนี้: (1) อุบัติเหตุร้ายแรงมาก หมายถึงอุบัติเหตุที่ทำให้มีผู้เสียชีวิต 30 คนขึ้นไป หรือมีผู้บาดเจ็บสาหัส 100 คนขึ้นไป (รวมถึงกรณีการเป็นพิษจากสารอุตสาหกรรมด้วย) หรือมีความเสียหายทางเศรษฐกิจโดยตรงมากกว่า 100 ล้านหยวน; (2) อุบัติเหตุร้ายแรง หมายถึงอุบัติเหตุที่ทำให้มีผู้เสียชีวิต 10 คนขึ้นไปแต่ไม่เกิน 30 คน หรือมีผู้บาดเจ็บสาหัส 50 คนขึ้นไปแต่ไม่เกิน 100 คน หรือมีความเสียหายทางเศรษฐกิจโดยตรงระหว่าง 50 ล้านหยวนถึง 100 ล้านหยวน; (3) อุบัติเหตุขนาดกลาง หมายถึงอุบัติเหตุที่ทำให้มีผู้เสียชีวิต 3 คนขึ้นไปแต่ไม่เกิน 10 คน หรือมีผู้บาดเจ็บสาหัส 10 คนขึ้นไปแต่ไม่เกิน 50 คน หรือมีความเสียหายทางเศรษฐกิจโดยตรงระหว่าง 10 ล้านหยวนถึง 50 ล้านหยวน; (4) อุบัติเหตุธรรมดา หมายถึงอุบัติเหตุที่ทำให้มีผู้เสียชีวิตน้อยกว่า 3 คน หรือมีผู้บาดเจ็บสาหัสน้อยกว่า 10 คน หรือมีความเสียหายทางเศรษฐกิจโดยตรงน้อยกว่า 10 ล้านหยวน. โดยสรุปแล้ว คำศัพท์ที่ใช้กันบ่อยในด้านความปลอดภัยในการผลิตนั้น ล้วนมีความหมายเฉพาะเจาะจง ไม่ว่าจะเป็นเจ้าหน้าที่ด้านความปลอดภัยขององค์กร หรือเจ้าหน้าที่กำกับดูแล ก็ต้องเข้าใจความหมายของคำศัพท์เหล่านี้ให้ชัดเจน ไม่ควรใช้คำเหล่านี้อย่างผิดๆ หรือใช้โดยไม่เข้าใจความหมาย