Thread Content
ทุกคนครับ ทำไมเด็กๆ ถึงมีจินตนาการที่แข็งแกร่งกว่าคนอื่นล่ะ?
เมื่อเวลาผ่านไป ยิ่งมีประสบการณ์มากขึ้น ก็จะได้รับข้อมูลมากขึ้นเช่นกัน และในที่สุด คนเราก็จะมีรูปแบบการคิดที่แน่นอนขึ้น สิ่งต่างๆ ที่อยู่นอกเหนือจากประสบการณ์นั้น ก็มักจะถูกมองว่าเป็นความเสี่ยงไปเสียหมด
ยิ่งรู้น้อยเท่าไหร่ พื้นที่สำหรับจินตนาการก็ยิ่งกว้างขวางขึ้นเท่านั้นใช่ไหม
เมื่อไม่มีรูปแบบที่จำกัด ความคิดก็จะกว้างไกลขึ้น...
เมื่อเห็นสิ่งนี้ ก็นึกถึงปัญหาเรื่องความเร็วในการวิ่งระยะสั้นในอดีตขึ้นมาทันที ในสมัยนั้น คนเชื้อสายเอเชียวิ่งไม่เร็วเท่าคนเชื้อสายแอฟริกัน มีขีดจำกัดความเร็วที่ไม่สามารถทะลุผ่านได้ จากนั้นก็มีผู้เชี่ยวชาญต่างๆ ออกมาเขียนบทความ ซึ่งเป็นเพราะข้อจำกัดทางระบบหรืออะไรสักอย่าง หากเกินขีดจำกัดนี้ไป โครงกระดูกของคนเชื้อสายเอเชียก็จะทนไม่ไหวและอะไรทำนองนั้น ด้วยเหตุนี้ ไม่นานนัก คนเชื้อสายเอเชียคนแรกก็สามารถทำลายขีดจำกัดความเร็วนี้ได้ และหลังจากนั้นก็มีคนอื่นๆ ที่สามารถทำได้เช่นกันมากขึ้นเรื่อยๆ
ไม่มีอะไรที่จะทำได้ 100% เลย ผมไม่ได้หมายความว่า หากเอาผู้ใหญ่กับเด็กมาเปรียบเทียบกันแบบสุ่มแล้ว จินตนาการของเด็กจะต้องดีกว่าผู้ใหญ่เสมอไปหรอก. ผมแค่อยากจะบอกว่า โดยทั่วไปแล้ว หากคนเราไม่สามารถหลุดพ้นจากเรื่องราวเล็กๆ น้อยๆ ในชีวิตประจำวันได้ และมุ่งแต่จะหาความสะดวกสบายในชั่วขณะ ก็มีแนวโน้มสูงที่จะไม่มีจินตนาการที่อุดมสมบูรณ์ ในขณะที่ผู้ใหญ่นั้นสามารถสรุปและพัฒนาประสบการณ์ในอดีตให้กลายเป็นผลงานอันยอดเยี่ยมได้ อย่างไรเสีย ภาพยนตร์แนวไซไฟ วรรณกรรม รวมถึงทฤษฎีและผลงานที่มีความสำคัญต่อยุคสมัยต่างๆ ก็ไม่ได้ถูกสร้างขึ้นมาในช่วงวัยอนุบาลหรอก. หากผู้ตอบสามารถอ่านออกถึงอคติทางเพศหรือเชื้อชาติ หรือความรู้สึกเศร้าใจเพราะ “โชคร้าย” จากข้อความนั้น ผมก็ได้แต่บอกว่า “ไม่ใช่อย่างนั้นหรอก””
ในกรณีส่วนใหญ่ ระบบการศึกษาเพื่อสอบ จะสร้างคนประเภทหนึ่งขึ้นมา ไม่ใช่คนทุกประเภท
ไม่มีข้อกังวล ความคิดก็ไร้ขีดจำกัด.......
ก็สามารถเข้าใจได้ว่าเป็นแบบที่มุ่งเน้นผลลัพธ์ใช่ไหม
สมองเป็นพื้นที่ว่าง สามารถวาดรูปอะไรก็ได้ตามใจชอบ 。 。