Thread Content
Artık ekonomik gelişmenin yavaşladığı inkâr edilemeyen bir gerçek haline geldi ve **yayınlanan veriler de bunu kanıtlamaktadır. En büyük etkiyi, makine ve çelik gibi temel sektörlerimiz görüyor; bu yüksek enerji tüketen sektörler işlevini yitirdiğinde, bunun sonucunda bazı bağlı sektörler de olumsuz etkileniyor. Örneğin, elektrik tüketimi azaldığında, elektrik santrallerinin kârı da azalır ve kömür kullanımı da buna bağlı olarak azalır. Kömür fiyatları düştükçe, kömüre bağlı bazı enerji sektörlerinin kârları azaldı. Bir dizi zincirleme reaksiyon sonucunda birçok üretim hattı durduruldu, birçok küçük ölçekli özel işletme kapandı ve zararları azaltmak için her yola başvuruldu. İşte sorun da burada ortaya çıkıyor: Bu sırada üretim durdurulan işçiler ve üretim hatları ne yapacak? Aslında bence şu an üretim de zarar getiriyorken, geleceğe hazırlanmak daha iyi; personeli azaltıp verimliliği artırmak, iyi eğitimler vermek ve ekipmanları yenilemek gerekir. Üretim hattı için şu an bakım yapabiliyoruz; üretimin tüm aşamalarındaki ekipmanları kontrol edip onarıyoruz. Yenilenmesi gereken yenileniyor, tamir edilmesi gereken tamir ediliyor. Böylece ileride piyasa düzeldiğinde bakım işleri için zaman kaybetmekten kaçınılıyor; o zaman için gerekli olan zamanı şimdiden kazanmış oluyoruz. Hehe, sadece kişisel görüşüm, sadece tartışma amaçlı, teşekkürler.
1929’daki deneyimler bize, süt gibi şeyleri nehre dökmek en doğru yaklaşım olduğunu gösterdi. Kriz, akşamlarıdır; insanlar boş zamanlarında bilgi edinerek kendilerini geliştirirler. Günün aydınlık olduğu zamanlar vardır.
Şu an üretim yapan işletmelerin **destekleri olmadan kazanç elde edebilenleri pek yok. Devlet işletmeleri zarar edebilir, peki özel işletmeler zararı karşılayabilir mi? Bu yüzden bence şimdi güç toplamak ve piyasa koşulları iyileştiğinde hazır olmak gerek; üretim hatlarını gerekirse tamir etmek, gerekirse değiştirmek gerekiyor.
Zaten zarar ediliyorken, özel sektör işverenleri ekipmanları onarmak için nasıl para yatırmaya razı olsun? Eğitim de var, işten çıkarmama olması bile iyi!
İşte bu, uzun vadeli düşünme meselesidir; madem bu alanda çalışmaya devam etmeyi planlıyorsunuz, harcamaları azaltarak gelecek için hazırlık yapmalısınız, hehehe.
Şimdi sütü dökmek kesinlikle iyi bir çözüm değil; eskiden ulaşım ve bilgi akışı gelişmemişti, şimdi ucuz satmak yine de büyük maliyetler getirecek! Zamanlar değişti; o zamanlar kapitalist bir dönemdi. Halka süt verilmiyordu. Aslında gerçek bir üretim fazlalığı yoktu, ama fiyatları mümkün olduğunca yükseltmek istiyorlardı. Halkın bunu karşılayacak gücü yoktu ve onlar da fiyatları düşürmek istemiyordu. Şimdi süt kilosu birkaç kuruşsa, her gün süt içeceğime söz veririm!
Para kaybetmeyi kim ister ki? Sütün üretildiği yerde ucuz, ne yazık ki taşıma maliyetleri çok yüksek
Sosyalizmde süt geri akışı ile kapitalizmde süt geri akışı karşılaştırması
Sosyalist geri akış hayal değil, gerçekleşen bir durumdur. İnternette arama yaparak bulabilirsiniz: http://finance.sina.com.cn/chanjing/yjsy/20150118/105621324184.shtml
Genel olarak özel şirketler zarar durumundayken, bu sonsuz durgunluğu finanse edebilecek kaynaklara sahip olanlar pek azdır; bu yüzden borsanın işlemlerinin durdurulması gibi bir çözüm daha iyidir. . . Eğer daha iyi şirketlerse (özel şirketler de dahil), söylediklerinizin hepsi için her an birileri bakım yapar. Teknik açıdan ise, hoş olmayan bir şekilde söylemek gerekirse, ülkemizde kendi yeniliklerini yapan birkaç şirket var; geri kalanlar ise sürekli başkalarının çalışmalarını kopyalıyor. Bir şirkette tüm çalışanlar kovulsada, bölüm sorumluları kaldığı sürece projeler olduğunda hemen insan bulunabiliyor. Bu yüzden durgun dönemlerde en çok zarar gören işçilerdir ve kendilerini geliştirmesi gereken de işçilerdir; sözde şirket eğitimlerini beklemek yerine
Yaşayan insanlar idrar tutarak ölmez. Şimdi kendi ufuklarınızı ve sosyal çevrenizi genişletme zamanı.