Thread Content
He, 2008 yılının Mart ayında A kömür madenesinde işe başladı. Madenin düzenlediği sağlık kontrolünden geçtikten sonra resmi olarak yeraltında kömür çıkarma ve tünel açma işlerinde çalışmaya başladı. Taraflar arasında yazılı bir iş sözleşmesi imzalandı ve iş kazası sigortasına dahil edildi. 21 Mayıs 2012’de He, yeraltında çalışırken yanlışlıkla kaya parçaları tarafından yaralandı; bu durum iş kazası olarak kabul edildi ve şehir İş Gücü Değerlendirme Komitesi tarafından 8. seviye sakatlık olarak tespit edildi. Şubat 2013’te, He ile A kömür madeni arasında bir uzlaşma anlaşması imzalandı: Taraflar arasındaki iş ilişkisi sona erdirildi ve A kömür madeni, He’ye toplam 72.700 yuan tutarında sakatlık tazminatı ödedi. Nisan 2013’te He, sağlık sorunları nedeniyle şehir hastalık kontrol merkezi tarafından birinci evre kömür madenciliği pneumonisi teşhisiyle karşılaştı. He, alması gereken iş kazası tazminatlarını, kömür madencilerinde görülen I. evre kömür tozu zatürresi meslek hastalığı ödeme standartlarına göre A kömür madeninden almak için tahkim başvurusunda bulundu. Peki, He’nin birinci aşama meslek hastalığı tazminatını kim ödemeli? Onun talebi desteklenebilir mi? Tahkim komitesi, yargılama sürecinde iki farklı görüş ortaya koymuştur. İlk görüşe göre: “Mesleki Hastalıkların Önlenmesi ve Kontrolü Yasası”nın 36. maddesine göre, mesleki hastalık riskleriyle karşılaşan işlerde çalışan işçiler için işverenler, Devlet Konseyi’nin sağlık idari departmanının düzenlemelerine uygun olarak, işe başlamadan önce, görev sırasında ve işten ayrılırken mesleki sağlık kontrolleri düzenlemeli ve bu kontrollerin sonuçlarını işçilere doğru bir şekilde bildirmelidir. He’nin meslek hastalığına yakalandığı sırada A kömür madeniyle olan iş ilişkisi zaten sona ermiş olsa da, A kömür madeni yasal düzenlemelere uygun olarak ona işten ayrılmadan önce sağlık kontrolü yaptırmalı ve sonuçları He’ye bildirmelidir; aksi takdirde bu, işverenin haksız fiili olarak kabul edilir. Bu nedenle, işverenin çalışanlar için görevden ayrılmadan önce sağlık kontrolü yaptırıp yaptırmadığı, bu davayı çözmede kilit bir unsur haline geliyor. Eğer A Kömür Madeni, He’ye işten ayrılmadan önce sağlık kontrolü yaptırsa, He’nin iş ilişkisi sona ermeden önce meslek hastalığına yakalandığı tespit edilme ihtimali oldukça yüksektir. Ayrıca, iş ilişkisinin sona ermesinden 2 ay sonra kömür madenciliği ile ilgili bir meslek hastalığına yakalandığının tespit edilmesi de mümkün değildir. He sigorta kapsamında olduğundan, yerel düzenlemelere göre meslek hastalığı yardımları arasındaki tek seferlik sakatlık ödeneği ve tek seferlik tıbbi yardım, A Kömür Madeni’nin sigortalı olduğu bölgedeki sigorta kuruluşu tarafından karşılanacaktır. Bu durum da **işverenin iş gücü risklerini azaltacaktır. Bu davada, A kömür madeni, He için işten ayrılmadan önce sağlık kontrolü yaptırmamış ve aynı zamanda He’nin son çalıştığı işveren olduğundan, He’nin meslek hastalığı ile ilgili haklarını karşılamakla yükümlüdür. Burada, A Kömür Madeni ile He arasında 2013 yılının Şubat ayında He’nin 8. derece sakatlığı konusunda anlaşma sağlanarak taraflar arasındaki iş ilişkisi sona ermiş olsa da, söz konusu kömür madeni yine de “İş Kazaları ve Meslek Hastalıkları Sigortası Yönetmeliği” hükümlerine göre, He’ye birinci aşama meslek hastalığı tazminatı olarak tek seferlik sakatlık ödemesi yapmalı; ayrıca tek seferlik istihdam ödemesini ve tek seferlik tıbbi yardım ödemesini de tam olarak ödemelidir. He’nin talepleri tahkim kurulu ve mahkeme tarafından desteklenmelidir. İkinci görüşe göre: İşçi, işverenle arasındaki iş ilişkisini sonlandırmışsa, imzaladığı belgeler nedeniyle ortaya çıkan hukuki sorumlulukları üstlenmeli ve haklarını talep etmek için işverene başvurmamalıdır. “Mesleki Hastalıkların Önlenmesi ve Kontrolü Yasası”nın 62. maddesindeki “İşvereni artık mevcut olmayan veya iş ilişkisinin tespit edilemeyen mesleki hastalığı olan kişiler, tıbbi yardım ve yaşam koşullarıyla ilgili destek almak için yerel halk **sosyal işler departmanlarına başvurabilir” hükmü uyarınca, He’nin yardım alabilmek için yalnızca yerel sosyal işler departmanlarına başvurması mümkündür. Bu davada, işçilerin yasal haklarının korunması ilkesi doğrultusunda tahkim kurulu ilk görüşü benimsemiştir.