Membran tipi ana soğutmalı oksijen üretim sistemlerinde ile banyo tipi ana soğutmalı oksijen üretim sistemlerinde moleküler süzgeçlerin N2O için sahip olması gereken adsorpsiyon oranları arasında ne gibi farklar vardır?

Banyo tipinde herhangi bir gereklilik yok, ancak membran tipinde bu konuda bazı gereklilikler bulunuyor. Daha önce karşılaşmadığım için kesin gereklilikleri bilmiyorum. Genel olarak membran tipinin güvenlik faktörü nispeten düşük; güvensiz ve pek iç açıcı değil. Sadece enerji tasarrufu açısından iyi sonuçlar veriyor ve ısı transferi sıcaklık farkı çok küçük seviyelerde kontrol edilebiliyor

Prensipte “tamamen temizlenmesi” gerekir; henüz spesifik standart değerler görülmedi. Membran tipi ana soğutucu daha yüksek gereksinimler talep eder, çünkü banyo tipi ana soğutucuya kıyasla “kuru buharlaşma” ve “ölü uç kaynama” oluşması daha kolaydır. Membran tipi ana soğutucular ortaya çıkmadan önce, sektör nitroz oksidin zararlarına neredeyse hiç önem vermemişti. Referans olarak bir metin: “Yeni tasarlanan sistemde, moleküler süzgeç adsorbatörlerine N₂O adsorbatı eklenebilir; APCI, özel olarak geliştirilmiş NO adsorbatının başarıyla araştırıldığını iddia ediyor.” Moleküler süzgeç adsorbatörlerinde 100 ml’lik kalınlığında 5A moleküler süzgeç tabakası eklenmesiyle NO’nun neredeyse tamamı adsorbe edilebilir (genellikle 13X moleküler süzgecin N2O için adsorpsiyon oranı %85–90’dır); ayrıca 13X’e başka adsorbanlar da karıştırılabilir (patentli). Soğutucuya giren N2O, arındırılması için sıvı hava adsorberi veya sıvı oksijen adsorberi kullanılmalıdır. ”