Thread Content
Elektrik şebekesi, elektrik enerjisinin değişimini sağlayan bir ağdır ve enerji üretim noktaları ile tüketim noktalarını birbirine bağlayan tüm tesislerin ve ekipmanların genel adıdır. Genellikle, enerji üretimi ile tüketimini birbirine bağlayan ve iletim, dönüşüm, dağıtım ekipmanları ile ilgili yardımcı sistemlerden oluşan bu bütüne elektrik şebekesi denir; kısaca “şebeke” olarak adlandırılır. Özellikle belirtilmesi gereken nokta, burada bahsedilen rafineri şirketlerinin elektrik şebekesinin jeneratör sistemleri ve elektrik tüketim sistemlerini içermesidir. Ana şebeke yapısı ise dağıtım gerilim seviyeleri (35kV, 6kV) ve daha yüksek gerilim seviyelerindeki şebeke bağlantı şeklini ifade eder. Elektrik ana şebekesi yapısı ile elektrik ana bağlantıları arasındaki ilişki şu şekildedir: Elektrik ana bağlantıları, aynı zamanda elektrik santralleri ve trafo merkezlerinin birincil bağlantıları olarak da adlandırılır; enerjinin üretilmesi, toplanması, dönüştürülmesi, iletilmesi ve dağıtılmasında doğrudan kullanılan birincil ekipmanlardan oluşur. Elektrik santrali (trafo merkezi)nin elektriksel bölümünün temel yapısını temsil eder ve elektrik sistemleri ağ yapısının önemli bir parçasıdır. Ana şebeke yapısı, yerel elektrik şebekesinin birincil ekipman bağlantı şeklidir ve şebeke içindeki tüm elektrik santrallerinin ve trafo istasyonlarının ana bağlantılarını ve bunların birbirine bağlanma şekillerini, ayrıca güç bağlantı hatlarını kapsar. Bu nedenle, elektrik şebekesinin ana yapısı, şebeke içindeki tüm elektrik santrallerinin ve trafo istasyonlarının elektriksel ana bağlantılarını kapsar. Elektrik ana bağlantısı, elektrik sistemlerinin bağlantı şekillerinin temel bileşenlerinden biridir. Jeneratörler, transformatörler, hatlar ve kesiciler gibi elektrikli ekipmanların sayısını, bağlantı şekillerini ve olası çalışma modlarını gösterir; böylece elektrik üretimi, dönüştürülmesi, iletimi, dağıtımı ve tüketimi işlemleri gerçekleştirilir. Onun belirlenmesi, tesisin tüm elektrik ekipmanlarının seçimi, dağıtım düzeneklerinin yerleştirilmesi, röle koruma ve otomatik sistemlerin uygulanma şekliyle doğrudan ilgilidir; ayrıca elektrik sisteminin güvenli, güvenilir, istikrarlı, esnek ve ekonomik bir şekilde çalışmasıyla da ilişkilidir. Ülkemizdeki büyük rafineri ve kimya endüstrisi işletmelerinin çoğu, orta ve küçük ölçekli işletmelerin kademeli olarak genişletilmesi ve dönüştürülmesi yoluyla oluşmuştur. Son kullanım yükleri esas olarak büyük asenkron motorlar tarafından çalıştırılan fanlar, kompresörler ve pompa gruplarından oluşmakta; buna az miktarda senkron motor ve aydınlatma gibi diğer yükler de eklenmektedir. Rafineri ve petrokimya işletmelerinde yeni tesislerin eklenmesi ve mevcut tesislerin genişletilerek yenilenmesi oldukça yaygındır; ayrıca bazı büyük veya çok büyük projeler tamamen yeni olarak inşa edilmektedir. Çeşitli nedenlerden dolayı, bazı işletmeler ana tesislerini genişlettikleri ve elektrik yükleri büyük ölçüde arttığı dönemlerde, elektrik şebekesinin kapasitesini aynı anda artırıp geliştirmek yerine “lego parçaları birleştirme” yöntemini kullanmış; yeni yükleri karşılayabilmek için birkaç adet 110kV indirgeme ve dağıtım sistemi inşa etmiştir. Bu durum, işletmenin içinde tek bir elektrik şebekesinin oluşmasını engellemiştir. Bu tür dağınık güç sağlama modeli, yük dengesini bozar, dış etkilere karşı direnci düşüktür, sistem arızaları sık görülür ve işletmelerin ana transformatörlerin temel kapasite ücretlerini daha fazla ödemeleri gerekir. Bu nedenle, imkanlar elverdiğinde entegrasyon ve yükseltme yapılmalı, işletmenin ana şebeke yapısı güçlendirilmeli ve birleşik bir kurumsal iç şebeke oluşturulmalıdır. Ana ağ yapısının temel gereksinimleri: Güvenilirlik, esneklik, ekonomiklik