Kimya endüstrisi işletmelerinin yönetim maliyetlerini azaltmaya ilişkin önerileriniz için herkesin katkıda bulunmasını bekliyoruz
Thread Content
Bu gönderi en son 328104062 tarafından 2016-8-16 23:32 tarihinde düzenlenmiştir. Kimya endüstrisindeki işletmelerde (örneğin petrokimya tesislerinde), genellikle üretim sürecinde enerji tasarrufu ve tüketimin azaltılmasına, verimliliğin artırılmasına ve ekonomik-teknik göstergelerin iyileştirilmesine (enerji tüketimi, su tüketimi, ton başına petrol işleme maliyeti, ısıtma fırınlarının verimliliği vb.) önem verilir; ancak bunun sonucunda ortaya çıkan işletme yönetimi maliyetlerindeki artış göz ardı edilir. Yönetim maliyetleri arasında hem insan gücü maliyetleri, çalışanların yönetimiyle ilgili maliyetler yer alır, hem de malzeme tüketimi maliyetleri, malzeme stokları maliyetleri, malzemelerin depolanması, taşınması, kullanımı, bakımı ve montajıyla ilgili maliyetler ile zaman maliyetleri bulunur. Herkes yönetim maliyetlerini nasıl azaltabileceğine dair iyi önerilerde bulunabilir; uygulanabilir olan önerilere ek puan verilecektir: handshake. İşte bazı öneriler:1. Isıtma fırınlarındaki hortumlar ve depo bağlantı hortumlarının yönetimi: Tüm ısıtma fırını hortumları için standart ölçüler kullanılmalıdır. Örneğin, sürekli yanan lambalar için çap 10 veya 1,5 metre, ana alev nozulları için ise çap 40 veya 1,5 metre olmalıdır (depolar için ise çap 200, uzunluk 500 olup bu ölçüler standartlaştırılabilir). Böylece hortum çeşitleri azalır, stoklar düşer ve dolayısıyla çeşitli yönetim maliyetleri de azalır; aynı zamanda israf da önlenir.
2. Telsizler, patlamaya dayanıklı el fenerleri, denetim cihazları, gaz koruma ekipmanları (çeşitli algılama ve uyarı cihazları) için standart şarj girişleri ve şarj voltajları kullanılmalıdır; örneğin cep telefonlarının şarj girişleri gibi. Böylece çalışma masalarındaki şarj cihazlarının sayısı azalır, alan kullanım maliyetleri ve depolama/muhafaza maliyetleri düşer; ayrıca zaman tasarrufu da sağlanır.
3. Hortum bağlantı noktaları ve açık drenaj çıkışları için standart ölçüler kullanılmalıdır (SH3012-2011 standardında belirlenen ölçüler olsa da, çoğu durumda DN20 yerine DN25 kullanılabilir). DN25 ve PN2.0 tipi kaynaklı flanşlar gibi standart ölçüler tercih edilmelidir. Böylece DN20 ölçüsü ortadan kalkar, çeşitler azalır ve vanalar, flanşlar, kısa bağlantı parçaları, hortumlar, hızlı bağlantı parçaları, cıvatalar ve boru kapaklarına ilişkin stoklar düşer; dolayısıyla maliyetler azalır.
4. Yangın söndürme ekipmanları, vanalar, iş aletleri vb. Aslında enstrümantasyon, elektrik ve otomasyon alanlarında da maliyetleri azaltacak daha birçok yöntem vardır; herkes bu konuda da önerilerde bulunabilir. Yönetici tartışma grubu
Yönetim katmanlarını azaltın, liderlerin belirttiği somut görevleri yapacak kişi sayısını kısın.
Heh, 1. Potansiyel tehlikelerin tespit edilmesi, işlem uzmanlarının eğitilmesi, çalışanların becerilerinin geliştirilmesi ve normal veya anormal duruş sayılarının azaltılması en büyük tasarruftur; eğer sistem sorunsuz ve verimli bir şekilde çalışıyorsa, bunlara gerek kalmaz. 2. Normal üretim sürecinde, “””akma, sızıntı””yı iyi kontrol edin. Damlala. “Sızıntı”, tüm sistemlerin boşalmasına neden olur; atık miktarı normal aralıklardadır. 3. Malzeme planlamasını iyi yapın, dönen sermayeyi kullanmayın; yeterli yedek parça bulunması yeterlidir. Yukarıdakiler sırayla tamamlandı, o zaman eğer yönetici sayısı fazlaysa, personel azaltmayı düşünebilirsiniz. Eğer ilk madde bile doğru yapılamazsa, o zaman sizin önerdiğiniz her şey sıfır olur; bir kez aracı çalıştırmak ve durdurmak, tahminimce N yıllık yedek parçalarımın değerine eşit olur
Ayrıca yaygın olarak kullanılan basınç göstergesi bağlantılarının standartlaştırılması sorunu da var
Siz genel konulardan bahsediyorsunuz, bu da sıkça söylenen şeyler. Ben ise somut örnekler veriyorum; inanın ki faydası da oldukça büyük olacak
Birkaç öneri ve görüşümü söyleyeyim: Cihazın inşa edilmesi sırasında: 1. Ekipman alımı ve teslimatı mümkünse merkezi bir şekilde depolanmalı, teslimat ve depolama zamanları için bir plan yapılmalı; ekipmanlar geldiğinde hemen sahaya götürülüp monte edilmeli ki ikinci kez taşıma ve yer kaplaması engellenmiş olsun； 2. Boru parçaları, flanşlar vb. gerekliliklere göre stoklanmalı; mevcut stoklar tam olarak kullanılmalı, kullanılamayan veya bozuk stoklar ortadan kaldırılmalı ve mümkünse eski stoklardan yararlanılmalıdır ； 3. İnşaat sürecinde öncelikleri belirleyin; bazı ekipmanlar için daha iyi malzeme seçmeye gerek yoktur, boru bağlantı ekipmanları için ise yüksek maliyetler göze alınmalıdır ； 4. Ekipmanların yerlileştirilmesini teşvik edin, ithal ekipman alımlarını azaltın ve kalite kontrolünü sağlayın; kritik ekipmanlarda sektör tarafından kabul görmüş ithal ekipmanlar kullanılmalıdır. Böylece ileride karşılaşılabilecek sorunlardan kaçınılmış olur. Yukarıdakiler kendi görüşlerimdir.
1 ve 2 oldukça kabul edilebilir. 3 ve 4 uygulanabilir değil; sanki üst düzey yöneticilerin toplantısı gibi, biraz abartılı ve anlamsız
Görüşler kişiye göre değişir, benim yeteneklerim sınırlı