Sınavlara hazırlanmanın yanı sıra hayatta başka birçok şey de var—bu yıllardaki zorlu sınav maratonunu kaydetmek
Thread Content
İlk kez bir forumda kendimi analiz ediyorum, zorlu sınav sürecimden bahsediyorum. :L, yüksek lisans mezunu ve 11 yıllık bir kadınım. :$ Mezuniyetten sonraki ilk birkaç yılım aileme odaklanarak geçti (çocuğum erken doğdu, bu yıl 10 yaşında). 2012’ye gelindiğinde, yani mezuniyetimden 7 yıl sonra, bir muhasebeci sertifikası almayı düşündüm. Bunun üzerine 10 yıl önce üniversitede aldığım matematik, fizik, kimya, elektrik, elektronik gibi dersleri tekrar gözden geçirdim; hepsini hatırlamak gözyaşlarına neden oldu. Üniversiteye başladığımda bu derslerde birinci sınıf seviyedeydim herhalde, (heh, okurken sınıfta 200 öğrenci vardı ve ben birinciydim). Ama 10 yıl sonra bu bilgiler sanki yeniden öğreniliyormuş gibi geldi. Neyse ki Global’in kursları sayesinde temel bilgileri tekrar öğrenebildim. 3 ay sürdü sanırım, son hafta temel derslere baktım, toplam puanım 152 olmuştu herhalde. Oldukça şanslı sayılır. :İkinci yıl 2013’tü (alan sınavları oldukça kolaydı). Toparlanmak için yaklaşık 1 ay harcadım; özellikle çaba göstermedim bile, tek bir gerçek sınavı bile bitiremedim. Umutlarımı yine Global öğretmenin derslerine bağladım, ancak o da sadece kitabı okutuyordu, hiçbir açıklama yapmıyordu. Bu yüzden o yılki fırsatı kaçırdım; 130 bilgi, 52 vaka sorusu… Aynı kurumdan birlikte sınava giren 9 kişiden 5’i geçti, çok üzüldüm… Yıllık yardım miktarı 25.000… Bunun üzerine 2014 yılında temel eğitimini yeni bitirmiş iki kız kardeşimle birlikte uzmanlık sınavına girdim. Kararlıydım; 2 ay boyunca tekrarlar yaptım. 10.’dan 13.’e kadar olan tüm gerçek sınav sorularını çözdüm, derneğin soru kitaplarını satın aldım; bu soru kitaplarını da tamamladıktan sonra son on günde derneğin bir kitabını daha aldım (gerçekten harika bir kitaptı!) İlk günün uzmanlık bilgisi çok basitti, 30 dakika erken kağıdımı teslim ettim. O akşam eve döndüğümde oldukça keyifliydim; bu yıl kesinlikle geçerim diye düşündüm. Bu his sadece ertesi günün saat 8’ine kadar sürdü; soruları gördüğümde şaşkına döndüm, hiçbirini yapamayacaktım. Ayrıca endişeli ve telaşlıydım, sınavı geçemeyeceğimden korkuyordum. Ne kadar telaşlanırsam o kadar düşünemez oldum, ne kadar telaşlanırsam o kadar cevap bulamadım. Öğlenleyin “Öğleden sonra iyi bir sınav verin,” diye teselli etmişlerdi, kim bilir ki öğleden sonra durum daha da dayanılmaz hale geldi. Sınavın yapıldığı gece tüm gece uyuyamadım, bir o yana bir bu yana döndüm... Sonunda bilgi testinden 148, vaka analizi testinden ise 54 puan aldım. 2015’te tekrar sınava girmeyi umuyordum, ama ne yazık ki başvuru bile yapılamıyordu... :( 2016’da başvuru gününün sabahı saat 7’de hemen başvuruda bulundum; çok istiyordum, mutlaka geçmek istiyordum çünkü geçen yıl sonunda ikinci çocuğumu beklemeye başlamıştım ve doğum tarihi tam da Eylül’dü. Kocamın ikna çabalarına rağmen ısrarla bu yıl mutlaka geçmek istedim. Kitapları 3 ay erken incelemeye başladım; gerçek sınav sorularını 2010’dan 2014’e kadar olanlarını kullandım, her soruyu bizzat çözdüm ve yanlış yaptığım soruları tekrar çözdüm. Ancak derneğin kitabına zaman ayırmadım, sadece ilk iki bölümünü okudum ve ardından Tian Da’nın kitabına geçtim. Yani ne ekersen onu biçersin; ne tür bir sebep ekersen o tür bir sonuç alırsın. 3 Eylül 2016’da uzmanlık bilgisi sınavı vardı, nasıl bu kadar şaşkın oldum, cevabın nerede olduğunu bilemedim. Devasa kitapları karıştırdım, derneklerin kitaplarını inceledim, kimya mühendisliği prensiplerine baktım, kimya mühendisliği tasarım kılavuzlarına göz attım; panik oldum, cevabı hiçbir yerde bulamadım. Gün sonunda, aynı sınava giren kız kardeşim hangi soruların hangi sayfada olduğunu söyledi, gerçekten çok üzüldüm... 4 Eylül 2016’da yapılan vaka incelemesi sınavı, 14’teki kadar zor olmadı; sabah ve öğleden sonra 35’ten fazla soru cevaplandırıldı ve başarı şansı da oldukça yüksekti. Şimdi sıra bilgi konusunda şansımın yaver gitmesini beklemekte mi? Hayır, ertesi günün sabahındaki örnekte cevaplar soru kağıdındaki parantezlerin içine yazılmamıştı; sadece ABCD seçeneklerinin üzerine işaret konmuştu. Üç gün boyunca HaiChuan’ın yorumlarını takip ettim ve 0 puan almanın en büyük ihtimal olduğunu anladım; ölmek istedim... Zorlu bu sınav yolculuğuna gelecek yıl devam etmeyeceğim. Sonuçta sadece bu sınavdan başka hayatım da var; üstelik iş yerimde de sertifika almak için kontenjan kalmadı. 2013’ü kaçırdığımı düşündükçe 100.000 yuanı da kaçırmış oldum, kalbim sızlıyor... :(:(
Azimli ol, çaba boşa gitmez.
2013’te çıplak sınava girdiğim yıl da, ne yazık ki kaçırdım, olmazdı
İhtimali çok düşük olsa da, iyi dileklerin için teşekkürler!
Cevapta işaret koymuştum, bence puan verilmeli. Ne yazılmamış ne de işaretlenmemiş; değerlendirme yapan öğretmene bağlı, normal biri puan verir； Eğer paranteze yazmadıysanız ve işaret de koymadıysanız, muhtemelen puan alamazsınız; öğretmen size cevabı bulmak zorunda kalacak ； Öğretmen çizdi, hâlâ oldukça net görünüyor ；
Evet, hayat uzundur; belirli bir dönemdeki başarı ya da zorluklar sadece ara olaylardır. Bir ilerleme kaydetmek için sürekli çaba göstermek gerekir.
Neden birkaç kez denedikten sonra hâlâ doldurmayı unuttun? Bu, bu yıl ortaya çıkan bir gereklilik mi?
Gerçekten çok zor! Cevapta onay işareti koydum, bence puan almalıyım ； 2013 yılında dört dersten alacağım sınav giriş belgelerinin numaralarını aynı şekilde yazmıştım (aslında dört dersten dört ayrı sınav giriş belgesi vardı). Not alamayacağımdan endişeleniyordum; vaka analizi sınavında geçmek için iki puan eksik kalmıştım, ancak yine de bir notum vardı. Bu yüzden endişelenmeme gerek olduğunu düşündüm, muhtemelen bir notum olacaktır; sonuçta kağıtları insanlar değerlendiriyor
Daha önce bu kadar sıkı bir talep yoktu, değil mi?
Yüksek lisansımı biteli 5 yıl oldu, Kimya Mühendisliği sınavına üç kez girdim. Bu yıl da pek umudum yok gibi görünüyor, ancak konu açan kişiyle kıyaslandığımda benim durumum normal; o kadar çaba göstermedim~~~ Ah, konu açan kişiye iyi şanslar dilerim! Bu yıl onaylandı~~
O zaman hâlâ umudun var, en azından enerjin yeterli! Gerçekten çok yorgun hissediyorum!
Aynı yaştaız, el sıkışalım. 2004’te yüksek lisans mezunuyum. İlk birkaç yıl etrafımda bu işle uğraşan kimse yoktu, hiç ilgimi çekmedi. Sonra sınava girmeye karar verdim ve 2013’te birkaç arkadaşımı bulup birlikte harekete geçtik. Neyse ki 2014 geçti. Dikkatlice tekrar edilirse o kadar da zor değil. Sınav yaptığım salonda her yıl benimden daha yaşlı insanların geldiğini hatırlıyorum.
Giriş belgesinde hata var, puan okunamıyor; o puan sahte.
Bu yıl da geçemeyeceğim gibi geliyor, zaten senin kadar çaba göstermiyorum. Ah, kaç kez denedim artık, yoruldum, vazgeçmek istiyorum gerçekten.
Konu sahibi daha önceki sınavlarda 50’in üzerinde puan almamış mıydı? O zaman o sınavda da cevapların yanına onay işareti mi koymuştu, yoksa cevapları parantez içinde mi yazmıştı?
Hayatta sınavlar dışında daha birçok anlamlı şey var; sınavı geçemeseniz bile fazla endişelenmenize gerek yok
Teknolojiyle uğraşanlar gerçekten çok talihsiz; değersiz bir belge uğruna çocuklarını bile terk ediyorlar
Sert sınav yolu, herkese sadece iyi şanslar dileyebilirim
Öpücükler, sadece 13 yılı değil, 12 yılı da kaçırdım. . . . Şu an da sonsuz pişmanlık içindeyim.