Thread Content
Özet: Yerel güvenlik denetim birimleri, **ilgili düzenlemeler uyarınca üretim ve işletme birimlerinden iş yerlerindeki meslek hastalıklarına neden olan faktörlerin düzenli olarak test edilmesini talep etmektedir. Yapılan denetimler sırasında, işletme sahiplerinin genellikle bu tür testleri çevresel etkenlerle ilgili testlerle karıştırdığı, bunun tekrarlanan testler olduğunu düşünerek şikayet ettiği ve bu durumun işletmelerin yükünü artırdığı tespit edilmiştir. Bu nedenle işbirliği yaparken direnç göstermektedirler. İşletmelerin yanlış anlamaları gidermesi ve mesleki hastalıklara yol açan faktörlerin tespiti konusundaki farkındalıklarını artırması için araştırma yapan yazar, bu iki kavram arasında kesin bir ayrım olduğunu düşünmektedir; bu ayrım esas olarak aşağıdaki üç alanda kendini göstermektedir: (EHS.CN) 1. Tespitin amacı farklıdır. Mesleki hastalık tehlike faktörlerinin tespiti için örnek alma noktaları, işverenin çalışma alanlarında bulunur. Yapılan tespitler ve alınan önlemler sayesinde işçilerin çalışma ortamları **mesleki sağlık standartlarına ve gerekliliklerine uygun hale getirilir; mesleki hastalık tehlike faktörleri önlenecek, kontrol altına alınacak ve ortadan kaldırılacaktır. Böylece işçilerin mesleki sağlık hakları etkin bir şekilde korunmuş olur. Çevresel etkenlerin tespiti ise doğal çevreye odaklanır; amacı kirliliği ve diğer çevre sorunlarını önlemek, halkın sağlık haklarını korumaktır. İkinci olarak, test edilen öğeler farklıdır. Mesleki hastalıklara neden olan faktörler üç kategoriye ayrılabilir: Birincisi kimyasal faktörlerdir ve bunlar arasında üretim sırasında oluşan tozlar ile kimyasal olarak zehirli ve zararlı maddeler yer alır; ikincisi fiziksel faktörlerdir; örneğin yüksek sıcaklık, yüksek nem, düşük sıcaklık, anormal hava basıncı, gürültü, titreşim, radyasyon vb.; üçüncüsü ise biyolojik faktörlerdir. 2015 yılında **ilgili departmanlar “Mesleki Hastalık Tehlike Faktörleri Sınıflandırma Listesi”ni yayınladı; listede yer alan maddeler, mesleki hastalık tehlike faktörlerinin düzenli olarak test edileceği öğelerdir. Çevresel etkenler dört kategoriye ayrılır: Birincisi hava kirliliği; havadaki başlıca kirleticiler sülfür dioksit, azot oksitleri, parçacıklı kirleticiler, asidik yağmurlar, florürler, kurşun ve bunların bileşikleridir. İkincisi yüzey suyu kirliliği; yüzey sularındaki başlıca kirleticiler amonyak azotu, petrol türevleri, permanganat indeksi, biyolojik oksijen ihtiyacı, uçucu fenoller, cıva ve siyanürlerdir. Üçüncüsü gürültüdür. Dördüncüsü ise toprak kirliliğidir; toprak kirleticileri şu 4 kategoride yer alır: ① Kimyasal kirleticiler. İnorganik kirleticiler, organik kirleticiler ve ürünler dahil. ②Fiziksel kirleticiler. Fabrikalardan ve madenlerden kaynaklanan cüruf, atık kaya, kömür külü ve endüstriyel atıklar gibi katı atıkları ifade eder. ③Biyolojik kirlilik maddeleri. Çeşitli mikroplar içeren şehir çöpleri ile sağlık tesisleri (hastaneler dahil) tarafından atılan atık sular, atıklar ve ahır gübresi gibi maddeleri ifade eder. ④Radyoaktif kirleticiler. Üç, testin dayanağı farklıdır. Mesleki tehlike faktörlerinin düzenli olarak test edilmesi, iş güvenliği denetim birimlerinin gözetim alanına girer ve bu işlemler “Çin Halk Cumhuriyeti Meslek Hastalıklarının Önlenmesi ve Kontrolü Yasası”, ilgili bölüm yönetmelikleri ile **mesleki sağlıkla ilgili normlar ve standartlar** uyarınca yürütülür. Çevresel etkenlerin tespiti, çevre koruma departmanlarının denetim alanına girer ve “Çin Halk Cumhuriyeti Çevre Koruma Yasası” gibi yasalar, yönetmelikler, tüzükler ile **çevre koruma konusundaki ilgili standartlar ve normlara göre yürütülür. Üretim ve işletme birimleri, yalnızca yukarıdaki üç farkı anladıklarında kendi çalışma ortamlarını yeniden gözden geçirebilir, meslek hastalıklarının önlenmesi konusundaki sorumluluklarını yerine getirebilir, çalışanların korunmasını güçlendirebilir, denetim organlarının denetimlerini gönüllü olarak kabul edebilir ve yasal düzenlemelere uygun olarak meslek hastalığı tehlike faktörlerinin tespit işlemlerini düzgün bir şekilde yürütebilirler.