Doğaya dalmak
Thread Content
Bu gönderi en son *nht1 tarafından 2016-9-13 23:36 tarihinde düzenlendi. Doğanın güzelliklerine dair duygularım… Ne kadar berrak, Orta Sonbahar arifesinde; yağmurun yağdığı bir zamanda doğanın ortasında huzur ve serinlik arıyorum. Ayrıca yoğun ormanlar, uzun bambular ve hızlı akan sular da var. Orada bulunduğumda başımı kaldırınca bir tablo, eğildiğimde ise bir şiir görüyorum. Bir tütsü yakıyorum; biraz hüzün var, ancak bu hüzünler duman gibi kayboluyor. Bir fincan temiz çay içiyorum; eski anılar rüzgarla birlikte uçup gidiyor. Yağmur muz ağaçlarını vuruyor; duman yüksek binaları kaplıyor. Kitapları inceliyor, fincanlara değer veriyorum… Yarım ömür unutulmuş, yarım ömür devam ediyor. Güneşin ve ayın dönüşümünü düşünüyorum; zamanın uzun sürmesini diliyorum. Renkli bulutların olduğu yerlere geri dönmek istiyorum… Neredeyse yüz gün oldu; bunu mutlaka kaydetmeliyim. Duygularım yoğun, ancak bedenim yorgun ve zihnim bitkin. Kelimelerim tükenmiş durumda; bu yüzden aceleyle not alıyorum
Usta övdü; hayat işte, tıpkı bir fincan temiz çay gibidir; fazla doldurulmamalı, yarısı unutulmalı, yarısı devam ettirilmelidir. . .
Şiirsel bir yürek bin altına bedeldir! ! ! :zafer::zafer::zafer:
Böylesine zarif bir yerde, hüzün nereden gelsin?
İnsan hayatında endişesiz olmak mümkün mü? Ne zaman huzur bulunsa, hepsi kaybolup gider