Eleştirinin ardında ne tür gizli mesajlar yatıyor?

Thread Content

Dilin varlığı sayesinde, yaşamda, işte ve öğrenimde gibi alanlarda sürekli olarak çeşitli insanlarla iletişim kurmak zorunda kalıyoruz; bu da aramızdaki mesafeyi azaltmamıza yardımcı oluyor. Ancak genellikle işte bu zamanlarda çeşitli hoş olmayan durumlar ortaya çıkıyor. Birçok mutsuzluk da aslında küçük şeylerden kaynaklanıyor. Dikkatlice gözlemlediğimizde, bir anlaşmazlık olduğunda her zaman başkalarına usulca nasihat etmekten keyif alan insanlar olduğunu fark edebiliriz! Peki, neden bu insanlar sürekli başkalarını eleştirmeyi severler? İş yerindeki iletişim sürecinde, eleştirinin ardında aslında ne yatıyor? Örneğin, tüm çalışanlar toplantı odasında bir reklam fikri üzerinde çalışırken herkes tasarımı düşünüyor ve istediği zaman konuşabiliyor. Bu sırada siz çok iyi bir fikir önerdiğinizde oldukça ilginç bir durum ortaya çıkıyor; sizi karşılayan takdir ya da onay değil, çeşitli eleştiriler ve memnuniyetsizlikler oluyor. Mesela bu fikrin yeterince olgunlaşmadığı, daha düşünülmesi gerektiği gibi şeyler söyleniyor ； Bunu böyle yaparsak, muhtemelen pek bir etkisi olmayacak ； Bunu böyle yapmak maliyeti çok yüksek tutar, ayrıca maliyet konusunda daha fazla çaba sarf etmek gerekir vb. . . . . . Her neyse, sizin önerdiğiniz plana eleştiriler getiriliyor, memnuniyetsizlik var; neden bizim düşündüğümüzün tersi oluyor? Peki, onların odak noktası tam olarak nedir? Kendileri açısından aslında ne ifade etmek istiyorlar? Hatta Amerika’da bile, Başkan George Washington’a “ikiyüzlü”, “dolandırıcı” denmiş; gazetelerde ise idam edilecek bir suçlu olarak tasvir edilmiştir. Peki, Washington’ı aşağılayan ve ona hakaret eden bu insanların böyle davranmalarının amacı nedir? İster etrafımızdaki en sıradan şeyler olsun, ister Başkan Washington olsun, her zaman bunlar hakkında mantıksız eleştirilerde bulunmaya istekli insanlar olduğunu görüyoruz, değil mi? Güzel bir atasözü vardır: “Ne kadar cesur bir köpekse, tekmelemek ona o kadar tatminlik verir.” Başkalarının başarısını eleştirmek ise kişinin kendi değerini ve daha zeki olduğunu gösterir. Onlar, sizin bu davranışınızın benim sözlerimi dinleyerek daha da başarılı olmanıza neden olacağını, ve bu başarının sebebinin de benim eleştirilerim olduğunu düşünürler! Sonuçta, bu yine insan doğasının zayıflıklarına dayanıyor; bir insan konuştuğunda her zaman bir şeyler ifade etmek ister, değil mi? Başkalarını eleştirmek sadece kişisel bir tatmin duygusu bulmak içindir! Kendi değerini ortaya koymak, başkaları tarafından önemsenmek istiyor! Bu yüzden sık sık şöyle bir durum ortaya çıkar: Küçük insanlar, başarılı insanların en ufak bir hata yapmasıyla uzun süre sevinirler! Eleştirenin bakış açısından, eleştirinin ardında her zaman kıskançlık ve kendini beğenmişlik yatmaktadır! Ancak tersine, eleştirilen kişi için kıskançlıktan kaynaklanan eleştiriler de elde ettiğimiz başarıların bir onayıdır! Ek: Eleştirilerin ardında kıskançlık gizlenebilir ve bu eleştiriler “düşmanlardan” gelir. Genellikle “düşmanların” eleştirileri kişinin kendi eksikliklerini gerçekçi bir şekilde yansıtabilir; o zaman neden düşmanların eleştirilerinden yararlanarak kendini geliştirmeyelim? Eğer gelecekte başkalarının eleştirileri ve yorumlarıyla karşılaşırsak, neden sakinleşip gülümsemeyelim ve kendimizin yeterince iyi davranıp davranmadığını düşünmeyelim? Detaylı alıntı: Mantıksız eleştiriler genellikle gizlenmiş bir övgüdür! Bu metin yalnızca Sohu halka açık platformuna katılma başvurusu için hazırlanmıştır ve içerik tamamen özgün olup, özgünlüğe saygı gösterilmelidir!