Tuz buharı korozyon testi sürecinin açıklaması - GB T 10125—1997

Thread Content

Metallerin korozyonunu etkileyen birçok faktör bulunduğundan, tek başına tuz buharı direnci, diğer ortamlara karşı direncin yerine geçemez. Bu nedenle, bu standartta elde edilen test sonuçları, test edilen malzemenin tüm kullanım ortamlarında sahip olduğu korozyon direnci konusunda doğrudan bir rehber olarak kullanılamaz. Aynı zamanda, çeşitli malzemelerin testlerdeki performansları da bu malzemelerin kullanım sırasındaki korozyon direnci için doğrudan bir rehber olarak kabul edilemez. Tuz buharı yaşlandırma test cihazı Buna rağmen, bu standardda belirtilen yöntem, test edilen malzemenin korozyon direncine sahip olup olmadığını tespit etmek için bir yöntem olarak kullanılabilir. Atıf Standartları Aşağıda belirtilen standartlarda yer alan hükümler, bu standartta yapılan atıflar yoluyla bu standartın hükümleri haline gelir. Bu standardın yayımlandığı sırada belirtilen sürümler geçerlidir; tüm standartlar revize edileceğinden, bu standardı kullanan taraflar aşağıdaki standartların en güncel sürümlerini kullanma olasılığını değerlendirmelidir. GB 5213—85 Derin damgalama için soğuk haddelenmiş ince çelik levhalar ve çelik bantlar
GB 6461—86 Metal kaplamalar – Katot malzeme için kaplama malzemelerinin korozyon testinden sonraki elektroplating örneklerinin değerlendirilmesi (eqvISO 4540:1980)
GB 12335—90 Metal kaplamalar – Anot malzeme için kaplama malzemelerinin korozyon testinden sonraki örneklerin değerlendirilmesi (eqv ISO 8403:1991)
GB/T 9798—1997 Metal kaplamalar – Nikel elektrolitik kaplama tabakası (eqv ISO 1458:1988)
ISO 6372-1:1989 Nikel ve nikel alaşımları – Terimler ve tanımlar – Birinci bölüm: Malzemeler
Test koşulları: 1. Nötr tuz buharı testi ve asetat tuz buharı testindeki tuz buharı kutularının sıcaklığı 35℃±2℃’dir. Bakırın asetat buharı hızlandırma testinde kullanılan tuz buharı kutusunun sıcaklığı 50°C±2°C’dir. Test sırasında, tüm tuz buharı kutusundaki sıcaklık dalgalanmaları mümkün olduğunca az olmalıdır. - 2. Tuz buharı kutusuna numuneler planlandığı şekilde yerleştirildikten ve tuz buharı toplama hızı ile koşulların belirlenen aralıkta olduğu teyit edildikten sonra testlere başlanır. 3. Tuz buharı çökme hızı: 24 saat püskürtme sonrasında, her 80 cm2 alan için l～2 ml/saat ； Sodyum klorür konsantrasyonu 50g/L±5g/L ； pH değeri aralığı şu şekildedir: nötr tuz buharı testi için 6,5–7,2, asetat tuz buharı testi için 3,1–3,3 ve bakır hızlandırmalı asetat tuz buharı testi için de 3,1–3,3. 4. Kullanılmış sprey çözeltisi tekrar kullanılamaz. 5. Deney süresince sıcaklık ve basınç belirlenen aralıkta sabit olmalıdır. Deney sonrası numunenin işlenmesi: Deney bittikten sonra numune çıkarılır. Korozyon ürünlerinin dökülmesini azaltmak için, numune temizlenmeden önce oda sıcaklığında 0,5–1 saat boyunca doğal olarak kurutulur. Daha sonra, numune yüzeyinde kalan tuz buharı çözeltisi giderilmek için 40°C’yi geçmeyen sıcaklıkta akan temiz su ile hafifçe yıkanır ve ardından hemen saç kurutma makinesiyle kurutulur. Deney sonuçlarının değerlendirilmesi: Deney sonuçlarının değerlendirme kriterleri genellikle test edilen malzeme veya ürün standartları tarafından belirlenmelidir. Genel olarak testlerde yalnızca aşağıdaki hususlar dikkate alınmalıdır: a) Test sonrası görünüm ； b) Yüzeydeki korozyon ürünleri çıkarıldıktan sonraki görünüm ； C) Nokta korozyonu, çatlaklar, hava kabarcıkları gibi korozyon kusurlarının dağılımı ve sayısı, GB 6461, GB12335, GB/T 9798—1997’deki Ek C (eqv ISO 1462:1973)’te belirtilen yöntemlerle değerlendirilebilir ； d) Aşınmanın başladığı zaman ； e) Ağırlık değişimi ； f) Mikroskopik inceleme ； g) Mekanik özelliklerdeki değişim.