Thread Content
Şu an kimya sektörü durgun ve bu kötü durum devam edecek. Günde 8 saat işe gitmek gerçekten zorlayıcı; projeler küçük, sayısı az, süreleri kısa ve para da yetersiz. Her gün mecburen ofise gitmek çok baskı yaratıyor. Devlet işletmelerinde yükselme imkanı olup olmadığı hâlâ bilinmiyor; herkes bu konuyu tartışıyor. Ayrıca şirketlerde reform ve yeniden yapılanma süreçleri yaşanıyor, gelecek konusunda gerçekten belirsizlik var. Şu an öğrenme isteği bile kalmadı; temel yaşam güvenceleri bile sorun haline geldi. İster yeni mezunlar olsun ister daha deneyimli çalışanlar, herkes mevcut yönetim sistemini mantıksız buluyor; hatta insancıl olmaktan da uzak olduğunu düşünüyorlar. Böyle bir ortam, nasıl çözülür? . . . . .
Bu, karıştırmanın zorlu dönemidir. Sakin bir şekilde elinizdeki işi yapın, kendinizi geliştirmeyi unutmayın ve doğru zamanı bekleyin. Bu da sabır gerektiren bir çağ.
Madem geldik, iş yapalım. Başkalarının ne düşündüğünü umursamayın; yeter ki yaramazlık yapmayın. Geçmiş projelerin dosyalarına daha fazla bakın, sahada gerçek şeyleri gözlemleyin ve işçilerle deneyimlerinizi paylaşın.
Sadece sürekli öğrenip ilerleyerek geride kalmazsınız...
Küçük projeler gayet iyi özetlenmiş, Şanghay-Chuan arasındaki iletişim de fena değil
Kimya sektöründe yeteneklerin ortaya çıkması çok yavaş. Fiyatların hızla yükseldiği bu dönemde sabır gerçekten yetersiz kalıyor
Ne zaman ki, girişken ve düşünen çalışanların her zaman bir şansı olur!
Birkaç yıl daha sürecek, iyi bir çözüm yoksa hemen * öğrenmeye başlayın!
Ya beklemeye devam edilir, ya da yetenekliyseniz hızla uygun bir işe geçiş yapılır
Öğren*, öğren*, yine öğren*. Biraz zahmet çek. Gençliğinizi boşa harcamayın. Fırsat ortaya çıkacaktır. :):):)
İşe gitmek, mezar ziyaretinden bile daha ağır bir duygu. :'(
Hepsi sadece ağızdan öğrenmekten bahsediyor, çok akıllıca konuşuyorlar, ama aslında kaç kişi öğrenmeye devam edebiliyor? Hepsi sıradan insanlar ve tembel insanlar~
Şimdi herkes sadece çalışkan olmayı düşünüyor, tembelce hareket ediyor
Fena değil, fena değil. Sözde olanla gerçekte yapılan ayrı şeyler. Sakinleşemiyorum.
Özel bir şirkete girdiğinde, şu an ne kadar mutlu olduğunu anlayacaksın.
Madem geldik, iş var; fırsatı bekleyelim
Herkes biraz sabırlı olsun. Canınız sıkıldığında dışarı çıkıp manzarayı seyredin; ne de olsa piyasa kötü, nereye giderseniz gidin durum aynı. İş değiştirmek konusunda da dikkatli olmak gerekir
İş az olduğunda, daha çok öğrenin; bu, kendinizi şarj etmek gibi bir şeydir.
Hepsi sadece ağızdan öğrenmekten bahsediyor, çok akıllıca konuşuyorlar, ama aslında kaç kişi öğrenmeye devam edebiliyor? Hepsi sıradan insanlar ve tembel insanlar~