Kişisel seçimler için lütfen önerilerde bulunun~

Kişisel tercininize bağlı, en çok hangi noktayı önemsiyorsunuz? Yıkılmayan şirket yoktur; sadece şirket yıkıldığında sizin emekli olup olmamanız meselesidir.

Rahat olmak istiyorsan devlet işletmelerinde kal, devlet işletmeleri insanları besleyen yerlerdir. Yüksek gelir, iyi bir kariyer ve kendini geliştirmek istiyorsan Fulu’ya git. Eğer Fuluna’da devlet işletmesi gibi bir tutumla çalışırsanız kesinlikle işten çıkarılırsınız.

Büyüklerimin tavsiyeleri için teşekkürler, açıkçası şu anki devlet işletmeleri biraz değişmiş gibi geliyor. Ancak çoğu lider yeteneklere önem vermez; kendi niteliklerinin düşük olması da yaygın bir durumdur.

Büyüğümün yönlendirmeleri için teşekkürler. . Hayatımı sürdürmeyi hiç düşünmedim, sadece son iki yıldır yabancı şirketlerdeki kimya mühendisliği alanı çok durgun olduğu için devlet şirketine geçtim. Ancak devlet şirketlerinin de her zamanki gibi hayal kırıklığı yarattığını gördüm. . . Aslında nihai gelir açısından bakıldığında, şu an kazandığım para mutlaka Fuluo’dan az değil; sadece böyle yaşamak istemiyorum, kalbimin sesini dinleyeceğim. . .

Tadının değişip değişmediği umurunda değil. Sadece gelirinizin, çalıştığınız yerin, harcama seviyenizin, evden uzaklığınızın gibi unsurların beklentileri karşılayıp karşılamadığıyla ilgilenin.

Dürüst olmak gerekirse, bu aşamada iş değiştirmenin pek bir faydası kalmadı; söz ettiğiniz tüm faktörler temelde birbirini dengeliyor. Düşüncem çok basit; iyi kuşlar uygun ağaçları seçer. Yeteneklerinizi gerçekten takdir eden insanlara yardım etmek için elimden gelenin en iyisini yapmak istiyorum. Cevabınız için teşekkür ederim~~~

Şaşılacak bir şey değil, kalbinde dinozorlar olan kedi. . .

3000 metre yükseklikte atlamayın. Risk ile gelir orantılı değildir.

Fulu’nun teklifini kabul ettim, herkese desteği ve önerileri için teşekkür ederim. Bu yılın başında yabancı bir şirketten ayrılıp devlet şirketine geçtim; gerçekten de birkaç yıl boyunca huzur içinde kalmak istiyorum. Burası biyoyakıt üretimi konusunda faaliyet gösteriyor, oldukça umut verici ve kimya sektörü kadar tehlikeli değil; sıcaklık ve basınç da oldukça düşük. Aslında geldikten sonra ilk izlenim şuydu: Bu kesinlikle bir devlet işletmesi değil; adı üzerinde hatta merkezi bir devlet işletmesi olsa da, bir yıl boyunca hiçbir sosyal hak yok, tatil yok, sağlık sigortası yok; hatta iki bayram geçtikten sonra bile meyve bile verilmiyor. Devlet işletmelerinin şu an faaliyet göstermesi de oldukça zor, bu bir gerçek. Yarım yıldır buradayım, bir gün bile izin kullanmadım. Birkaç kez gece yarısı bile evde çalışmak zorunda kaldım; çünkü yöneticiler bu işin senin yapman gerektiğini düşünüyordu. Maliyetleri azaltmak için hatta boru hattı mühendisi bile işe almadılar ve işleri proses uzmanlarına yaptırdılar. Dürüst olmak gerekirse, proses konusunda oldukça profesyonel olduğumu düşünüyorum, ancak boru hatları konusunda gerçekten acemiyim. Fazla mesai yapacaksanız, herhangi bir fazla mesai ücreti düşünmeyin; yerine izin alabilirsiniz. Devlet işletmesinden ayrıldıktan 6 yıl sonra geri döndüğümde en büyük hissim, yöneticilerin hâlâ bu kadar aptal olmasıydı. Eğer sen bir domuzsan sorun değil, herkes seni besler, ama lütfen saçma sapan emirler verme, olur mu? . . Eleştirmekten kendimi alamıyorum; elbette çok yetenekli liderler de var, ancak sayıları çok az. . . Çok komik bir örnek vereyim; merkezimizde yavru doğuracak bir köpek var. Bir sürü yavru oldu, bu kadarını tutamayız. Hangisini bırakacağız? Buna liderlerin karar vermesi gerekiyor; işte bu da kaderdir. . . Aslında şu an Fulu’ya gitmek pek iyi bir seçenek değil. Eğer bu devlet işletmesi gerçekten kalmaya değerse, para yüzünden ayrılmam. O zaman en azından işten çıkarmalar olmayacak, sakin bir şekilde çalışabilirim ve çok yorulmam. Aslında burası hiç de öyle değil. Belki de çok iyi bir devlet şirketine giremedim; nerede olursa olsun riskler ve zorluklar hep vardır. Umarım yeteneklerimle para kazanıp ailemi geçindirebilirim, sadece bu kadar umudum var. Şu an durum pek iyi değil, umarım herkes mutlu olur. Bence biz mühendislik ve proje çalışmaları yapanlar, sık sık ailelerimizi bir kenara bırakmak zorunda kalıyoruz; bu gerçekten kolay değil. Şu anki gibi reel sektörün durgun, gayrimenkulün ise oldukça güçlü olduğu bu “karışık zamanlarda” herkese ve kendime de iyi dileklerimi sunuyorum.

Reel ekonominin durgunluğundan ve emlak sektöründeki durumdan bahsedildiğinde, geleceği göremediğimi hissediyorum. 13 yıl önce mezun oldum; iyi maaş imkanları nedeniyle Şanghay’daki bir inşaat şirketinde çalışmaya başladım. Ancak üç yıl içinde maaşım artmak yerine azaldı. Kiralar ve yaşam giderleri giderek arttı, üstelik bu artış hızlıydı. Ev satın almayı ise hiç düşünemiyordum bile. Üç yılda biriktirdiğim para, bir gecede artan ev fiyatlarına bile yetmiyordu. Sektörün kötü durumu ve aşırı yüksek konut fiyatları, neredeyse otuz yaşına girmek üzere olan beni bu şehirde kaybolmuş ve kararsız hissettiriyor. Ne sektörün ne de kişisel geleceğimin bir izi görünmüyor

Forum sahibi birkaç yıldır çalışıyor. Fulu hâlâ eleman alıyor mu, Bechtel’in Çin bölümü zaten kapandı.

Henüz otuzuna yeni girdin, gençsin, cesaretli ol haha. . . ~~

Şanghay mı? Şanghay’daki devlet işletmelerine ait tasarım enstitüleri sanırım sadece birkaç tane; biyoyakıt üreteni hangisi?

Önemli olan, sizin hareketli biri mi yoksa sakin biri mi olduğunuzdur. Hareketliyseniz dışarıda daha fazla dolaşın, sakin kalmayı seviyorsanız devlet işletmelerine gidin.

Şu an çalıştığım biyoyakıt şirketi, Pekin’de bulunan bir devlet şirketidir. . . . Aslında biyoyakıt üreten şirketler çok fazla, şu an kimse bu engeli aşamıyor; sadece para yatırarak devam ediliyor.

Pekin, Fulu projesi Şanghay’da, büyük bir taşınma, aile yükü yok mu? Şanghay’da yaşam maliyeti Pekin’den daha yüksek, düşünülmesi gereken bir sürü şey var.

Durgunluk dönemlerinde, vizyon ve planlar hayatta kalma için geri planda kalır.