Bob Dylan Eserlerinden Alıntılar
Thread Content
“Cevap rüzgarda uçuşuyor” (Çeviren: Zhang Qi) Bir insanın ne kadar yol kat etmesi gerekir ki ona insan denilsin? Bir beyaz güvercin, kumsalda uyuyabilmek için kaç denizi aşmalı? Bir mermi, sonsuza dek kullanılamaz hale gelmek için kaç kez ateşlenmeli? Arkadaşım, cevap rüzgarda uçuşuyor, cevap rüzgarda uçuşuyor. Bir dağın deniz tarafından sular altında bırakılması için kaç yıl var olması gerekir? Bazı insanlar özgürlüğe kavuşabilmek için kaç yıl yaşamak zorundadır? Bir insan ne kadar kez başını çevirmeli ki hiçbir şey görmediğini rol yapabilsin? Arkadaşım, cevap rüzgarda uçuşuyor, cevap rüzgarda uçuşuyor. Bir insan gökyüzünü görebilmek için kaç kez yukarı bakmalı? Bir insanın insanların ağlama seslerini duyabilmek için kaç kulağı olmalı? Çok fazla insanın öldüğünü öğrenmeden önce kaç ölüm olmuştu? Arkadaşım, cevap rüzgarda uçuşuyor, cevap rüzgarda uçuşuyor.
“Zaman Yavaşça Akıp Gidiyor” (Çeviren: Zhou Gongdu) Dağlarda zaman sessiz ve yavaş akar; köprünün kenarında oturur, pınarların yanında yürüyüş yapar, vahşi balık sürülerini takip eder, derelerin üzerinde süzülürüz. Tozun dışında olduğunuzda, zaman sessizce akıp gider. Bir zamanlar sevdiğim bir kız vardı; küçük ve güzeldi. Onun evinin mutfakında otururduk, annesi tatlılar yapıyordu, pencerenin dışında yıldızlar parlıyordu, zaman sessizce akıp gidiyordu… İşte o zaman sevdiğini bulursun. Küçük kasabaya bir kamyonla gitmek için bir sebep yok değil, o pazar yerine tekrar gitmek için de bir sebep yok değil. Gidip gelmek için de bir sebep yok değil, her yere gitmek için de bir sebep yok değil. Gündüzün zamanı sessiz ve yavaş akar; biz önümüze bakar, onun saptırılmasını engellemek için çabalarız. Tıpkı yaz günlerinde kırmızı güllerin her geçen gün daha da açması gibi, zaman sessizce akıp gider ve bir daha geri dönmez.
“Çingenler” (Çeviren: Zhou Gongdu) O Çingeni görmeye gidin; o, büyük bir otelde kalmaktadır. Beni gördüğünde gülümsedi ve “Ah, iyi, iyi,” dedi. Onun odası karanlık ve kalabalıktı; lamba alçaktan asılıydı ve ışığı loştu. Alo? O bana söyledi, ben de ona aynı şekilde sordum. Otelin lobisine gittim ve kısa bir telefon görüşmesi yaptım. Orada güzel bir dans eden kız vardı, yüksek sesle konuşuyordu: “Çingenleri görmeye gidin.” O, senin arkanda kaybolabilir, korkularını uzaklaştırabilir ve seni aynanın ötesine götürebilir. Las Vegas’ta sahne almıştı, şimdi burada sahne alacak. ” Otelin dışında ışıklar yanıp sönüyor, nehir gözyaşları gibi ince bir renk. Onları uzaktan izliyorum, kulaklarımda müzik çalıyor. O Cip sürücüsünü görmeye geri dönüyorum, program başlamak üzere. Çingene’nin evinin kapısı ardına kadar açıktı, ancak o Çingene çoktan gitmişti; ayrıca o güzel dans eden kız da artık bulunamadı. Minnesota’daki küçük kasabanın üzerinde güneşin doğduğunu gördüm.
Gezgin” (Çeviren: Zhou Gongdu) O gezginin mezarına gittim, uzun süre orada durdum. Alçak bir ses duydum: “Burada yalnız başına uyumak ne kadar da keyifli. Yağmur ve rüzgar durmadan devam ediyor, gök gürültüsü de kesilmiyor; sanki bir araya gelmiş gibi gürültülü. Ama duygularım sakin, ruhum huzur içinde; gözlerimdeki tüm yaşları sildim. Efendimin çağrısı beni evimden ayrılmaya zorladı; o günden sonra hiçbir endişem kalmadı. Daha sonra hastalandım ve mezarın içine düştüm, ruhum ise evlerin üzerinde uçuyordu. Lütfen arkadaşlarıma ve en sevdiğim çocuğuma, benim ayrılımım yüzünden ağlamamalarını söyleyin. Aynı eller beni en derin denizlerin ötesine götürdü, sevgiyle eve dönmem için bana yardım etti.
Harikasın Word abi! Köy başkanı için üzgünüm, mantar.