Thread Content
Bugün Pazar, ama yine de işe gitmek zorundayım. İşe gitmeye alıştım; işe gitmezsem ne yapacağımı bilemiyorum
Televizyon izlemek, çamaşır yıkamak, çiçek yetiştirme ile ilgili gönderileri incelemek, Haichuan’a su vermek, alışveriş yapmak, sebze almaya gitmek, geç uyanmak, sokaklarda dolaşmak
İşe gitmiyorum, Şanghay Chuan. Herkes senin gelmeni sabırsızlıkla bekliyor.
Kadınlar çamaşır yıkar ve yemek yapar, erkekler internete girip sohbet eder. Şaka yapıyorum
Mahjong oynamak ne kadar güzel bir aktivite, bazıları oynuyor, bazıları sohbet ediyor: lol
Uzanıp uyuyayım, temizlik yapayım.....
Oynamayı bilmiyorum, ama sürekli kazanıyorum. Oynamaktan utanıyorum
Övünme, sürekli kazanamazsın. . .
Günlerimin ne kadar sıkıcı geçtiğine bakın; evde televizyon yok, çıkarılan kıyafetler hemen yıkanabiliyor, alışverişe çıkarken cebimde para yok, belirli saatlerde eve dönüp üç öğün yemek yapmak zorundayım, çiçekleri bile besleyemiyorum, evi her gün sabah ve akşam temizlemem gerekiyor, dışarısı çok soğuk ve rüzgarlı, dışarı çıktığımda titriyorum, uyku saatlerim belli: gece 11, sabah 5:40, öğlen ise 2’ye kadar kestiriyorum. Sizinle kıyaslandığında hayatım çok sıkıcı ve monoton
Övünmek için değil, başkaları benim yavaş olduğumu düşünüyor. Krupiye olduğumda hangi kapıyı açacağımı bilemiyorum, bazen ne yapmam gerektiğine bile bakmıyorum.
O zaman oyun oynayalım, haritayı hatırlamak gibi şeyler, alzheimeri önlemek için. . .
Para harcayarak alışveriş yapmayı kim bilmez ki? Bir gün boyunca para harcamadan alışveriş yapmak en iyisidir
Oyun oynarken bazı insanlar klavyeyi unutabiliyor
Dokunmatik ekran oyunlarını deneyebilirsiniz. . .