Gerçekten gitmek istemiyorum

Bu gönderi en son 2016-10-16 13:19 tarihinde ylb913 tarafından düzenlendi. Nesiller böylece sürekli olarak çoğalır; yetişkin olduklarında ailelerini geçindirmek için para kazanmak zorundadırlar. Ebeveynlerinin hâlâ genç ve sağlıklı oldukları süre içinde bir kariyer inşa etmeli veya ideal gelire sahip, istikrarlı bir iş bulmalıdırlar. İnsanın hayatı her zaman mücadele gerektirir; hem kendisi için, hem de ebeveynleri ve kardeşleri için. Çin’in geleneksel kültürü başlangıçta yaşlılık için çocuk yetiştirmeye dayanıyordu, ancak şimdi birçoğu ailesine bağımlı hale geldi. Çocuk büyüdükçe annesine bağlı kalmaz, mutlaka bağımsız olmalıdır; hem mali açıdan hem de ruhsal açıdan. Sadece kendimden değil, çocuğumdan da bahsediyorum. Dört kız kardeşim var, aileden en uzaklara giden sadece benim, ancak gelirim de en yüksek olanımdır. Aileme para gönderirim ve acil durumlarda eve dönerim. Kendi oğlum ise daha da uzaklara gitti, yurtdışında okumaya gitti. Uçakla seyahat ederken ara aktarma olmaksızın 14 saat sürüyor; başka çare yok, bırakın gitsin. Tek çocuğumuz olsa bile, büyüyen çocuk annesinin (babasının) kontrolünde kalmaz.

Ah, aslında sorun yine bende. Evden ayrıldıktan sonra evde sadece iki kişi kaldı, ablam çoktan evlenmişti. En çok endişelendiğim şey onların sağlığı. Otuz yaşındayım, dışarıda da pek iyi durumda değilim. Onları yanıma getirmek şu an kesinlikle mümkün değil. Üstelik onlar da yaşlandı; ileride ailece bir araya gelebilecek miyiz, onu da bilmiyorum!

İşiniz yerine oturduğunda hemen ailenizi buraya getirin; hayatta bir kez yapılacak bir şey bu ve mutlaka yapılmalı. Bazı engeller olabilir, ancak gerçekten harekete geçmek düşünmekten daha kolaydır!

Lao Yu çok iyi söyledi, daha fazla bir şey söylemeye gerek yok

Geri döndüğümde ailem mutlu olur, ayrılırken ailem ağlar; ben de bunu sık sık yaşarım. O da dışarıda çalışıyor, aynı hisleri paylaşıyorum

Doğa bir döngüdür; yalnızca döngü sayesinde farklılıklar olur, renkler ortaya çıkar ve gelişme sağlanır. İnsanlar da istisna değil.

Okula gitmek sorun değil, iş içinse eve yakın olmak daha iyi

Gönderenin ruh hali benimkine benziyor; on beş yıl kadar dışarıda kaldıktan sonra yine de bir şekilde memleketine dönmeyi başardı. Geliri oldukça düşmüş olsa da, ailesindeki yaşlılara bakabiliyor.

Ben dördüncü sınıf öğrencisiyim, yeni Great Wall Motor ile anlaşma imzaladım. Henüz iş deneyimim yok, bu yüzden bir şeyler hissedemiyorum

Evde ne kadar çok zaman geçirebilirsem, o kadar çok gitmeye çalışırım. Eve dönemiyorsanız daha fazla telefonla konuşun, video görüşmesi yapın. Yabancı bir ülkede yalnızım, her bayramda ailemi daha çok özlüyorum, fazla söze gerek yok

Çok kötümser olma. İnsanların mutluluk ve üzüntüleri, ayrılıkları ve bir araya gelmeleri vardır; ayın da parlak ve karanlık dönemleri, dolunay ve yeni ay halleri vardır. Sakin olun; paranız olsun ya da olmasın her şey aynıdır. Hem sadakat hem de saygı göstermek mümkün değildir; anne babanıza karşı elinizden gelenin en iyisini yapın, bu yeterlidir. Çok fazla önem vermek ve ısrar etmek, hayatı çok yorucu hale getirir

Ama şimdi onlara karşı üzgün hissediyorum

İşte bu sorumluluk; üzüntüyü bir motivasyona dönüştürmek ve hemen çaba göstererek ebeveynlerimize daha da yaklaşmaktır.

Ülkemde oldukça iyi, daha önce yurtdışında 5 yıl geçirdim; önemli bayramlar olmadığında içim çok sıkılırdı.

Aslında bazen düşünüyorum, insan bu hayatta ne için yaşar? Eğer hedefi netse, kararlılıkla ilerler ve belki de içinde bu kadar kararsızlık olmaz. Ebeveynlerinin yanında kalmak istiyorsa tereddüt etmeden bunu yapar, ancak bazen başka düşünceler tarafından engelleniyor!

Yapacak bir şey yok, her şeyin bizim istediğimiz gibi gitmesi mümkün değil