Konuşabilen mi, işini iyi yapan mı? Patron hangi tür çalışanı sever?

Thread Content

Konuşabilen mi, işini iyi yapan mı? Patron hangi tür çalışanı sever? İş dünyasındaki insanlar sadece iki kategoriye ayrılacak olsaydı, sonuç kaçınılmaz olarak “kelimeleri iyi kullanabilen ancak yeterliliği düşük olanlar” ve “yeterliliği iyi olan ancak övgü almayı sevmeyenler” olurdu. Bu yüzden birçok kişi şu soruyu sormaktadır: İş yerinde, “iyi konuşabilen” kişiler mi daha sevilir, yoksa “yetenekli” olanlar mı daha çok tercih edilir? Patronlar hangi tür insanlara daha meyillidir? Her ikisinin de avantajları ve dezavantajları vardır. Ancak ne yazık ki size şunu söylemek zorundayım ki, patronların gözünde “konuşabilen”ler onların dikkatini daha kolay çeker. İş hayatıyla ilgili olmayan, ancak yukarıdaki argümanları doğrulayabilecek bir örnek verelim. Arkadaşım Xiao A, ünlü bir ilkokulun üçüncü sınıf sınıf öğretmenidir. Atasözü doğru der: Yedi sekiz yaşında köpek bile reddeder. Bu yaştaki çocuklar, ilkokul döneminde en zor yönetilenlerdir. Üç yıl boyunca her gün temas halinde olunduğunda, mantıken her çocuk çok iyi tanır. Ancak küçük A, her sınıfta yalnızca en baştaki ve en sonundaki öğrencilerin (iyi öğrenciler ve “hareketli çocuklar”) en çok ilgi gördüğünü, orta seviyedekilerin ise daha az sorun çıkardığı için normalde biraz daha az ilgi gördüğünü söyledi. Aslında, iş yerleri de böyledir. En çok zarar görenler, genellikle yetenekli olup da kendilerini ifade etmeyi sevmeyen kişilerdir. Ağlayan çocuk süt alır, bağıran çocuk ilgi çeker, konuşabilen iş insanları ise patronların daha fazla gözdesi olur. İş yerinde, iyi iş yapmak, iyi konuşmaktan daha az önemlidir; alın teri dökenler, yaltaklananlardan asla daha hızlı terfi edemez. Bu yüzden sevgililerim, iş yaparken lütfen ifade yeteneğinizi geliştirmeye özen gösterin. Patronunuzla daha fazla iletişim kurun, ona daha sık rapor verin. Onlara çabalarınızı ve emeklerinizi gösterin. Böylece, ileride maaş artışı, terfi veya yan haklar verildiğinde sizi unutmazlar!