Hehehe, yine işsiz kaldım

Thread Content

Bu gönderi en son 2016-10-27 20:04 tarihinde Küçük İşçi tarafından düzenlendi. Hehehe, yine işsiz kaldım. 13 yıl önce Tianjin Üniversitesi’nde kimya mühendisliği alanında yüksek lisans derecesi aldım. Üniversitenin kendi işe alım süreciyle bir devlet şirketinin tasarım bürosuna girdim. Bir yıl sonra şirketin durumu kötüleşince, karşılıklı anlaşmayla sözleşmem feshedildi. Yeni mezun değildim ve iş deneyimim de yoktu; iş bulmakta çeşitli zorluklar yaşadım. Daha sonra başka bir şirketin şubesine geçtim, ancak oraya girdiğimde şirketin neredeyse hiç projesi kalmamıştı. Sonunda yine işsiz kaldım. Üç yıl boyunca aslında pek deneyimim olmadı, çoğunu kendi başıma öğrendim*. Bu hale gelmek de söyleyecek söz bırakmıyor; son zamanlarda en çok küçümsediğim kamu görevlileri mesleğini düşünüyorum. “İstikrar”ın ne anlama geldiğini hiç anlamamıştım, ta ki mezuniyet sonrasındaki tüm zorluklar yaşanana kadar. Kim devlet işletmelerinin istikrarlı olduğunu söyledi? Merkezi devlet şirketleri insan çıkarıyor, peki ya devlet işletmeleri? Birlikte işe alım yoluyla şirkete giren çeşitli ünlü üniversitelerden mezun olan yüksek lisans öğrencileri, sonunda çoğunlukla başka alanlara geçti ya da küçük şirketlere girdi, ah. Not: Bugün beş mülakat telefonu aldım; biri Nanjing’deki küçük bir şirketten, biri Changzhou’daki bir fabrikanın tasarımcı aradığından, biri Hangzhou’daki bir tasarım bürosundan; maaşları düşüktü. Bir diğeri Şanghay’daki ortak girişimli bir çevre koruma şirketiydi; kükürt ve azot giderimi yapamayacağımı doğrudan söyledim, ama sorun olmadığını söylediler. O şirketi araştırdım, oldukça iyi durumda görünüyordu. Bir diğeri Wuxi’deki küçük bir tasarım bürosuydu; muhtemelen de bağlı olduğu bir yerden çalışıyorlardır. Özellikle sevdiğim bir yer yok, Şanghay’ı seviyorum ama Şanghay şehrini hiç sevmiyorum. Üstelik sevgilim Nanjing’de. Usta-çırak ve şirket projeleri konusunda da benim durumum trajikti. İlk şirket düzgündü, usta-çırak sistemi vardı; ancak oraya gittiğimde ustam yeni mezun olmuştu ve ilk kez çırak yetiştiriyordu. Neredeyse hiçbir şey öğretmedi bana ve gerçekten de herhangi bir proje yoktu; bir şeyler öğrenmek istesem de imkan yoktu. Diğerleri ise onlarca yıllık deneyime sahip ustalardı. İkinci şirkette, özellikle proje olup olmadığını sordum; o zaman gerçekten çok fazla proje vardı ve her gün mesai yapılıyordu. Ancak üç ay bile geçmeden neredeyse aniden proje kalmadı ve ardından neredeyse bir yıl boyunca hiç proje yapılmadı. NOT: Bugün Şanghay’a mülakata gittim. İlk şirket bir petrokimya tasarım bürosuydu; şirketin yetkinliklerine ve gücüne baktığımda ilk tercihim kadar iyi görünmüyordu, ama yine de fena sayılmazdı. Benim gibi koşullara sahip biri için daha fazla seçenek yoktu. Teknik personel mülakatında pek bir sorun olmadı, sadece deneyim eksikliği vardı. Ama insan kaynakları mülakatlarından gerçekten hoşlanmıyorum. Deneyimimin az olduğunu söyledim, ancak insan kaynakları yetkilisinin demek istediği şey benim yeni mezunlarla aynı seviyede olduğumdu. Tabii ki itiraz ettim. Sonra onun dediğine göre, yeni mezunların elinde projeler varsa kısa sürede benim şu anki seviyeme ulaşabilirlermiş. Kısacası, üç yıllık deneyimimin aslında yeni mezunlarla neredeyse aynı olduğunu sürekli vurguladı. Ben de sadece gülümsedim; projem olmasa da sürekli öğreniyorum. Derin bir birikimden sonra etkili bir şekilde hareket edebilirsiniz; sadece projeniz olursa bunu başarabileceğiniz anlamına gelmez. Birçok yeni mezun bir sürü proje yapmış olmasına rağmen temel şeyleri bile bilmiyor. Sonunda tekrar vurguladım: Benim iş deneyimim, aslında projeler üzerinde çalıştığım iki yıl kadar. Acaba bu kadının beni sürekli yeni mezunlarla aynı kefeye koymasının amacı maaşı düşürmek mi? Öğleden sonra ise ortak girişimli bir çevre koruma şirketi vardı; performansları iyiydi. Teknoloji ve insan gücü açısından bir sorun yok gibi görünüyor. Sadece maaş konusunda fazla talepte bulunmadım