Kükürt birleşik ünite ürün kalite göstergeleri

Kükürt geri kazanım ünitelerinin temel göstergesi, asidik gazlardaki hidrokarbon içeriğidir. Daha önceki geleneksel kriter bu oranın %4’ü (v) geçmemesiydi; ancak bu kriterin anlamı belirsizdir, çünkü biz daha yüksek bir değer görmedik ve bizde bu oran %1’in üzerine çıkmadı. Egzoz işleme: Zayıf amonyak çözeltisinin hidrojen sülfür içeriği aslında oldukça önemlidir; ancak yeni egzoz emisyon standartlarına uyum sağlamak için bu değerin şu an ne olması gerektiği tam olarak bilinmemektedir. Örneğin 1,0’ın altında, veya 0,8’in altında, ya da 0,5 g/l’nin altında olabilir. Ancak benzer göstergelerin belirlenmesinde, sadece başlangıç değeri verilmesi önerilmektedir; örneğin 1,0 g/l’yi geçmeyecek şekilde. Aslında bunu sağlamamız neredeyse imkansızdır; ileride sizin gerçekleştirebileceğiniz seviyelere göre bu değerler değiştirilecektir, aksi takdirde kalite yönetim sistemi denetiminden geçilemez. Ayrıca bir de absorpsiyon kulesi çıkışındaki hidrojen sülfür içeriği ile ilgili bir gösterge var; bunun pek bir anlamı yok, dumanın kükürt dioksit göstergesi yeterli. Bir diğeri ise soğutma kulesi çıkışındaki hidrojen içeriği olup, geleneksel olarak bu oranın %2–4 arasında olması gerekmektedir. Asidik buharlaştırma: Ham maddeye olan yağ oranı (kuleye giren ham madde) 200 mg/l’yi geçmez, arıtılmış suyun sülfür içeriği 10 mg/l’yi, amonyak azotu ise 60 mg/l’yi geçmez; pH değeri genellikle 6–9 arasındadır. Çözücü geri dönüşümü; kükürt içeren atık gazlar için daha önce diğer gazlardan kükürtün giderilmesinden bahsedilmişti, genellikle 1,5 g/l’den fazla değildir. Gaz tankları bizim kontrolümüzde değil; bu ham maddenin özelliklerini kontrol etmek oldukça zor, özellikle de kükürt içeriği. Ayrıca büyük miktarda azotun içeri girmesine izin verilmiyor; gaz tanklarımızdan çıkan gazın desülfürize edilmesi gerekiyor.