DuPont alkilasyonunda dört reaktör ile iki reaktör arasındaki farklar üzerine kısa bir inceleme

Thread Content

Bu gönderi en son 2016-10-20 14:16 tarihinde wosheng*ang tarafından düzenlendi. Son zamanlarda derin işleme bölümleri oldukça popüler; çoğunlukla alkilasyon süreçleri ve bu konular üzerine yapılan tartışmalar yer alıyor. Okuduktan sonra çok şey öğrendim. Forum sahibi 2012 yılında *alkilasyon öğrenmeye başlamış; bu da oldukça erken bir tarih sayılır. “Ülkenin ilk ve en büyük alkilasyon tesisleri” gibi harika bir platformun desteğiyle hareket etmesine rağmen pek bir başarı elde edememiş. Özellikle son zamanlarda bazı yabancı meslektaşlarla iletişime geçtikten sonra içimde sıcak bir his oluştu～～ Herkes direktör, başkan, genel müdür olmuşken ben hâlâ sadece bir operatörüm. Ülkenin ilk kişisi bana teknikleri öğretti, ancak kendi başıma iş yapmayı öğretmedi! ～～～～～Bölüm～～～～～ Lafı fazla uzatmayalım, işe yarar bilgiler gelsin! DuPont alkilasyonunun prensibi temelde aynıdır; bu yüzden iki ve dört reaktörün reaksiyon mekanizması da aynıdır. Farklı olan şey, dört reaktörün parçalarının daha kalın, daha büyük ve daha uzun olmasıdır (kendi hayal gücünüzü kullanın). 1. Hammadde işleme açısından, işlenen miktar en az iki kat arttığı için pompa, boru hatları ve depolama tanklarının boyutları da artırılmalıdır; bunlar kolayca gerçekleştirilebilir. Zor olan kısım ise hammaddenin suyunun alınmasıdır. Dehidrasyon kümelenme cihazlarının verimi berbat, moleküler süzgeçlerin yeniden kullanılması çok zahmetli; asit tüketimini azaltmak için yine de moleküler süzgeçler kullanmak zorundayız! İki çalışır bir yedek, düzenli yenilenme, sonuç harika! Geçiş: Araçlar hazır, personel düzenlendi, yeniden üretim de çok basit! 2. Reaksiyon açısından, iki reaktör arasında pek bir fark yoktur; işletim de aynıdır. Sadece asit enjeksiyonu ve geri çekilmesi miktarı daha fazladır, asit pompalarının çalışma süresi daha uzun olur ve asit hatlarının aşınması da daha büyüktür. Önlem almak son derece önemlidir; böylece hatlarda veya pomalarda sızıntı olsa bile üretim durdurulup bakım yapılmasına gerek kalmaz. Aynı zamanda petrol ve gaz miktarı da artar; gaz fazı meşalede yakılarak israf edilir, sıvı faz ise sonunda yeniden işlenmek zorunda kalır, bu durumda işleme yöntemleri farklı olur. Bahsetmeli olduğum bir diğer konu da personel dağılımı meselesidir. Ekipmanlar elektriksiz kaldığında, dört reaktördeki ve iki reaktördeki çalışanların durumu kesinlikle farklıdır. İki reaktördeki operatörler daha meşgul olurken, dört reaktördeki durumda elektrik kesildiği anda tüm operatörler hemen dışarıya koşmaya başlar. O manzara adeta 100 metre yarışına benziyor! 3. Soğutma kompresörü: İki reaktör için hem geri dönüşlü kompresörler hem de santrifüj tipi kompresörler kullanılabilir; çoğunlukla santrifüj tipi kompresörler tercih edilir, ancak zaman baskısı veya düşük bütçe durumlarında farklı tipler de kullanılabilir. Yazın yüksek sıcaklıklar kesinlikle bu cihaz için oldukça büyük bir sorundur; giriş ve çıkış basıncını iyi kontrol etmek çok daha iyi sonuçlar verir ve bu konuda dört reaktör ile iki reaktör arasında bir fark yoktur. İlk dört reaktörün tasarımında kullanılan buharlaştırıcılar oldukça küçüktü ve birçoğunda sıvı taşıma sorunu ortaya çıktı; iyileştirmelerle bu da bir sorun olmaktan çıktı. 4. Rafineleme bölümü: Bence iki reaktörün suyla yıkanmasından sonra kalan su miktarı, dört reaktörunkinden kesinlikle daha azdır. Ayrıca, sorunların tamamen ortadan kaldırılabilmesi için Lumas’ın koagülatörlerinin su ve alkali yerine kullanılması gerekir. Karışık ürün miktarı çok fazla olduğundan, pompanın basınç ve debisi yetersiz kaldığında değiştirilmesi gerekiyor. Aynı zamanda, kümülatördeki basınç farkının yüksek olması nedeniyle suyla yıkama basıncının da yüksek olma ihtimali vardır. 5. Fraksiyonlama bölümünde ise en basit fraksiyonlaştırma kulesinin işletimi bile oldukça zordur; ancak verimi artırmak gerektiğinden, her bir duruma göre kule plakaları veya diğer parçaların değiştirilmesi gerekir. Benim bilgim sınırlı; bu yüzden HaiChuan’daki uzmanların önünde becerilerimi sergilemeye çalıştım, lütfen affedin! Son kontrol: Cihazımız, idolüm olan üst düzey atölye yöneticisinin yaptığı çeşitli modifikasyonlar sonucunda şu an stabil bir şekilde çalışıyor; saatte 57 ton hammadde işleyebiliyor ve tüm ölçümler standartlara uygun. Bu da bir nevi o dönemin “Ülkenin en büyük ilk sistemi” sloganının itibarını korumamızı sağladı. Ancak “görüş alanı, seviyeyi belirler”; alkilasyon konusunda kat edilecek çok yol var, öğrenme yolculuğu da uzun!