Qingming Shanghe Tu

Thread Content

Bu gönderi en son 2016-11-10 15:15 tarihinde Qing 丶 Xue tarafından düzenlendi. “Qingming Shanghe Tu”, Kuzey Song döneminin başkenti Dongjing’in (günümüzdeki Henan’ın Kaifeng şehri) durumunu tasvir eder; özellikle Bianjing ve Bian Nehri’nin iki yakasındaki doğal manzaralar ile refah görüntülerini yansıtır. Qingming Shanghe, o dönemin halk geleneklerinden biriydi; tıpkı günümüzdeki festival toplantıları gibi, insanlar ticari faaliyetlere katılmak için bir araya gelirdi. Genel olarak resim, Bianjing’in kırsal bölgelerindeki ilkbahar manzaraları, Bian Nehri sahneleri ve şehir içindeki pazarlar olmak üzere üç bölüme ayrılır. Kıvrımlı iskele Bian Nehri, Kuzey Song döneminde **önemli bir tahıl taşıma merkezi ve ticaret yolu olmuştur. Görüntülerden nüfusun yoğun olduğu, ticaret gemilerinin toplandığı görülmektedir; insanlar bazıları çay evlerinde dinlenirken, bazıları fal bakıyor, bazıları ise restoranlarda yemek yemektedir. Ayrıca “Kraliyet Kağıt Atlar Dükkanı” da var; burada mezar ziyareti için gerekli eşyalar satılıyor. Nehirde tekneler birbiri ardına ilerliyor; bazılarını kurtçular çekiyor, bazılarını ise tekne sürücüleri kürek çekerek hareket ettiriyor. Bazıları yük dolu olarak akıntıya karşı ilerliyor, bazıları ise kıyıya yanaşıp yoğun bir şekilde yüklerini boşaltıyor. Bian Nehri üzerinde, yapısı mükemmel ve görünümü zarif olan devasa bir ahşap kemer köprü bulunmaktadır. Bir gökkuşağı gibi olduğu için adı Gökkuşağı Köprüsü’dür. Köprüden geçmek üzere büyük bir gemi var. Tekneçiler bambu sırıklarla destekliyorlardı ； Köprüyü yakalamak için uzun sopa ve kancalar kullanılır ； Tekneyi bağlamak için kullanışlı hasır ip ； Birkaç kişi daha, geminin geçebilmesi için direkleri indirmekle meşguldü. Yan tardaki gemidekiler de bir şeyler bağırıyormuş gibi işaret edip konuşuyorlardı. Geminin içinde ve dışında herkes bu geminin köprüden geçmesi için yoğun bir şekilde çalışıyor. Köprüdeki insanlar, geminin geçişi sırasındaki gergin durum yüzünden endişeyle etrafa bakınıyorlardı. Burası ünlü Hongqiao Liman Bölgesi; köprünün başında makas ve kesici aletlerin, yiyecek stantlarının ve çeşitli bakkal dükkanlarının olduğu yerde, iki satıcı da bir müşteriyi kendi mallarını görmesi için ikna etmeye çalışıyor. Burası gerçek anlamda bir kara ve su ulaşımının kesişme noktasıdır; sahnenin en heyecan verici bölümü olarak adlandırılabilir. Katlanmış sokaklar, yüksek şehir kuleleri etrafında şekillenmiştir; her iki tarafta da çay evleri, içki dükkanları, ayakkabı dükkanları, etçiler, tapınaklar, kamu binaları gibi birçok yapı sıralanmıştır. Mağazalarda ipek kumaşlar, mücevherler ve baharatlar, tütsüler ve kağıt atlar gibi ürünler özel olarak satılıyor. Ayrıca eczaneler, araba tamir atölyeleri, falcılık hizmetleri, yüz bakımı ve estetik işlemler de bulunuyor; her türlü hizmet mevcut. Büyük mağazaların girişlerinde renkli süslemeler ve reklam bayrakları asılı olup müşteri çekilmeye çalışılıyor. Sokaklarda insanlar sıkışık bir şekilde dolaşıyor; aralarında ticaret yapan tüccarlar, sokak manzarasını izleyen soylular, at sürmekte olan memurlar, satıcılar, tahtırevanla seyahat eden zengin aile bireyleri, sırt çantalarıyla dolaşan keşişler, yol sormak isteyen yabancı turistler, hikaye dinleyen sokak çocukları, restoranlarda içki içen zengin gençler ve şehir kenarlarında dilenen engelli yaşlılar var. Erkekler, kadınlar, gençler, yaşlılar; çiftçiler, zanaatkârlar, tüccarlar; her kesimden insan burada bulunuyor. Ulaşım araçları: Tahtırevanlar, develer, öküz arabaları, insan gücüyle çekilen arabalar; ayrıca Taiping arabaları ve düz tepeli arabalar da var. Her türlü araç mevcut ve bu da bir ticaret şehrinin canlı görünümünü insanların gözleri önünde canlı bir şekilde sergiliyor. Katlanmış resimle ilgili bilgi: http://p4.qhmsg.com/dr/220__/t010ccf043617ae8d64.png
“Qingming Shanghe Tu”nun bu versiyonunu hafifçe açın; dere kenarındaki yolda bir dizi devenin olduğunu göreceksiniz. Develer kuzeydoğudan Bianjing şehrinden geliyor. Beş eşek ağır yükler taşıyor. Öndeki adam, öncü hayvanları köprünün bulunduğu dönemece doğru sürüyor; arkadaki adamlar ise kırbaçlarla yükleri ileriye doğru itiyorlar. Varış noktasına yaklaşıldıkça, adamların uzun yıllardır bu işi yapan deneyimli kişiler oldukları, yükleri ustalıkla yönetme şekillerinden anlaşılıyor. Küçük köprünün yanında bir küçük sandal ağaç köklerine bağlıydı; birkaç çiftlik evi düzenli bir şekilde ağaçlar arasına yerleşmişti. Yüksek ağaç dallarında ise dört karga yuvası vardı ve bunların yapılışı ile yüksekliği, kargaların yuva inşa etme şekline tamamen benziyordu. Hasat alanında, sonbahar hasadı sırasında tahılları ayıklamak için kullanılan birkaç taş değirmen vardır; şu an hâlâ orada kullanılmıyorlar. Koyun ağılının içinde birkaç koyun vardı; ağılın yanında ise tavuk ve ördek ağılları gibi görünüyordu, sanki orada çok sayıda tavuk ve ördek besleniyormuş gibi. Ne kadar huzurlu bir kırsal manzara… Bin yılı aşkın bir süre önceki Song Hanedanlığı döneminde tarım ve hayvancılığın bu kadar gelişmiş olması gerçekten hayranlık uyandırıcı. Tekrar baktığımda karşımda tarım ile ticaretin birleştiği bir alan vardı. Sağ üst tarafta, kuzeyden yavaşça dönen bir düğün alayı bulunuyordu. Alayın arkasında gelin adayı, kırmızımsı bir atın üzerindeydi; atın arkasında ise gelinin çeyizlerini taşıyan bir adam vardı. Atın önünde ise gelinin makyaj malzemelerinin bulunduğu bir kutuyu tutan bir kişi vardı. En önde ise gelinin oturacağı sanduka vardı; çünkü sandukanın her yeri çeşitli bitkiler ve çiçeklerle süslenmişti. Buna “çiçekli sanduka” denir“ ； “Çiçekli araba” terimi, muhtemelen gelinin düğün sırasında kullandığı ulaşım aracından kaynaklanmaktadır. Arabanın arkasında bir taşıyıcı, balık ve et dolu bir yük taşıyordu; bu da kızın ailesinin, damadın zengin olması ve balığa sahip olması için iyi dileklerinde bulunduğunu simgeliyordu. Zhu Yuanzhang döneminden itibaren Qingming’de mezar ziyaretleri yaygınlaşmaya başladı. Bu yüzden sadece “Qingming” kelimesine dayanarak bu grubun mezar ziyaretinden dönen bir grup olduğunu söylemek doğru değildir; bu, düğün için gelin almak üzere yola çıkan bir grup olmalıdır. Çay evinin yanındaki bir çiftlikte iki inek bulunuyordu. Yakınlarda böylesine büyük ve şaşırtıcı bir olay yaşanmış olmasına rağmen, iki inek de aldırış etmedi; huzur içinde yem yemeye devam ettiler. Uzaktaki tarlalarda ise mahsuller sağlıklı bir şekilde büyüyordu ve çiftçi de mahsulleri sulayıp gübreliyordu. Güneyde bir aile iki kişi olarak seyahate çıktı; iki hayvan ve bir de taşıyıcı kiraladılar. Ayrıca, ikisinin seyahat için ihtiyaç duyduğu eşyaları taşıyan bir yaya da onlarla birlikte yavaşça güneydoğu yönüne doğru ilerledi. Çay evinin önündeki sokakta tam karşısında bir otel var; kahvaltı hizmeti vermediği için müşteri çekmek amacıyla bayrağını ancak geç açmış. Otel, toplu yük taşıma iskelesinin üzerinde yer alıyor; bu yüzden işleri oldukça iyi gidiyor. Ancak misafirler işlerleriyle meşgul oldukları için henüz yemek yeme ve içki içme zamanı gelmemiş. İskelede mal sahipleri belirli bir yere gönderilecek malları sayıyor, iskele işçileri ise getirilen malları istifleyerek, teslimat yerinin uzaklığına göre uygun zamanda yükleme ve boşaltma işlemlerini planlıyorlar. Yani önce gemiye yüklenir, sonra da harekete geçilir. Diğer gemi de yük boşaltıyordu; yüzlerce yıllık ağaçların dalları ve yaprakları arasında kalın yelken direkleri ve halatlar görülebiliyordu; bu da muhtemelen altmış-yetmiş tonluk bir deplasmana sahip büyük bir gemiydi. Otel ile çay evi arasındaki sokakta, birinin fal bakan bir adamı çağırdığı duyuluyordu; muhtemelen evlilik, aile veya işle ilgili bir şey hakkında fikir almak istiyordu. Fal bakan adamın iş sözünü duyunca neşesi yüzünden belli oldu ve hızlı adımlarla yürüdü. Sokağın içine baktığımda, bir paketleme dükkanının sahibi ile yük taşıyan bir satıcı arasında konuşma geçtiğini görebiliyordum; sanki onların ne tür yağ, tuz, sos gibi şeylerin daha sipariş edileceği ve ödemenin ne zaman yapılacağı gibi konular hakkında konuştuklarını duyabiliyordum. Biraz daha ileride ise başka dükkanlar vardı ve uzaklara doğru uzanan bir cadde vardı; bu caddede insanlar ve eşekler yürüyordu. Birkaç dükkan ileride ana yol olan Bianliang Caddesi bulunuyor. Ana yolun her iki yanında araçlar ve insanlar hareket halinde, dükkanlar sıralanmış durumda. Hepsi de bu stratejik konumdaki yük iskelesi ve nakliye deposunu çevrelemekte. Bu nakliye deposunun coğrafi konumu son derece avantajlı; etrafındaki sokaklar her yöne bağlanıyor. Güney tarafında derin su limanı bulunuyor ve limanda birkaç gemi sırayla yük boşaltıp yükleniyor. İskeleye yakın bir gemide yük boşaltma işlemi devam ediyor; birkaç iskele işçisi tahıl gibi malzemelerin bulunduğu torbaları gemiden indiriyor. Geminin ambarında ise insanlar yükleri düzenliyor ve yeni yükler yüklüyor. Görünüşe göre ambarın içinden yük torbalarını omuzlara taşıyan insanların çalışma sesleri duyulabiliyor. Depo iskelesinin hemen yanında, yük boşaltılacak veya yüklenilecek gemiler demirlemişti. Kaptan gemiye çıktığında yemek yiyip yola çıkacaklardı. Deponun önündeki kaptan hesabını yeni bitirmiş ve gemiye çıkmak üzereyken, tesadüfen tanıdık biriyle karşılaştı. Yolculuğa devam etmek istese de tanıdığını veya arkadaşını bekletemezdi; bu yüzden aceleyle onunla kısa bir sohbet etti ve sonunda selam vererek ayrıldı. Bu sırada adımlar çoktan yön değiştirmiş, aceleyle gemiye doğru koşan hali oldukça belirgindi. Rıhtımın ana su yolu üzerinde bir kargo gemisi akıntıya karşı ilerliyordu; geminin sağ tarafındaki denizciler, demirlemiş gemilerle çarpışmayı önlemek için durumu dikkatle izliyorlardı. Nehirlerde güvenli seyir yapmak son derece önemlidir. Geminin pruvasının önünde iskelede bir gemi durmaktadır; Xin Zuo’dan bir denizci çıkmış ve geminin hareketlerini sürekli izleyerek gemiler arasındaki çarpışmayı önlemeye hazırlanmaktadır. Seyir halindeki gemi karaya yanaşmak üzere gibi görünüyor; bu geminin “baş ipçisi” (ip çeken ekibin ilk üyesi) arkasına dönerek arkadaşlarını ipi toplamaları için uyarıyor. Nehrin yukarısına baktığımızda, bir gemide sekiz kürekçinin kürek çektiğini görüyoruz; bu da suyun hızının oldukça yüksek olduğunu gösteriyor. Bir kaptan ise ilerleme yönündeki su durumunu ve geminin durumunu dikkatle izliyor. Ön taraftaki yolcu gemisi karaya yanaşmakla meşgul; burası bir yolcu iskelesi. Geminin üzerinde yirmiden fazla kişi yoğun bir şekilde çalışıyor. Geminin üstündeki bazı denizciler yelkenleri topluyor ve direkleri indiriyor; diğer denizciler ise köprüden atılan halatları alarak yolcu gemisini iskeleye çekmeye hazırlanıyor ve geminin dengesini artırmak için onu kıyıdaki demirlendirme sütunlarına bağlıyorlar. Sol taraftaki denizciler, gemiyi iskeleye daha hızlı yaklaştırmak için kürekler kullanıyor. Geminin pruvasında bulunan iki denizci bir yandan gemiyi sağa doğru itiyor, diğer yandan da iskeleye dikkat ederek geminin iskeleye tam olarak hizalanmasını sağlıyor. Diğer bir denizci ise elindeki küreği ileriye doğru sallayarak iskeledeki denizcilerin hareketlerini yönlendiriyor; görünüşe göre o bu yolcu gemisinin kaptanı. Yolcu gemisinin gövdesi geniş ve dengesi oldukça iyidir; gemi çalışanları kendi görevlerini oldukça ustaca yerine getiriyor, hareketleri son derece uyumlu. Görünüşe göre bunlar çok yüksek kaliteli gemi çalışanlarıdır. Ambarlar kapalı ve ayrılmış durumda olup, yolcuların giriş çıkışı için ambar kapıları bulunmaktadır. Gemi tam olarak durmadan ambar kapıları asla açılmaz. Güvenlik önlemleri oldukça sıkıdır; bu nedenle bunun güvenlik özellikleri mükemmel olan bir uzun mesafe yolcu gemisi olduğu söylenebilir. Rıhtımda hâlâ birçok kişi yolcu gemilerine el sallayarak sesleniyordu; bunlar ailelerini veya yakın arkadaşlarını karşılamaya gelmişlerdi. Bazıları ise köprüye çıkarak, daha yüksek bir yerden el sallayarak sevdikleriyle daha erken buluşmayı umuyordu. Yan taraftaki daha küçük bir yolcu gemisinde de insanlar el sallayarak bağırıyordu; bunlar iş çekmek, Fenhe Kanalı rıhtımına gitmesi gereken müşterileri çağırmak içindi. O dönemde Bian Nehri havzasındaki ulaşımın ne kadar gelişmiş olduğunu tahmin etmek mümkün; hem su yolları hem de kara yolları büyük bir yolcu ve yük taşıma ağı oluşturuyordu. Hongqiao Köprüsü son derece etkileyicidir; o kadar yüksektir ki Bian Nehri havzasındaki en büyük gemiler bile rahatça geçebilir. O kadar geniş ve sağlamdır ki üzerinde birkaç yük dolu hayvan çekili araba yan yana seyahat edebilir. Köprünün yapısı da büyük bir yaratıcılığın ürünüdür; tüm köprü tamamen ahşaptan inşa edilmiştir. Muhtemelen Bian Nehri’nin akıntısı çok şiddetli olduğundan nehir yatağında köprü ayakları inşa etmek mümkün değildi. O dönemin mühendisleri zekâlarını kullanarak, köprünün açıklığını desteklemek için büyük ahşap parçalarını yan yana getirip birleştirdiler. Köprü yüzeyi ise sıralanmış ahşap parçalarla sıkıca sabitlendi; böylece devasa ve sağlam bir bütün oluştu ve yük dağıtılarak nehir üzerindeki ahşapların üzerindeki kuvvetler eşitlendi. Bin yıldan fazla bir süre önce, herhangi bir inşaat makinesi olmadan bu kadar büyük ahşap parçalarını nehir üzerine yerleştirmenin ne kadar zor olduğunu hayal edin; bu projenin büyüklüğü gerçekten de muhteşemdir. Köprünün kenarında, araçların ve yayaların güvenliğini sağlamak için sağlam korkuluklar bulunmakta; bu da projenin kullanım özelliklerini ve kalitesini kusursuz bir seviyeye taşımaktadır. Hongqiao, iki bölge arasındaki önemli bir geçittir. Köprü yüzeyinde araçlar ve insanlar yoğun bir şekilde hareket eder. Buradan geçen çok sayıda insan nedeniyle satıcılar da fırsatı değerlendirerek yol kenarlarında tezgâh açarlar; bazıları sebze meyve satarken, bazıları gıda ürünleri satmaktadır. Ayrıca bıçak, makas ve diğer küçük metal eşyalar satan bir tezgâh da vardır. Ürünlerin daha dikkat çekici görünmesi için tezgâhlar eğimli olarak tasarlanmıştır. Bu durum, köprünün başına kadar devam ederek özgün bir ticaret bölgesi oluşturmuştur. Köprünün altında akıntıya karşı ilerleyen bir gemi var; görünüşe göre demir atmak istiyor. Geminin pruvasındaki kişi, nehrin derinliğini ölçüyor. Çünkü köprünün başındaki nehir yatağına, akan suyun köprünün yan taraflarını aşındırarak çökmesini önlemek için genellikle büyük taşlar yerleştirilir. Bu yüzden bu bölgede gemiyi hareket ettirirken özellikle dikkatli olmak gerekir; aksi takdirde gemi sıkışıp hasar görebilir. http://p2.qhmsg.com/dr/220__/t01cdd3a004c98724ac.png Qingming Shanghe Tu’nun bir bölümü (restoran). Nehrin yukarısında, kıyıya sıralanmış birkaç tekne bulunuyor; ana akıntıda ise iki tekne seyrediyor. Kürek çekenlerin ve taşıyıcıların şarkıları havada yankılanıyor; bu sesler giderek uzaklaşıyor. Bu insani manzaralar ve güzel nehir manzarası bir araya gelerek harika bir tablo oluşturuyor. Bu yüzden bazı edebiyatseverler ve soylular burayı ziyaret etmek istiyorlar. Karşı kıyıdaki koyda tüccarlar da fırsatı değerlendirerek iki tur teknesi yerleştirmişler; böylece insanlar bu teknelerde içki içip şarkı söyleyebiliyor, Bian Nehri’nin manzarasının tadını çıkarabiliyorlar. Daha ileride ise manzara, şehir dışındaki canlı pazar ve ticaret bölgesini gösteriyor. Burası, Bian Nehri iskelesi ile şehir kapılarının arasında yer alıyor ve ticari faaliyetler için oldukça elverişli. Yıllarca savaş olmaması sayesinde oteller ve çay evleri giderek gelişti; çeşitli dükkanlar sıralanmış durumda ve arabalar, eşekler, katırlar durmaksızın hareket halinde. Manzarda, bir marangoz atölyesinde iki zanaatkârın aceleyle bir katır arabası yaptığı net bir şekilde görülüyor. Kıvrımlı sokakta bir tüccar eşek kiralıyor ve taşıyıcılar yerdeki malları eşeğin sırtına yüklüyor. Ayrıca bir kadın da ulaşım amacıyla bir sedye kiralamaya hazırlanıyor. Biraz daha ileride ise küçük bir işçi meydanı bulunuyor; bu da şehre girenlerin mutlaka geçmesi gereken bir yol olduğu için ticari faaliyetler oldukça yoğun. Bu fırsatı değerlendiren bir falcı burada bir ev inşa etti ve ömrünü ve servetini öğrenmek isteyen çok sayıda insan ona başvurdu; bu yüzden işleri oldukça iyi gidiyor. Dereden geçen küçük köprünün önündeki dükkanın önünde bir hayli işçi vardı; bazıları oturup dinleniyor, bazıları uykuya dalmıştı, bazıları ise doğrudan yere uzanıp dinleniyordu. Dükkanın içinde ayrıca eşekler ve atlar da bağlıydı; görünüşe göre işler başladığında enerjik bir şekilde çalışabilmek için güç topluyorlardı. Henüz işleri olmamasına rağmen başkalarının işini kapmaya çalışmıyor, dükkan kurallarına oldukça uygundular. Meydandaki işçilerin işlerinin çok iyi gittiğini görüyorsunuz; bir sedye zaten omuzlara konmuştu, başka bir sedye de kiralanmayı bekliyordu. Köprüdeki bir satıcı mallarını satarak eve dönmüştü; orada ayrıca birkaç çiftlik evi vardı ve köprünün başında birkaç eşek bulunuyordu. Evin yanında bir kadın bir çocuğu kucağına almıştı, biraz ileride ise birkaç tombul domuz yatıyordu. İşçi Meydanı’nın köşesinde Hücre Duvarı Köprüsü bulunuyor; iş adamları da fırsatı değerlendirerek burada tezgah açıyorlar. Bir satıcının sattığı hasır ve bambudan yapılmış sepetler; bu tür ürünler hafif, sağlam ve dayanıklıdır. Fener yapan bir satıcının işleri ise daha da iyi gidiyor; bu tür ürünlere mum yakıldığında hem aydınlık oluyor hem de rüzgara karşı koruma sağlıyor, gece aydınlatması için mükemmel bir yardımcıdır. Birinin bir tane aldığını ve ayrılmak üzere olduğunu görüyorsunuz; satıcı ise başka bir alıcı çekmeye çalışıyor. Köprüde insanlar akın ediyor, köprünün her iki yanındaki korkuluklarda da birçok kişi nehirde bir şeyler yakalayıp yakalayamadıklarına bakıyor. Şehir kapısının önünde daha ilginç bir seyyar satıcı var; yarı ayağa kalkmış halde atlı bir kişiyle işaretler yapıyor, sanki her yoldan geçeni kendi tuhaf eşyalarını satmak için kaçırmak istemiyor. Arkasındaki birkaç kişi de onun iş durumunu gözlemliyor; adeta işinin yardımcıları gibi. Şehir kapıları yüksek ve görkemliydi; birkaç deve yavaşça şehrin dışına doğru ilerliyordu. Bu hayvanlar iç bölgelerde bulunmaz, Gobi Çölü’ne özgüdür ve ulaşım aracı olarak kullanılır. Muhtemelen Batı Bölgeleri’nden gelen tüccarlar, Bianliang’da ticaret yapmak için gelmişlerdi; bunlar İpek Yolu üzerinde seyahat eden uluslararası ticaret kervanlarıydı. Şehirde öne çıkan bir diğer özellik ise, sanki ayrı bir nakliye işletmesi gibi görünen bir dükkan; nakliye ve lojistik alanında zaten bir yapı oluşmuş durumda. Yan tarafta ise susam yağı işleme atölyesi bulunuyor; susam yağının satış durumu oldukça iyi. Ayrıca araçlarla taşıma da yapılıyor ve malzeme kaynağı da yeterli, yani artık belirli bir ölçeğe ulaşmış durumdalar. Birkaç katlı bir han var; kapısının önünde kalabalık müşteriler var, içeride de az sayıda değil müşteri var; muhtemelen burada zengin tüccarlar kalıyor. Sokakın karşısındaki bir dükkanında ise saç kesimi yapılıyor; şehirde görünüme büyük önem veriliyor. Şehrin işlevleri gerçekten çok kapsamlı; yemek, giyim, konaklama ve diğer ihtiyaçlar için her şey mevcut. Bir ipek dükkanının vitrini oldukça geniş ve içi çeşitli renklerdeki ipek kumaşlarla dolu; bu da o dönemde ipek üretimi ve dokumacılığın ne kadar gelişmiş olduğunu gösteriyor. Su tedariki işi de oldukça iyiydi; yeraltı suyu maden suyu gibi tatlı ve ferahlatıcıydı. Şehirdeki bu küçük alanda iki klinik bulunuyordu; Dr. Yang yaralar ve tümörlerle ilgili cerrahi konularda uzmandı, Zhao Tai Cheng ise daha da yetenekliydi; erkekler, kadınlar ve çocuklarla ilgili tüm konularda uzmandı ve her türlü hap ve toz mevcuttu; o dönemde tıp standartları oldukça yüksekti. İç şehirden bir grup insan geliyordu; önde tören alayı vardı ve oldukça görkemliydiler. Atasözünde denildiği gibi, sivil memurlar tahtırevanla, askeri memurlar ise atla seyahat eder; gerçekten de o bir askeri memurdu ve arkasında onun için bir kılıç tutan biri daha vardı. Rıhtımda başka iki kişi de elleriyle ağızlıkları tutuyordu; bu, atın korkmasını veya ön toynaklarını kaybetmesini önlemenin en etkili yoluydu. Buradaki görüntü, öncekiyle kıyaslandığında bir uyumsuzluk oluşturuyor. Böyle bir subay nasıl savaşabilir ki, bu kadar rahat yaşayıp duruyor. İç şehirdeki sivil ve askeri yetkililerin, yüksek mevkideki insanların durumu ise daha da bilinmiyor. Katlanabilir içerik incelemesi: http://p1.qhmsg.com/dr/220__/t013a81f69354d5a0e4.png Kuzey Song döneminden Zhang Zeduan’ın Qingming Shanghe Tu’su (Gökkuşağı Köprüsü bölümü). “Qingming Shanghe Tu” adlı eserde birkaç oldukça belirgin sanatsal özellik göze çarpmaktadır: Bu tabloda fırça kullanımı hem detaylı hem de doğal bir şekilde yapılmış, renkler ise sade ve zariftir; bu da onu sıradan resimlerden ayırır ve böylece “ayrı bir sanat dalı” olarak kabul edilmesine neden olur. Kompozisyon, kuşbakışı panoramik bir yöntem kullanarak o dönemdeki Bianjing’in güneydoğu köşesindeki bu tipik bölgeyi gerçekçi ve özlü bir şekilde tasvir etmektedir. Yazar, geleneksel rulo formatını kullanarak görüntüyü “dağınık perspektif tekniği” ile düzenlemiştir. Görüntü uzun ama aşırı değil, karmaşık ama dağınık değil; sıkı ve kompakt, sanki tek nefeste oluşturulmuş gibi. Resimde yer alan manzaralar; sessiz bozkırlardan, geniş nehirlerden, yüksek kalelere kadar çeşitlilik gösterir ； İster araçlardaki insanlar olsun, ister tezgâhlardaki ürünler, ister pano üzerindeki yazılar; hiçbiri eksik değil. 500’den fazla karakterin yer aldığı sahnelerde çeşitli olay örgüleri yer almakta; bunlar düzenli bir şekilde bir araya getirilmiş olup aynı zamanda keyif vericidir. Katlanabilir içerik zengindir ve birçok şeyi tasvir eder. “Qingming Shanghe Tu”, ifade tekniği açısından, gerekli manzaraları elde etmek için sürekli hareket eden bir bakış açısı kullanır; yani “dağınık nokta perspektifi” yöntemini uygular. Geniş ovalardan, uçsuz bucaksız nehirlerden ve yüksek kalelerden tutun da, gemi ve araçlardaki çivilere, tezgâhlardaki küçük eşyalara ve pano üzerindeki yazılara kadar her şey uyumlu bir bütün oluşturmuştur. Resimde soylular, çiftçiler, tüccarlar, doktorlar, falcılar, rahipler, taoistler, memurlar, kadınlar, çocuklar, rehberler, halat çekenler gibi insanlar ile eşekler, inekler, develer gibi hayvanlar yer almaktadır. Pazar gezmesi, alışveriş, dolaşma, içki içme, sohbet etme, sandal itme, araba çekme, tahtırevanla seyahat etme, at binme gibi sahneler bulunmaktadır. Resimde sokaklar ve caddeler, dükkanlar sıralanmış; oteller, çayhaneler, tatlı dükkanları gibi yüzlerce farklı işletme bulunuyor. Ayrıca şehir kuleleri, nehir limanları, köprüler, yük gemileri, devlet daireleri ve saman çatılı köy evleri de yoğun bir şekilde yer alıyor. “Qingming Shanghe Tu” adlı eserde 1695 kişi, altmıştan fazla çeşitli hayvan, yirmiden fazla ahşap tekne, otuzdan fazla bina ve kule ile yirmiden fazla araba ve tahtırevan bulunmaktadır. Bu kadar zengin ve çeşitli içerik, geçmişin eski resimlerinde nadiren görülür. Farklı kişiliklerin yürüttüğü çeşitli etkinliklerde sadece kıyafetleri değil, ifadeleri ve havaları da birbirinden farklıdır. Ayrıca bu etkinlikler bir arada düzenlenmiş olup, aralarında dramatik olay örgüleri yer alır; bu da izleyicilere bitmek bilmeyen bir düşünce zenginliği sunar. Katlanır yapı sıkı bir düzene sahip; karmaşık olmaksızın detaylı, uzun olmaksızın özlü ve bölümleri net bir şekilde ayrılmıştır. Değerli olan şu ki, bu kadar zengin ve çeşitli içerikte ana tema belirgin, başlangıç ve son birbiriyle uyumlu ve tüm eser bütün olarak bütünlük oluşturuyor. Resimdeki her karakter, manzara ve detay mantıklı bir şekilde yerleştirilmiş; yoğunluk, sadelik, hareketlilik ve dağılma gibi görsel ilişkiler mükemmel bir şekilde işlenerek hem zengin hem de düzenli bir görünüm elde edilmiştir. Ressamın toplumsal yaşama dair derin içgörüsünü ve yüksek seviyedeki resimsel organizasyon ve kontrol yeteneğini tam anlamıyla ortaya koymaktadır. İçeriğine bakıldığında, bu resim bir geleneksel tablodur ve geleneksel tabloların özelliklerine sahiptir. Katlama tekniği, teknik açıdan büyük çaplı ve ince detaylı işçiliğin birleşimidir. Görsel niteliklere ve şiirsel bir havaya sahip olup aynı zamanda temel özellikleri de barındıran nesneleri, sahneleri ve olayları seçerek bunları yansıtmada ustadır. Her bir karakteri ve aksesuarı detaylı bir şekilde tasvir eden, son derece ince bir yaşam gözlemleri. Herkesin kendine özgü bir kimliği, ifadesi ve hikayesi vardır. Evler, köprüler gibi yapılar titizlikle tasvir edilmiş, en ince ayrıntısına kadar dikkat gösterilmiştir. Atlar, arabalar, gemiler; her şey yerinde, detaylara dikkat edilmiş, bütünlük korunmuş ve güçlü bir görünüm sağlanmış. Örneğin gemideki eşyalar, perçinleme yöntemleri ve hatta ip bağlama teknikleri bile son derece ayrıntılı bir şekilde anlatılmış; bu da hayranlık uyandırıcı. Katlanabilir formu 1101 yıldır kullanılmaktadır; Zhang Zeduan’ın “Qingming Shanghe Tu” adlı eseri imparatorluk arşivlerine dahil edilmiştir. Song Huizong Zhao Ji, cildin başında beş mühür yazmış ve çift ejderha motifli küçük bir mühür basmıştır (bu mühür artık mevcut değildir). 1127 yılında, Jingkang Olayları’nın ardından “Qingming Shanghe Tu” Jin halkının bölgesine girdi. 1186 yılında, Zhang Zhu, Zhang Gongyao, Li Quan, Wang Jian ve Zhang Shiji gibi isimler resmin arkasına notlar yazdılar. 1260 yılında Yuan Hanedanı kurulduktan sonra, “Qingming Shanghe Tu” gizli arşive alındı. Saraydaki havuzları yapan zanaatkârlar, sahte ürünlerle gerçek olanları değiştirip dışarı çıkardılar. Bir yüksek rütbeli yetkiliye satıldı, ancak yolculuk sırasında koruyucu tarafından Hangzhou’daki Chen Yanlian’a çalınarak satıldı. 1351 yılında, Yang Zhun bunu Chen’den satın aldı ve uzun bir notla olayların gelişimini anlattı. Ertesi yıl, Jiangxi’li Liu Han, Yang Zhun’dan eseri gördü ve üzerine bir önsöz yazarak onu “eşsiz bir sanat eseri” olarak nitelendirdi. 1365 yılında, (Yuan) Li Qi, bu yerin Jingshan Zhou ailesine ait olduğunu kaydetmiştir. 1461 yılı civarında, (Ming) Wu Kuan, resmin Dali Si Qing’i Zhu Hepo’nun evinde olduğunu belirtmiştir. “Zhu Gongyun: ‘Bu resmin bir taslağı var, Zhang Ying’in evinde.’ ’”1451 yılında, (Ming) Li Dongyang resmin arkasına iki kez uzun bir not yazarak resmin içeriğini ve Ming Hanedanı döneminde Kore’de nasıl yayıldığını ayrıntılı olarak anlattı: Hongzhi döneminden sonra resim, tekrar Hua Gai Sarayı’nın büyük bilgini Xu Pu’nun mülkiyetine geçti. Xu ölüm döşeğindeyken, onu Li Dongyang’a hediye etti. 1524 yılında, Tu, Savaş Bakanı Lu Wan’a verildi. Lu, önsöz yazdı. Lu Wan öldükten sonra, oğlu onu Kunshan’daki Gu Dingchen’in ailesine sattı; kısa bir süre sonra da devlet adamı Yan Song ve oğlu Yan Shifan’ın eline geçti. Bu dönemde toplumda, Yan Gao ve oğlunun “Qingming Shanghe Tu” adlı eseri kullanarak Baş Denetçi Wang Bao’yu hedef alıp ona tuzak kurduklarına dair birçok söylenti dolaştı ve bu söylentiler dönemin insanları tarafından not kitaplarına kaydedildi. Yan Song yenildi, mal varlığı müsadere edildi ve saraya alındı. 1578 yılında, (Ming) Si Li Jian’dan Feng Bao’nun notları. Resim, saraydan Feng Bao’nun eline geçti. 1644 yılında Qing Hanedanı’nın hâkimiyetine girmesinin ardından, Tu sırasıyla Lu Feichi, Bi Yuan ve diğerleri tarafından koleksiyonlarda tutuldu. 1799 yılında, Bi Yuan’ın ölümünden dört yıl sonra, ailesinin mal varlığı müsadere edildi, resimler Qing sarayına alındı ve “Shi Qu Bao Ji Üçüncü Cilt”te kaydedildi. 1911’den sonra, “Qingming Shanghe Tu”, diğer değerli resim ve yazı eserleriyle birlikte, Qing Hanedanı’nın son imparatoru Puyi tarafından Pujie’yi ödüllendirmek bahanesiyle saraydan çalındı ve önce Tianjin’in sömürge bölgesindeki Zhang Yuan’da saklandı. 1921 yılında Puyi, Pujie’yi ödüllendirmek bahanesiyle “Qingming Shanghe Tu” gibi eserleri saraydan kaçırarak Tianjin üzerinden Changchun’daki sahte Mançukuo sarayına götürdü. 1932 yılında Puyi, Japonların desteğiyle Sahte Mançukuo Devleti’ni kurdu ve böylece bu ünlü tablo tekrar Changchun’a getirilerek Sahte İmparatorluk Sarayı’nın doğu avlusundaki kütüphane binasında saklandı. Ağustos 1945’te, II. Dünya Savaşı sona ermek üzereydi ve Japon işgalcilerinin sonu da gelmişti. Puyi ve Japon efendileri durumun kötüleştiğini görünce uçakla Dali Zigou’ya kaçtılar; sahte Mançukuo sarayı ise yangın yüzünden harabeye döndü. Kargaşa sırasında birçok kişi fırsatı değerlendirerek saraya girip değerli eşyaları yağmaladı. Sahte imparatorluk sarayının birçok değerli eşyası bu karışıklık sırasında halk arasına dağıldı; bunlar arasında “Qingming Shanghe Tu” da vardı. Tonghua’da yakalandı. Resim Kuzeydoğu Müzesi’nde saklandı, daha sonra Pekin’deki Yasak Şehir Müzesi’ne teslim edildi. 1948 yılında, Çin Halk Kurtuluş Ordusu Changchun’u kurtardı. Halk Kurtuluş Ordusu yetkilisi Zhang Kewei, yerel yetkililer aracılığıyla Mançukuo İmparatorluk Sarayı’ndan dağılan ondan fazla değerli resim ve yazı eseri topladı; bunlar arasında “Chingming Shanghe Tu” da bulunuyordu. 1949 yılında Yoldaş Zhang Kewei, Kuzeydoğu İdari Komitesi’nde görev yapmak üzere gönderildi. Ayrılmadan önce bu ondan fazla rulo resmi, o dönemde Kuzeydoğu’daki devrimci üsleri kurma görevini üstlenen kişilerden biri olan Yoldaş Lin Feng’e teslim etti. “Çingming Shanghe Tu”, Lin Feng’in çabaları sayesinde Kuzeydoğu Müzesi’ne girdi; daha sonra ise Pekin’deki Yasak Şehir Müzesi’nde saklanmak üzere oraya transfer edildi. Song döneminden Zhang Zeduan’ın farklı versiyonlarında tasvir edilen “Qingming Shanghe Tu”, dünyaca ünlü bir realizm tarzı geleneksel yaşam tablosudur. Bin yılı aşkın bir süredir bu tablo büyük ün kazanmış, büyük beğeni toplamış ve birçok kişi tarafından taklit edilmiştir. Çeşitli yerlerdeki özel ve resmi koleksiyoncuların elinde birçok kopya ve sahte eser bulunmaktadır. Yapılan hesaplamalara göre günümüzde 30’dan fazla “Qingming Shanghe Tu” nüshası mevcuttur; bunlardan 10’dan fazlası anakarada, 9’u Tayvan’da, 5’i ABD’de, 4’ü Fransa’da, İngiltere ve Japonya’da ise birer tane bulunmaktadır. Sadece Taipei’daki Ulusal Saray Müzesi’nde bile 7 adet bulunmaktadır. En zarif katlanabilir Song versiyonu: http://p3.qhmsg.com/dr/220__/t01b9a8df86a7d6ae08.png. Kuzey Song dönemine ait, Zhang Zeduan’ın eseri olan “Qingming Shanghe Tu” (Kaifeng’in şehir merkezi manzarası). Eserin yazarı Zhang Zeduan’dır ve şu an Yasak Şehir Müzesi’nde sergilenmektedir; bu yüzden “Yasak Şehir koleksiyonundaki Qingming Shanghe Tu” olarak adlandırılır. “Qingming Shanghe Tu”, Çin resim tarihinin en ünlü eserlerinden biridir; sadece yüksek sanatsal kaliteye sahip olmakla kalmaz, aynı zamanda etrafında birçok ilginç hikaye de dolaşmaktadır. Resim tarihinde “Qingming Shanghe Tu” adıyla bilinen birçok eser vardır, ancak gerçek orijinali yalnızca bir tanedir. Birçok bilim insanı ve uzmanın bu konu üzerine yaptığı araştırmalar sonucunda, herkesin görüşü büyük ölçüde örtüşmekte ve Pekin’deki Yasak Şehir Müzesi’nde sergilenen eserin Kuzey Song döneminden Zhang Zeduan’ın orijinal eseri olduğu kabul edilmektedir. Diğer aynı adlı eserlerin hepsi, daha sonraki kopyalar veya Zhang Zeduan’a atfedilmiş sahte eserlerdir. Katlanabilir Ming versiyonu, aynı zamanda “Chou Ying versiyonu” olarak da bilinir. “Wu Men Dört Usta”ndan biri olan Ming döneminin ünlü ressamı Chou Ying, “Qingming Shanghe” temasını esas alarak, “Song versiyonunun” kompozisyon yapısından yararlanmış ve Ming dönemi Suzhou şehrini arka plan olarak kullanarak, yeşil-mavi tonlarla yeniden boyama yöntemiyle tamamen yeni bir tablo yaratmıştır; bu tablonun tarzı Song versiyonundan oldukça farklıdır. ““Chou Ben” aynı zamanda sonraki nesillerin taklitlerinin de öncüsü oldu. Ming dönemine ait notlarda, o dönemde bu eseri örnek alan sayısız taklit eserin ortaya çıktığı ve bir süreliğine yüksek mevkideki kişilerin birbirlerine hediye ettiği lüks hediyeler haline geldiği kaydedilmiştir. Chou Ying taklidi olarak adlandırılır. Şu an Taipei’deki Guanfu Müzesi’nde sergilenmektedir. Günümüzde internet üzerinde dolaşan Qingming Shanghe Tu ile ilgili birçok panoramik resim aslında bu versiyonun eserleridir. Katlanabilir Qing Sarayı versiyonu: http://p8.qhmsg.com/dr/220__/t012a917e45cef39838.png. Qing Sarayı versiyonundaki “Qingming Shanghe Tu”nun (kısmi bölümü) üç farklı versiyonu, Qianlong’un ilk yılında (1736) Qing Sarayı resim akademisinden Chen Mei, Sun Hu, Jin Kun, Dai Hong ve Cheng Zhidao adlı beş ressam tarafından birlikte yapılmıştır. Bu eserler, çeşitli hanedanların örneklerine göre oluşturulmuş ve her sanatçının uzmanlık alanlarından yararlanılarak hazırlanmıştır. Ayrıca Ming ve Qing dönemlerine özgü gelenekler olan yeşilliklerde vakit geçirme, gösteriler gibi eğlence etkinlikleri de eklenmiştir. Bu sayede oyunlar, maymun gösterileri, akrobatik hareketler, dövüş arenaları gibi birçok zengin unsur ortaya çıkmıştır. Resmedilen nesnelerin sayısı oldukça fazladır; Song Hanedanı’nın eski gelenekleri kaybolmuş olsa da bu eserler, Ming ve Qing dönemlerindeki toplumsal gelenekleri incelemek için vazgeçilmez birer kaynaktır. Aynı zamanda, Batı resim tarzının etkisiyle sokaklardaki binalar perspektif ilkesine göre çizilmiş ve aralarında Batı tarzı yapılar da yer almaktadır. Bu eser canlı ve parlak renkler kullanmaktadır; fırça darbeleri ustaca ve detaylıdır. Köprüler, binalar ve insan figürleri son derece ince ve titiz bir şekilde çizilmiştir; avlu resimleri arasında son derece mükemmel bir eserdir. Bu versiyon şu an Taipei İmparatorluk Müzesi’nde bulunmaktadır. “Qingyuan versiyonu Qingming Shanghe Tu” olarak adlandırılır. Sonraki dönemlerde eleştirmenler, yazarın uzun rulolar halinde eserler verdiğini, dağınık perspektif tekniğini kullandığını ve karmaşık manzaraları birleşik ancak çeşitli bir resim içinde yerleştirdiğini belirtmişlerdir. Resimde gösterilen şehir surları, köprüler, evler ve kulübelerin uzaklığı ve yüksekliği; otlar, ağaçlar, inekler, eşekler ve develerin boyutları ve hareketleri; ayrıca orada yaşayanlar, yoldan geçenler ile teknelerin ve araçların gidip gelmeleri, hepsi detaylı bir şekilde tasvir edilmiştir. Sahne son derece geniş kapsamlı ve zengin içeriklidir. Tüm resim, muhteşem bir atmosfere sahip olup, düzeni sağlam ve çizimleri titizdir. Bu da ressamın toplumsal yaşama dair derin anlayışını ve üstün sanatsal yeteneğini tam anlamıyla yansıtmaktadır. “Qingming Shanghe Tu”, sadece muhteşem bir gerçekçi resim sanatı eseri olmakla kalmaz; aynı zamanda Kuzey Song döneminin büyük şehirlerinin ticareti, zanaatları, gelenekleri, mimarisi ve ulaşım araçları hakkında ayrıntılı bilgiler sağlayarak önemli bir tarihi belge değerine de sahiptir. Zengin düşünsel içeriği, benzersiz estetik bakış açısı ve realizm temelli ifade teknikleri, onu Çin’in ve hatta dünya resim tarihinde klasik bir eser olarak kabul ettirmiştir. Bai Shouyi’nin danışman olarak yer aldığı “Çin Tarihi (Renkli Baskı)” adlı eserde “Qingming Shanghe Tu” hakkında şu değerlendirme yapılıyor: Eserde toplam beş yüzden fazla kişi, elliye yakın hayvan, yirmiden fazla çeşit araç ve gemi, sayısız ev ve aksesuar bulunmaktadır. Sahne çok büyük olup, bölümleri belirgin, yapısı sağlam ve düzenlidir. Ustaca teknikler, detaylı fırça kullanımı, güçlü çizgiler; ağırbaşlı ve olgun bir tarz. Yüksek derecede saf bir resim becerisi ve olağanüstü sanatsal başarıyı yansıtmaktadır. Aynı zamanda, resimde o dönemin toplumsal gerçekleri tasvir edildiğinden, sonraki nesillerin Song Hanedanı’nın kentsel toplum yaşamını anlaması ve incelemesi için önemli tarihi kaynaklar sağlamıştır. “Kısa Britanya Ansiklopedisi”, “Zhang Zeduan” maddesinde “Qingming Shanghe Tu” hakkında şu değerlendirmeyi yapmaktadır: Bu eser, önemli tarihi değere sahip bir manzara tablosudur; ressam, Qingming döneminde Bianjing şehri ve çevresindeki toplumun çeşitli sınıflarının yaşamını başarıyla tasvir etmiştir. Başlıca temsil edilenler işçiler ve küçük burjuvalardır. Karakterler, binalar, ulaşım araçları, ağaçlar ve su akıntıları arasındaki karşılıklı ilişkilerin işlenişi son derece ustaca; bütünlük duygusu güçlüdür ve büyük tarihî değere sahiptir. Bundan sonra yapılan tüm şehir gelenekleri resimleri onun etkisi altında kalmıştır. Resmin Gizemi: Sonbahar Manzarası İfadesi http://p6.qhmsg.com/dr/220__/t01006e169466dca462.png Kuzey Song döneminden Zhang Zeduan’ın “Qingming Shanghe Tu” eseri (Kaifeng’in dışları). Kuzey Song ressamı Zhang Zeduan tarafından yapılan bu uzun tuval resmi, hem ülke içinde hem de yurtdışında büyük üne sahip bir sanat eseridir. Tıpkı Han Heng’in yarattığı “Beş Öküz Resmi” gibi, o da resim dünyasında “ulusal hazine” olarak adlandırılır. İlk koleksiyoncusu Song Huizong (Zhao Ji) idi. Onun, ince altın yazı stilinde yazdığı “Qingming Shanghe Tu” adlı eserin orijinali ve çift ejderha mührü (Song hanedanı imparatorlarının sanat eserlerini incelemek veya koleksiyonlamak için kullandığı mühürler), bu resmin ilk olarak sarayda saklandığını kanıtlamaktadır. M.S. 1126 yılında Bianjing düştükten sonra, bu ünlü tablo da dahil olmak üzere saraydaki tüm değerli eserler Jinliler tarafından yağmalandı. Jinliler başlangıçta bu resmin değerini anlamadılar. 59 yıl daha geçtikten sonra, yani Jin Shi Zong’un Dading’inin 26. yılında (1186 yılı), Jinli Zhang Zhu, “Qingming Shanghe Tu” üzerine yazdığı önsözde “Xiangshi Pinglun Tuhua Ji” adlı eseri alıntılayarak, Songlu Zhang Zeduan’ın “Qingming Shanghe Tu” ve “Xi Hu Zhengbiao Tu” adlı eserlere sahip olduğunu doğruladı. Böylece “Qingming Shanghe Tu” adı kesinleşmiş oldu. Tarihte, Zhang Zeduan’ın “Qingming Shanghe Tu” adlı eseriyle ilgili olarak eserin hangi dönemde yapıldığı ve “Shanghe” ifadesinin anlamı konusunda bazı tartışmalar olmuştur; ancak resmin Qingming mevsimini tasvir ettiği konusunda, Jin Hanedanı’ndan beri bir itiraz yoktur. Ming Hanedanı’na ait “Wei Shui Xuan Günlüğü”nde, bu tablonun sadece Song Huizong’un özgün yazısıyla yazılmış etiketi ve çift ejderha mührüne sahip olmadığı, aynı zamanda Song Huizong’un yazdığı şiirlere de yer verildiği kaydedilmiştir ； Şiirde “Su, nehirde ilkbahardır” dizesi vardır. Böylece, bu resmin bahar manzarasını tasvir ettiğinden şüphe edilmemelidir; modern ve çağdaş sanat tarihçileri Zheng Zhenduo, Xu Bangda, Zhang Anzhi gibi isimler de “bahar manzarası” görüşünü savunmuşlardır. Ancak, buna itiraz edenler de var. İlkbahar manzarası hakkındaki görüşlere ilk şüpheyle yaklaşan kişi, Kaifeng şehrinin öğretmeni Bay Kong Xianyi oldu. 1981 yılında “Güzel Sanatlar” dergisinin ikinci sayısında “Qingming Shanghe Tu’daki ‘Qingming’ Kavramına İtirazlar” adlı bir makale yayımladı ve “Qingming Shanghe Tu”da tasvir edilen manzaranın sonbahar manzarası olduğunu belirtmek için sekiz neden sıraladı. I. Resmin sağ ucunda, 10 sepet kömür taşıyan eşek bulunmaktadır. Kuzey Song döneminden Meng Yuanlao’nun “Dongjing Menghua Lu” adlı eserinde şöyle denir: Her yıl Çin takvimine göre onuncu ayda, Bianjing’de “ısıtıcı kömürler getirilir ve perdenin önünde içki servisi yapılarak sıcak bir toplantı düzenlenirdi”. Qingming Festivali öncesi ve sonrasında ısıtıcı kömür getirmek ise Song halkının geleneklerine aykırıydı. Meng Yuanlao ve Zhang Zeduan aynı dönemde yaşamışlardır. “Dongjing Menghua Lu”, Kuzey Song dönemi Bianliang’ının gelenekleri ve adetleri üzerine araştırma yapmak için önemli bir kaynaktır ve burada anlatılan tarihi olaylar güvenilir olarak kabul edilmelidir. İkinci olarak, görüntüde bir çiftlikte patlıcan benzeri bitkilerin yetiştiği alçak çitler var; daha da ilginç olanı ise çıplak halde oynayıp birbirlerinin peşinden koşan birkaç çocuk. Bunların hepsi Qingming mevsimine ait şeyler olamaz. Üç, ekrandaki kişilerden yelpaze tutanların sayısı ondan fazladır; bazılarının yelpazesi esinti sağlamak için, bazılarınınki ise güneşten korunmak içindir. Sağduyu, sıcak günlerde yelpaze kullanılması gerektiğini, erken ilkbaharda ise yelpaze kullananların çok nadir olduğunu söyler. IV. Hasır şapkalar ve bambu şapkalar resimde birçok yerde görülür. “Hasır şapka ve bambu şapka, sıcaktan ve yağmurdan korunmak için kullanılır. Resimde yağmur yağmadığına göre bu şapkaların kesinlikle güneşten korunmak için kullanıldığı anlaşılıyor. O dönemdeki Bianliang’ın iklim koşullarına bakıldığında, Qingming Festivali için bunlara ihtiyaç duyulmaması muhtemeldir; bu da şüphe uyandıran bir durumdur. ”V. Ekranda birçok içki dükkanı bulunmakta ve bu dükkanların bayraklarında “yeni şarap” yazmaktadır. Ancak “Tokyo Menghua Lu” adlı eserde şöyle denmektedir: “Orta Sonbahar Festivali’nden önce, tüm dükkanlar yeni şarap satar… İnsanlar bunu içmek için birbiriyle yarışır (bkz. kitabın “Orta Sonbahar” bölümü).” ”Song Hanedanı döneminde yeni hasat geldiğinde bolluğu kutlamak için şarap üretilirdi; aksi takdirde yeni şarap olmazdı. VI. Yüzeyde “Kou Shu Yin Zi” yazan bir tabela bulunan küçük bir çay tezgâhı var. “Eğer ‘Kou Shu Yin Zi’deki ‘Shu’ karakteri doğruysa, bu onun mevsimini açıklamaya yeterlidir. ”Yedi, nehir kıyılarında ve köprülerdeki birçok seyyar satıcının tezgahlarında dilimlenmiş kavunlar bulunuyor. Song döneminin eski başkenti Bianliang’da erken ilkbaharda hava henüz ılıklaşmamıştı, bu yüzden kavun gibi taze meyveler bulunamazdı. Sekiz, tahtırevanla ve atla seyahat edenlerin hizmetkarlarıyla birlikte oluşturduğu konvoy; toprak mezarların arkasından şehre doğru uzanıyor. Dikkatlice incelendiğinde, bu insanların mezar ziyareti yapmış olmaları mümkün olsa da, bunun sonbahar avından dönüş olarak adlandırılması daha uygun olur; çünkü mezar ziyaretleri dört mevsimde de gerçekleşebilir. Çiçek koyma konusuna gelince ise bu durum hem ilkbaharda hem de sonbaharda açıklanabilir. Şu an görüntülerdeki çeşitli olgulara bakılırsa, sonbahar denilmesi daha gerçekçi. Kong Xianyi’nin “Qingming Shanghe Tu’daki ‘Qingming’ Kavramı Üzerine Sorular” adlı makalesinin ardından, 1980’lerin ortalarında Zou Shencheng, Çin Song Tarihi Araştırmaları Toplantısı’nda “Song Dönemi Görsel Kaynaklarının Toplumsal Anlamı” başlıklı bir makale sunmuş ve “Qingming’in ne bir bayram ne de bir yer adı olduğunu” ileri sürmüştür. Buradaki “Qingming” kelimesi, aslen ressam Zhang Zeduan’ın bu tabloyu sunduğunda yazdığı övgü sözleridir. Bu yüzden bazıları, buradaki “Qingming” kavramının geniş anlamda anlaşılması gerektiğini düşünmektedir. 《Hou Han Shu»da bir örnek bulunmaktadır; bu örnekte şöyle denir: “Ne mutlu ki ‘açık fikirli bir dönemde’ yaşamak mümkün oldu…” Bu ifadedeki “açık fikirli”, yönetimin aydınlanmış olmasını ifade etmektedir. Resmin üzerindeki “Qingming” yazısı, aslında Zhang Zeduan’ın bu resmi imparatorlara sunarken onların beğenisini kazanmak için yazdığı övgü sözleriydi. Jin halkının resmin üzerine bıraktığı notta şöyle deniyor: “O gün Hanlin, resmi sundu; buranın manzarası gerçekten aktarılmaya değer.” ”Bu resmin temasının huzurlu manzaraları tasvir etmek olduğu vurgulanmaktadır. Zhang Zeduan’ın yaşadığı dönemi ele alırsak, o, Huizong döneminde Hanlin Kaligrafi ve Resim Akademisi’nde görev yapmıştır. Bu resmin ilk sahibi ise Song Huizong’dur; bu da ressamın müreffeh bir dönemi övmek ve en yüksek yöneticinin gönlünü kazanmak istediğini göstermektedir. Bu arka plan bilindiğinde, “Qingming” kelimesinin bir mevsim dönemini ifade etmediği açıktır. “Qingming Shanghe Tu” hakkında sahtelik iddiaları da vardır. Ming ve Qing dönemlerinde bazı söylentiler bulunmaktaydı. Qing döneminde Xu Shupi tarafından yazılan “Shi Xiao Lu” adlı eserde şöyle denmektedir: Resimde zar atan dört kişi var; bunlardan iki zarın üzerinde altı nokta bulunuyor, bir diğeri ise dönüyor. Zar atan kişi ağzını açarak “altı” der gibi bir hareket yapıyor ve yine altı noktanın çıkmasını umuyor. 《Qingming Shanghe Tu》, Bianliang bölgesinin manzaralarını tasvir etmektedir. Tang Qin adında bir ciltleme ustası, Bian (Kaifeng) halkının “altı” kelimesini özel bir aksanla söylediğini, ancak resimdeki insanların ağızlarını açarak “altı” dediklerini belirtmiştir. Bu durumun Fujian aksanına işaret ettiğini düşünmüş ve bu resmin sahte olabileceğinden şüphelenmiştir. Yan Gongqing’in 《Xiaoxia Xianji》 adlı eserinde de benzer kayıtlar bulunmaktadır. Tarihi kayıtlara göre, bu sanatçı resimdeki serçenin iki pençesini de incelemiş; serçe iki kiremit kenarının üzerinde duruyordu ve bu muhtemelen kopyacının bir hatasıdır. Tang Qins, adı pek bilinmeyen biri; onun söyledikleri gerçekten mantıklı mı? Görünüşe göre daha fazla araştırma gerekiyor. Katlanmanın anlamı gizemi: Zhang Zeduan’ın “Qingming Shanghe Tu” adlı bu dev eserinin mutlaka bir anlamı vardır. Peki, “Qingming Shanghe Tu” adlı eserdeki “Qingming” ve “Shanghe” kavramlarının anlamı nedir? 《Qingming Shanghe Tu》 üzerine çalışan uzmanlar ve bilim insanları, “Qingming” kavramını inceleyerek üç farklı görüş ortaya koymuşlardır: Birincisi, “Qingming Festivali’nin anlamı” ； İkinci olarak, “Qingming Fang’ın anlamı”” ； Üç, yani “berrak ve refah dolu bir dönem anlamı”. “Qingming Festivali” görüşünü savunan uzmanlar ve bilim insanları arasında, merhum kültürel eser değerlendirme uzmanı Bay Zheng Zhenduo ve resim-heykel değerlendirme uzmanı Bay Xu Bangda gibi isimler bulunmaktadır. Bay Zheng Zhenduo hatta bunun Qingming Festivali günü olduğunu belirtti. “Qingming Fang” görüşünü savunan uzmanlar ve bilim insanları arasında, merhum Henan Kaifeng Lisesi’nden Bay Kong Xianyi bulunmaktadır. 1981 yılında Bay Kong Xianyi, “Güzel Sanatlar Dergisi”nde “Qingming Shanghe Tu – Sorular ve İtirazlar” adlı bir makale yayımlamıştır. Bay Kong Xianyi, makalesinde kömür, taş değirmen taşları, yelpaze, kavun, giysiler gibi nesneler üzerine yaptığı araştırmalar sonucunda bunun bir sonbahar manzarası olduğunu düşünmektedir. Qingming’in anlamı “Qingming Fang”dır. Buna göre, o dönemde Tokyo şehri 136 mahalleye ayrılmıştı; dış şehrin doğu banliyöleri ise toplam üç mahalleye bölünmüştü ve ilk mahalle “Qingming Mahallesi” idi. Berrak ve refah dolu bir dönem” görüşünü savunan uzmanlar arasında ünlü değerlendirme uzmanı Bay Shi Shuqing de bulunmaktadır. Bay Shi Shuqing şöyle demiştir: “‘Qingming’, Qingming Festivali gününü ifade etmez; aksine barışçıl ve refah dolu bir dönemi simgeleyen bir kavramdır. Yani ‘Qingming’, iyi yönetimin bir ifadesidir. ”Birçok uzman ve bilim insanı, “Qingming Shanghe Tu” adlı eserdeki “Qingming” kavramı üzerine çeşitli yorumlar ve tartışmalar yapmıştır. Peki, “Qingming Shanghe Tu” adlı eserdeki “Shanghe” ifadesi ne anlama geliyor? Uzun süredir bazı uzmanlar ve bilim insanları “Şanghe” ifadesinin anlamı konusunda birçok açıklama yapmışlardır. “Shanghe” kavramının anlamıyla ilgili başlıca birkaç görüş vardır: Bazı uzmanlar ve bilim insanları “Shanghe”nin “nenin üst kısmı” anlamına geldiğini düşünmektedir” ； Bazı uzmanlar ve bilim insanları “Şanghe” ifadesinin “akıntıya karşı kürek çekmek” anlamına geldiğini düşünüyor ； Bazı uzmanlar ve bilim insanları ise “Şanghe”nin “mezar ziyareti anlamına geldiğini” düşünmektedir” ； Bazı uzmanlar ve bilim insanları ise “Şanghe”nin “pazar yerine gitmek anlamına geldiğini” düşünüyor. “Tokyo Menghua Lu” adlı eserde yer alan bilgilere göre: Bian Nehri, Batı Başkenti olan Lu Kou’dan ayrılıp başkente ulaşır; daha sonra doğuya doğru ilerleyerek Si Zhou’ya ulaşır ve oradan Huai Nehri’ne karışır. Bu nehir, güneydoğudaki tahılları taşımak için kullanılır. Bu metne göre, kuzeybatıdan güneydoğuya doğru akış aşağı yönlüdür; bunun tersi durumda ise akış yukarı yönlüdür. Bu nedenle bazı uzmanlar ve bilim insanları “Shanghe”nin, Bian Nehri’nde akıntıya karşı tekne sürmek anlamına geldiğini düşünmektedir. Ancak, bazı uzmanlar ve bilim insanları farklı görüşler ileri sürmüştür. Qingming Shanghe Tu” adlı esere Ming Hanedanı’ndan Li Dongyang’ın yazdığı önsözde şöyle denmektedir: “‘Shanghe’, halk arasında yaygın olan bir uygulamadır; tıpkı günümüzdeki mezar ziyaretleri gibi, bu yüzden böyledir. ”İşte bazı uzman ve bilim insanlarının “Shanghe”nin “mezar ziyareti” anlamına geldiği yönündeki görüşlerinin önemli dayanağı budur. Ancak bazı uzmanlar ve bilim insanları farklı görüşler ileri sürmüş, “Shanghe”nin fiil olarak yorumlanamayacağını, bunun yerine özel bir isim olarak yorumlanması gerektiğini belirtmişlerdir. Eğer isim olarak yorumlanırsa “Shanghe”, İmparatorluk Nehri anlamına gelmelidir. Bazı bilim insanları ise şüphe dile getirmiştir: “Qingming Shanghe Tu”da görkemli ve müreffeh bir manzara sergilense de, aynı eserde dilenen dilenciler, sokaklarda koşan domuzlar ve devlet dairelerinin kapısında oturan tembel askerler de tasvir edilmektedir. Peki, barışçıl ve refah dolu bir döneme aykırı olan bu başka türdeki manzaralar nasıl açıklanabilir? Katlanabilir düzenleme bölümü Yazarın biyografisi http://p9.qhmsg.com/dr/220__/t019fe716b9415b7b48.png Zhang Zeduan Zhang Zeduan (1085–1145), takma adı Zhengdao. Han milliyetinden, Langya Dongwu’lu (günümüzdeki Shandong’un Zhucheng şehri). Kuzey Song döneminin ünlü ressamı. Onun geleneksel resmi olan “Qingming Shanghe Tu”, dünyanın ünlü resimlerinden biridir ve aynı zamanda onun en önemli eseridir. Küçük yaşlardan itibaren öğrenmeye hevesliydi; gençlik yıllarında Bianjing’de (günümüzdeki Henan’ın Kaifeng şehri) eğitim gördü, daha sonra resim yapmaya başladı. Song Huizong döneminde Hanlin Resim Akademisi’nde görev yapmış, özellikle saray resimleri konusunda uzmanlaşmış ve tekneler, arabalar, pazar yerleri, köprüler, sokaklar ve şehir surları çiziminde büyük yetenek göstermiştir. Daha sonra görevinden ayrılıp evde yaşayarak resim satarak geçimini sağladı ve “Batı Gölü Rekabeti Resmi” ile “Qingming Nehir Üzerindeki Manzara” adlı eserleri yazdı. O, Kuzey Song Hanedanı’nın son dönemlerinde yaşamış seçkin bir gerçekçi ressamdır. Eserlerinin çoğu kaybolmuş olup, günümüze ulaşan “Ching Ming Şang He Tu” ve “Jin Ming Chi Zheng Biao Tu” eserleri, Çin’in antik sanat hazinelerindendir. “Qingming Shanghe Tu”, şu an Pekin’deki Yasak Şehir Müzesi’nde bulunmaktadır. Ayrıca, Tianjin Sanat Müzesi’nde “Zhang Zeduan” imzalı, sipariş üzerine yapılmış küçük boyutlu bir “Batı Gölü Rekabeti Resmi” bulunmaktadır; bu eser ise Tianjin Müzesi’ne aktarılmıştır. Hâlâ mevcut olan “Ching Ming Shang He Tu”, “Tokyo Meng Hua Lu”, “Sheng Ji Fu” ve “Bian Du Fu” gibi eserlerin en iyi görsel açıklamalarıdır ve büyük tarihî değere sahiptir. Sadece uzun zaman önce kaybolmuş olan Çin’in antik geleneksel resim sanatını devam ettirmekle kalmamış, özellikle Kuzey Song döneminin erken yıllarına ait tarihsel geleneksel resim sanatının mükemmel geleneğini de sürdürmüştür. Zhang Zeduan, her bir karakterin hareketlerini ve ifadelerini son derece gerçekçi ve canlı bir şekilde tasvir etmiştir. Bu, Zhang Zeduan’ın yaşamı boyunca büyük bir birikime sahip olduğunu ve yaratıcı becerilerinin son derece ustaca olduğunu açıkça göstermektedir. Katlanır düzenleme bölümü: Orijinal eserlerin sergilenmesi 2015 Eylül’ünden itibaren, Yasak Şehir her Pazartesi kapalı olmaya devam edecek. Imparatorluk Sarayı’nın 90. yıl dönümüyle birlikte, bir dizi önemli sergi sırayla sergilenecek. Bunlar arasında en dikkat çekici olanı, 8 Eylül’de başlayacak olan “Shi Qu Bao Ji” özel sergisidir. “Qing Ming Shang He Tu” gibi değerli eserler ise 12 Ekim’de erken bir tarihte depoya geri alınıp “dinlendirilecektir”. Song Hanedanı’ndan Zhang Zeduan’ın “Qingming Shanghe Tu” adlı eserinin orijinali, on yıl sonra ilk kez tam olarak sergilenecek. Imparatorluk Sarayı Resim ve Kaligrafi Bölümü Başkanı Zeng Jun, sergilenen eserlerin çoğunun Song ve Yuan dönemlerine ait birinci sınıf eserler olduğunu ve bunların başlıca Wuying Salonu’nda sergileneceğini belirtti. Fuar bittikten sonra bu ulusal hazineler tekrar depolara “uyuyacak” ve en az 3 yıl boyunca tekrar görünmeyecekler.