Gübre ihracatı gümrük vergisi kaldırılmalı mı?

Thread Content

Gübre ihracat gümrük vergileri kaldırılmalı mı? Yazar/Kaynak: Tarih: 2016-10-25 Tıklanma sayısı: 39 Son zamanlarda, gübre sektöründen gelen ihracat gümrük vergilerinin kaldırılması yönündeki çağrılar, bir kez daha sektör uzmanları arasında yoğun tartışmalara neden oldu. Bazı kişiler, çeşitli teşviklerin ardı ardına kaldırılması ve gübre üzerindeki katma değer vergisinin yeniden uygulanmasıyla birlikte gübre üreticilerinin üretim maliyetlerinin büyük ölçüde arttığını ve ciddi zararlarla karşı karşıya kaldıklarını düşünüyor. Bu nedenle gübre ihracatı gümrük vergilerinin kaldırılması gerekiyor. Bazı kişilerin görüşüne göre ise, ihracat gümrük vergilerinin kaldırılması, yerel gübre endüstrisinin sağlıklı bir şekilde dönüşüm geçirmesine yardımcı olmamakta; bu da gübre piyasasının geriye gidişine neden olmakta ve sektör bir gecede tekrar politika koruması altındaki seraya dönmektedir. 　　A Tarafı: Gübreler üzerindeki gümrük vergileri kaldırılmalıdır. Öncelikle, gübreler için uygulanan çeşitli teşvikler zaten kaldırıldı. Daha önce gübre sektörü çeşitli teşviklerden yararlanıyordu; bu nedenle sektörün gelişimini dengelemek amacıyla gübre ürünlerinin ihracatına ilişkin vergi ve harç kısıtlamaları getirildi. Çeşitli teşvik politikalarının kaldırılması ve katma değer vergisinin yeniden uygulanmasıyla birlikte, yem üreticilerinin üretim maliyetleri büyük ölçüde arttı. Bu nedenle, sektörün sağlıklı bir şekilde gelişmesini teşvik etmek amacıyla ihracat gümrük vergilerinin kaldırılması gerekiyor. 　　İkincisi, gübre endüstrisi ciddi zararlar görüyor ve ihracat bir kurtuluş yolu haline geldi. Günümüzde Çin, dünyanın en büyük gübre üreticisi ve ihracatçısı konumundadır; üre ve fosforlu gübrelerin üretimi, küresel üretimin %40’ından fazlasını oluşturmaktadır. 2015 yılında ülkenin çeşitli gübre türlerinden elde ettiği toplam ihracat miktarı 30 milyon tonu aşmıştır. Ancak, ürün fiyatlarındaki sürekli düşüş, gübre endüstrisini büyük zararlarla karşı karşıya bırakıyor. **İstatistik Bürosu verilerine göre, bu yılın 1–8 aylık döneminde azot gübresi sektörünün toplam net zararı 7,41 milyar yuan olup, bu rakam geçen yılın aynı dönemine kıyasla 14,39 kat daha fazladır. 　　Mevcut gerçekler göz önüne alındığında, gübre ihracatı iç piyasadaki baskıyı hafifletmenin etkili bir yolu olmakla birlikte, gümrük vergileri işletmeler için büyük bir yük haline gelmiştir. Bu nedenle, çeşitli gübre ürünlerine uygulanan ihracat gümrük vergileri bir an önce kaldırılmalı ve sektörün zorluklardan bir an önce kurtulmasına yardımcı olunmalıdır. 　　Bir kez daha, makroekonomik politikalar ihracatı teşvik ediyor. Son yıllarda Çin’in dış ticaret ihracat durumu iyi değil; 2015’te Çin’in dış ticaret ihracatı son yıllarda nadiren görülen negatif bir büyüme sergiledi. Bu nedenle **ihraçları teşvik etmek için bir dizi önlem alındı. Bu genel durumda, gübre ihracat politikaları da esnek olmalıdır. Bu yılın ilk yarısında Çin’in azot gübresi ihracatı ve fiyatları büyük ölçüde düştü; bunun nedenlerinden biri de yüksek ihracat maliyetleriydi. Bu nedenle, 2017 yılı için gübre ihracat gümrük vergilerinin kaldırılması acil bir görev haline gelmiştir. 　　B Tarafı: Gümrük vergilerinin kaldırılması geri adım atmaktır. Birincisi, ihracat gümrük vergilerinin kaldırılması politikalarda tutarsızlıklara yol açar. Son yıllarda, nakliye ücretleri, elektrik tarifelerindeki indirimler ve gübreler üzerinden alınan KDV’nin tekrar uygulanmaya başlanması gibi teşvikler kademeli olarak kaldırılmıştır. Bunun amacı, gübre sektörünün kademeli olarak tamamen piyasa koşullarına uyum sağlamasını sağlamaktır. Eğer gübre ihracatı üzerindeki gümrük vergileri kaldırılırsa, bu, gübre endüstrisinin bir gecede yeniden politika koruması altındaki seraya döndüğü ve piyasa ilkelerine aykırı hareket ettiği anlamına gelir. 　　İkincisi, yerel üretim kapasitesi üzerinde olumsuz etkisi vardır. İhracat gümrük vergilerinin kaldırılması, gübre ihracat pazarının tamamen açılması anlamına gelir ve bu durum, ülkede yakında kapatılması planlanan yüksek enerji tüketen, yüksek kirlilik yaratan ve düşük verimliliğe sahip üretim kapasitelerinin yeniden canlanmasına neden olabilir. Bu da 2020 yılında gübre kullanımında sıfır artış hedefleyen kalkınma stratejisiyle çelişmektedir. 　　Üçüncüsü, ihracatı etkileyen fiyatlar. Yabancı taraflar fiyatları daha da düşürecek ve dolaylı olarak kaldırılan ihracat gümrük vergilerini yabancı iş adamlarına verecekler. 　　Dördüncüsü, gübre ihracatı gümrük vergilerinin kaldırılması, sektörün zorluklardan kurtulmasında bir çare olamaz. Son yıllarda, gübre endüstrisindeki rekabetin giderek artması ve piyasalaşma sürecinin derinleşmesiyle birlikte, sektör içinde gübre ihracatına uygulanan gümrük vergilerinin kaldırılması yönündeki çağrılar hiç durmadı. 2014 yılının sonunda, “2015 Yılı Gümrük Tarifesi Uygulama Planı” kapsamında mevcut gübre ihracatı gümrük tarife politikalarında büyük değişiklikler yapıldı. Azotlu gübreler ve fosforlu gübreler için mevsimsel tarife oranları kaldırılarak, 1 Ocak 2015 tarihinden itibaren yıl boyunca geçerli olan tek bir ihracat gümrük tarife oranı uygulanmaya başlandı. Olumlu ihracat koşulları altında, 2015 yılı boyunca Çin’in üre ihracatı 2014’e kıyasla %180,99 oranında artarak tarihi bir rekor olan 13,748 milyon ton seviyesine ulaştı; diamonyum sülfat ihracatı ise 2014’e kıyasla %89,08 oranında artarak 8,019 milyon ton oldu. Üre ve diammonium sektörlerine yapılan ihracat büyük kazançlar getirdi. Ancak bu tür kazançlar da sadece geçiciydi. 　　2016 yılına girilirken, gübre ihracatı için uygulanan gümrük vergileri 2015 yılındaki sabit oranlarını korumaya devam etse de, Ocak-Ağustos döneminde Çin’in üre ihracatı 6,783 milyon ton olarak gerçekleşti ve bu miktar bir önceki yıla kıyasla %20,6 azaldı. Uluslararası ve yerel pazarların yapısındaki değişikliklerle birlikte, uluslararası gübre maliyetleri giderek düşmekte ve Çin’in gübre ihracatının rekabet gücü azalmaktadır. 　　Bu, ihracat gümrük vergilerinin kaldırılmasının sadece geçici bir çözüm olduğunu açıkça göstermektedir. Gübre şirketlerini geçici olarak kurtarabilir, ancak ömür boyu kurtaramaz. Eğer işletmeler hayatta kalmak için yalnızca ihracata güvenirlerse, bu bir çözüm olmaz.