Ekip yönetimi yöntemlerindeki sekiz ölçülülük

Thread Content

I. Ekip hedefleri makul olmalıdır. İster niceliksel hedefler olsun ister niteliksel hedefler, “makul olma” ilkesine vurgu yapılmalıdır. Hedefler çok yüksek olmamalıdır; çok yüksek olursa sadece gerçekleştirilemez, aynı zamanda ekip üyelerinde bir hayal kırıklığı hissi yaratır ve onların motivasyonunu etkiler. Aynı şekilde çok düşük de olmamalıdır; çok düşük olursa meydan okuma niteliği taşımaz ve ekip üyelerinde başarı hissi uyandırmaz. Yani, hedefler belirlenirken insanın ulaşabileceği bir seviyede olmaları gerekir; bu tür hedefler makuldür, çaba gösterilerek ulaşılabilir ve doğal olarak çalışanların motivasyonunu ve işe olan tutkusunu artırır. Hedef yönetimi, belirli bir ölçüde çalışanları teşvik etme aracı olarak, sadece manevi teşviklerle değil, aynı zamanda maddi teşviklerle de kendini gösterir. Genel durumlarda her ikisinden de vazgeçilmemelidir. II. Ekip üyelerinden makul beklentilerde bulunmak: Ekip yöneticilerinin ekip üyelerinden beklentileri, onların çaba gösterebilecekleri kapasite dahilinde olmalıdır; ne bu beklentiler onların yeteneklerinden çok daha yüksek olmalı, ne de onların yeteneklerinin altında kalmalıdır. Ekip yöneticilerinin aşırı beklentileri yüzünden ekip üyelerinde aşırı psikolojik baskı oluşmasına izin vermeyin; bu, ekip üyelerinde kaygı ve hayal kırıklığına yol açar, hatta onların mevcut potansiyellerini yok edebilir. http://www.isofans.com/data/attachment/forum/201611/04/134824om3royyoxxz1xoa0.jpg Üç, Ekip yöneticileri ekip üyelerine karşı ılımlı ve adil olmalıdır. Ekip yöneticileri, ekip üyelerine hem lütuf göstermeli hem de disiplin uygulamalıdır; ancak bu şekilde daha iyi sonuçlar elde edilebilir. Japonya’nın Edo Şogunluğu döneminde, Bizen Okayama’nın lordu olan Ikeda Mitsumasa şöyle demiştir: “Bir hükümdar, bir ülkeyi iyi yönetebilmek için hem erdemli hem de otoriter olmalı, hoşgörülü ve sert davranışlar arasında uygun denge kurmalıdır.” Eğer sadece küçük lütuflar gösterilir ve otorite olmazsa, halk, şımartılarak büyümüş çocuklar gibi öğütleri dinlemez ve gelecekte faydalı insanlar olmaları daha da imkânsız hale gelir. Aksine, her konuda sert bir tutum sergilenirse, belki yüzeyde insanları itaat ettirebilir, ancak onların kalplerini kazanamaz ve işlerin sorunsuz ilerlemesi de çok zorlaşır. Bu yüzden adil ödül ve cezalar olmalı, insanlara lütuf gösterilmelidir; ancak bu şekilde gerçek otorite sağlanır. ”Sadece lütuf, güç olmadan işe yaramaz; güç olmadan da sadece lütuf etkili olmaz. En önemlisi, ekibin üyelerinin düşüncelerini anlamaktır. Bunu başaramazsak, ister zorla ister ikna yoluyla olsun, gerçek bir etki elde edilemez. Ekip yönetimi açısından, eğer sıkı bir yönetim yoksa ve yalnızca yumuşak davranılıyorsa, çalışanlar kolayca şımarır ve davranışları da düzensiz hale gelir, ilerleme kaydedemezler. Ancak aşırı derecede sert davranılırsa, bu durum genellikle ekip üyelerinde psikolojik bir çekingenlik yaratır; görünüşte itaatkar olsalar da aslında direnç gösterirler, işlerde özgüvenleri olmaz ve ilgi de göstermezler. Böylece sadece insan gücü etkili bir şekilde kullanılamaz, aynı zamanda tüm kurum da canlılığını yitirir. Ekip yöneticileri gerekli olduğunda esnek olmalıdır ki, ekip üyeleri onların tutumunu ve duygularını tam olarak anlayabilsinler; gerekli olduğunda ise sert olmalıdırlar ki, ekip üyeleri ihmalkâr davranmasın! Dördüncüsü, ekip üyelerini övmektede ölçülü olmak gerekir. Ekip yöneticilerinin ekip üyelerini övürken gösterdikleri duyguların yoğunluğu uygun olmalıdır. Övgü sadece teşvik ve yönlendirme işlevine sahip olmakla kalmaz, aynı zamanda eleştirme işlevine de sahiptir; sınıf üyelerinin değerlendirmesi adil ve doğru olmalıdır. V. Ekip yöneticileri uygun ölçüde uzlaşmayı öğrenmelidir. İnsanlar güzellik uğruna gerçeklik ve özgürlük içinde yaşarlar; dünyayı ne kadar açık yüreklilikle kucaklayan, onu o kadar derinden seven kişi en üstün olanıdır ； En özgür olan, en mükemmel olandır; onlarda en büyük güzellik bulunur. VI. Ekip yöneticileri konuşurken ölçülü olmalıdır. Mipham Rinpoche, “Kralın Öğretileri” adlı eserinde şöyle demiştir: Konuşurken zaman, mekan ve kişiye göre neyin söylenip neyin söylenmemesi gerektiğine dair sınırlar olmalıdır. Aksi takdirde, söylenmemesi gereken şeyler söylendiğinde deli gibi, söylenmesi gereken şeyler söylenmediğinde ise dilsiz gibi olunur. Böyle bir durumda ya işler yolunda gitmez ya da birçok hata ortaya çıkar. Burada konuşmanın ölçülü olması açıkça belirtilmiştir. Uygun şekilde konuşmak, ekip yöneticilerinin sahip olması gereken bir iletişim becerisidir. Yedi, ekip üyelerinde ölçülü bir gerginlik hissi yaratılmalıdır. Tıbbi açıdan bakıldığında, ölçülü gerginlik insan beyninin uyarılma düzeyini artırır, beynin fizyolojik işlevlerini geliştirir; böylece insanın düşünme hızı artar ve tepkileri daha hızlı olur. Ekip üyelerinde ölçülü bir gerginlik hissi yaratmak, onların potansiyelini ortaya çıkarır ve iş verimliliğini artırır. Sekiz, ekip üyelerinin duygularını uygun şekilde ifade etmelerine izin vermek. İnsan duyguları “yedi temel duygu” olarak özetlenebilir: yani sevinç, öfke, üzüntü, düşünce, keder, şaşkınlık, korku; veya sevinç, öfke, üzüntü, neşe, sevgi, nefret, arzu. Psikolojik açıdan bakıldığında, insanın “yedi duygusu”nun da dışa vurulması gerekir; tıpkı fizyolojik olarak atıkların atılması gerektiği gibi. Eğer keyif almak istenip de alınamıyorsa, öfkelenmek istenip de öfkelenilemiyorsa, bunları zorla bastırmak ve kontrol altına almaya çalışmak, zamanla kaçınılmaz olarak depresyona yol açar. Yalnızca ekip üyelerinin duygularını uygun şekilde ifade etmelerine izin verilirse, onların sorunları çözülebilir, psikolojik baskıları hafifletilebilir ve böylece ekip üyeleri psikolojik dengeye kavuşabilir. Ekip yönetimini ölçülü bir şekilde yapmak söylemesi kolaydır, ancak gerçekten uygulamak zordur. Zorluğu, bunun dinamik bir denge ve uyum olması ve sürekli ayarlamalar yapılmasını gerektirmesindedir. Kısacası, ölçülülük olmadan ekip uyumu söz konusu bile olamaz; uyum olmadan da ekip üzerinde ölçülü bir yönetim kesinlikle mümkün değildir.