09MnNiDR’nin kaynak sonrası ısıl etki bölgesindeki çarpma enerjisinin düzensiz olması sorunu
Thread Content
Bu gönderi en son 15837357920 tarafından 2016-11-5 14:59 tarihinde düzenlendi. Mevcut cihazın malzemesi 09MnNiDR olup kalınlığı 54 mm’dir; kaynaklandıktan sonra kaynak bölgesinin 50 derecedeki çarpma enerjisi 200 J’nin üzerindedir. Isı etkilenim bölgesi: -50 derecede iki adet 200J üzeri, bir adet: 10J çarpma enerjisi. Birkaçı öyle, bu tesadüfi bir olgu değil. Hammadde, tekrarlanan testlerde performansı uygun; -70 derecede darbe değerleri de 200J’in üzerinde. Sevgili deniz dostları, sizler de karşılaştınız mı? Buna ne sebep oldu? Nasıl analiz edilir. Malzeme sorunu mu, yoksa kaynak sorunu mu?
Ya malzemenin kusuru vardır, ya da işlemde hata yapılmıştır.
Operasyonunuz ne anlama geliyor, deneme mi yoksa kaynak mı?
Doğrudan kaynak sorunu olarak değerlendirmek biraz uygunsuz olmaz mı? 1. Kaynak bölgesinde hiçbir sorun yok, çarpma değeri çok yüksek, ısı girişi düşük. 2. Bu bir istisna değil; bir kere sorun oldu, sonrasında dikkat edildi ama yine aynı durum oldu. 3. Her seferinde inişler ve çıkışlar olur.
Bence deneme sırasında bir hata yapılmış olmalı.
Tekrarlanan deney, bu durum, daha var.
Sorun tekrar ortaya çıkıyorsa, muhtemelen kaynak sorunu olmalı. Çok düşük darbe değerine sahip numuneler, ısı etki bölgesinin hangi kısmından gelmektedir (kesim kenarının tabanı, yüzey mi, yoksa rastgele mi)? Eğer hepsi aynı bölgeden geliyorsa, nedenini bulmak daha kolay olur. Bu bölgenin sertliği ve metalografik yapısında herhangi bir fark var mı? Eğer oradaki taneler özellikle iri ise, bu da nedenin bulunmasına yardımcı olabilir. Kalınlık boyunca her kaynak dikişindeki açıklık genişliği ve önceden ısıtma/soğutma koşulları farklı olduğunda, kaynak parametreleri de farklı olmalı mıdır? Kaynak dikişleri ve ısı etkilenim bölgesinin çarpma değerlerinde belirli bir değişkenlik vardır; onlarca J’lık farklar normal olarak kabul edilir, ancak 200J ile 10J arasındaki bu kadar büyük fark kesinlikle normal değildir.
Nasıl lehimlenirse lehimlensin, ısı etki bölgesinin çarpma değerinin bu kadar düşük olması pek mümkün gibi gelmiyor bana.
Genellikle kalınlığın 1/2 ve 1/4 noktalarından alınır.
Eğer her şey düşük olursa bu mümkün, ancak fark her zaman bu kadar büyükse bu anormaldir.
Senin sorununu ben de çok anlamıyorum.
İlk kaynak dikişi, kaynak işlemi sırasında tekrar tekrar ısıtılır ve kısa süreliğine Ac1 çizgisini aşar. Eğer ısıtma süresi uzun olursa, bu durum başlangıçtaki kaynak döküntüsündeki kristal tanelerinin anormal şekilde büyümesine ve dolayısıyla çarpma dayanımının azalmasına neden olur mu? Eğer kaynak hızı artırılırsa, kaynak sonrası daha hızlı soğuması ne gibi bir etki yaratır? Ben kaynak mühendisi değilim, belki de güvenilir olmayan şeyler söylüyorum. :D
Şu an kaynak bölgesinde ısı sorunu yok, ısı etkilenim bölgesinde sorun var. Eğer kaynak parametrelerinde bir sorun varsa, o zaman kaynak bölgesinde de bir sorun olacaktır. Ama kaynak bölgesinde hiç sorun yok mu?
Şok deney numunesinin çentik işlemi sorunsuz, değil mi?
Sorun yok, ilk seferde fark etmedim, sonrakilerin hepsini kontrol ettim, yine aynı.
Eh, yaklaşık T/2 konumundaki ısıl etki bölgesinin çarpma değeri daha düşük. Metalografik inceleme yapıldı mı? Malzeme mühendisleri, o metalografik yapıya neden olan sebebi bulabilir. Kaynak malzemesinin kimyasal bileşimi, ana malzemeden biraz farklıdır; ısı etkilenim bölgesinin kimyasal bileşimi, ısıl işlem geçmişi ve metalografik yapısı hem ana malzeme hem de kaynak metalinden farklı olmalıdır. Bunun mekanik özellikler üzerinde ne kadar etkisi olacağı bilinmiyor.
Düşük darbe alan numunelerin kırık yüzeylerinin metalografik analizinde bir saflık farklılaşması oluşmuştur.
Diferansiyasyon, kimyasal bileşenlerin eşit olmayan dağılımı anlamına mı gelir ve çarpma dayanımının düşmesine neden olur mu? Isı etkilenim bölgesindeki ayrışmanın nedenleri nelerdir? Malzeme mühendisleriniz belki daha profesyonel sonuçlara ulaşabilir.
Bu aşamada, malzeme mühendisleri artık malzeme sorunu olduğunu söyleyemez; zaten onaylanmıştır. Ancak bence uygun olanın normalizasyon + tavlama yöntemiyle kaliteye ulaşılmasıdır; bazı literatürlerde sertleştirme + tavlama yönteminin kullanıldığı belirtiliyor ve bu şekilde plakanın kaliteli hale getirilebileceği söyleniyor. Ancak bu yöntem ile saflık bozuklukları giderilemiyor. Daha sonra tekrar ısıtıldığında sorunlar yeniden ortaya çıkıyor. Fakat malzemenin özellikleri kısmında normalizasyon + tavlama yazdığı için sorumluluk takip edilemiyor.