【Birinci Hat Hikayesi】Neredeyse
Thread Content
“Fabrikamız yangın açısından kritik bir işletmedir; yangın önleme çalışmalarına büyük önem veriyoruz, gerekli yangın söndürme ekipmanlarını temin ettik ve her yıl yangın tatbikatları düzenliyoruz,” dedi fabrika müdürü, güven dolu bir ses tonuyla ve hafif bir gururla, “Her seferinde bizzat katılıyorum.” ”“Müdür, paketleme atölyesi yandı! ”Bir çalışan panik içinde müdürün odasına daldı. “Hemen 110 çağırın! ”Fabrika müdürü, sakin görünmeye çalışarak talimatlar verirken, aynı zamanda telaşla dışarıya doğru koşmaya başladı, “Hayır!” 119! ”Güvenli üretim denetçisi düzeltti ve aynı zamanda sıkı sıkıya takip etti. Paketleme için kullanılan karton kutu alev aldı, yangın büyük değildi. Yirmi kadar işçi yangın alanının etrafında toplanmış, birbirlerine bakıyorlardı; yerde ise her yöne dağılmış halde birkaç yangın söndürücü vardı. “Hepiniz ölüsünüz! Yangını söndürmeyecek mi? ! ”Fabrika müdürü öfkelendi. “Bozuk mu yoksa başka bir şey mi, bilinmiyor; nasıl olursa olsun ölü gibi, hiç tepki vermiyor. ”Bir işçi, yangın söndürücüyü işaret ederek çekingen bir şekilde yanıtladı. “İki yıl önce değiştirilen ilaç, nasıl işe yaramaz olabilir ki? ”Fabrika müdürü insanları ayırdı, bir eliyle yerden bir yangın söndürücü aldı ve diğer eliyle yangın söndürücünün düğmesine sertçe bastı; sanki demir bir parçaya baskı uyguluyormuş gibi. Ancak yangın söndürücü hiç tepki vermedi. “Tuhaf! Her zaman iyi misin? ”Fabrika müdürü mırıldandı, eliyle başka bir yangın söndürücüyü aldı ve yangın söndürücünün düğmesine daha sert bastı; ancak yangın söndürücü yine hiç hareket etmedi. “Sigorta pimini çekin! ”Güvenli üretim denetçileri uyardı. “Sigorta satışı mı? Sigorta satış noktası nerede? ”Fabrika müdürü sordu. “Burada! ”Güvenli üretim denetçileri sigorta pimini çıkardı. Bir beyaz gaz, sanki haksızlığa uğramış gibi fışkırarak, giderek daha da şiddetlenen alevlere doğru yöneldi. Ateş sonunda söndürüldü. Fabrika müdürü derin bir nefes verdi, yerden emniyet pimini aldı ve iş güvenliği denetçilerine üzgün bir şekilde şöyle dedi: “Sadece bu küçük detay eksikti, büyük bir hata oluyordu!” ”“Güvenli üretimde en ufak bir ihmal kabul edilemez! ”Güvenli üretim denetçisi anlamlı bir şekilde yanıtladı. Yaklaşık 10 dakika sonra, itfaiye aracı siren çalarak ve kırmızı ışıkları yanarak içeri girdi.
Eğitim ve tatbikatlar sadece şekil için yapılıyor, gerçekçi değil. 1. Yangın söndürme ekipmanlarının işe yaramaz hale gelmesine neden olur. 2. Kaza meydana geldikten sonra acil durum planı prosedürleri net değil, hatta basit iletişim bilgileri bile bilinmiyor. 3. Personelin acil durumda tahliyesi yetersiz; bazen bir kaza olmasa bile orada bulunmanız bile bir başarıdır. Sahtekarlık yapmanın bir bedeli vardır, yangın durumunda şirketin kendi kendine yardım etmesi en etkili yöntemdir, “3 dakika”. Dışarıdan gelen itfaiye ve kurtarma ekiplerinin gelmesi de zaman alır; onlar geldiğinde zarar çoktan büyümüş olur.
Bu durumun yaşandığı yerler hep küçük işletmelerdir. Genellikle büyük kimya fabrikaları bulunmaz.
Evet, birçok küçük işletmede sahipleri buna hiç önem vermiyor. Küçük ve orta ölçekli işletmelerin güvenlik görevlisi olarak, baskı altında çalışmak zorundasınız.
Küçük işletmelerde güvenlik görevlisi olmak zor. Bizim gibi petrokimya şirketleri zaten A sınıfı yangın koruma ve birinci sınıf patlama önleme birimleridir; üstten aşağıya kadar güvenliğe büyük önem verilir.
Uzmanlar korkar, ayrıca hangi şeylerin sorun yaratabileceğini de bilirler. Bir diğer nokta da odak noktalarının farklı olması; güvenlik her zaman önceliklidir, boşuna denmemiştir.
Yeniden doldurulmuş toz yangın söndürücülerinin raf ömrü sadece bir yıldır. Önceki yıl değiştirilen ilaç da doğru değildi
Güvenlik, aldatmaca yoluyla elde edilmez; eylemlerle sağlanır.
Güvenlik işi ciddi bir meseledir; “biraz daha az” diye bir şey yoktur. Eğer bunu her zaman biraz daha hafife alırsak, ileride on kat hatta daha yüksek bir bedel ödemek zorunda kalabiliriz
Yangın söndürücü kullanma konusunda deneyimim var. Geçen yılki itfaiye yarışmasında yangın söndürme eğitimi verilmişti; ancak yangını söndürürken bazı kişiler püskürtme borusunu kullanırken ellerini doğrudan yağ kasesinin içine soktu. Tozun püskürtülmesiyle oluşan rüzgar alevleri yaklaşık 2 metre yükseğe kaldırdı ve yağ her yere saçıldı. O kişi o sırada eldiven takıyordu; eldivenler eridi ama neyse ki eli zarar görmedi. Eğitim sırasında dıştan içe, alevin köküne püskürtmekten bahsedilmişti, ancak onlar sadece alevin kökünü hatırladılar ve bu yüzden alev giderek daha da büyüdü. Bu yüzden bence eğitim ve tatbikatlar sadece şekil olarak yapılmamalı, gerçek bir savaş ortamında, mümkün olduğunca gerçekçi bir şekilde yapılmalı.
Kazaların büyüğü küçüğü yoktur, güvenlik en önemlisiydir.
Sadece göstermelik denetimler, işi geçiştirmek için yapılan tatbikatlar; sonunda ise kaza oldu mu sadece kendisi zarar görür