Yüksek sıcaklık koruma ayakkabısı

Thread Content

Yüksek sıcaklık koruma ayakkabıları, yüksek sıcaklıkta çalışan kişilerin ısı radyasyonu, erimiş metaller, kıvılcımlar ve aşırı sıcak nesnelerin (örneğin kaynaklanmış çelik plakalar, soğutulmaya bırakılmış preslenmiş çelik plakalar, kok fırınlarının üst kısımları vb.) zararlarından korunmak için giydikleri özel koruma ayakkabılarıdır. Yüksek sıcaklık koruma ayakkabıları, yağlı deri veya alev geciktirici kanvas malzemeden yapılan üst kısımlar, yüksek sıcaklıklara dayanıklı dış taban, iç taban ve ısı yalıtımlı ara taban gibi parçalardan oluşur ve genellikle dikme, kalıp presleme veya enjeksiyon yöntemleriyle üretilir. Yüksek sıcaklık koruma ayakkabıları, metalurji endüstrisinde çelik döküm ayakkabısı olarak da adlandırılır. Geleneksel çelik döküm ayakkabıları, sığır yağı veya domuz yağı ile işlenmiş deriden yapılır; üst kısım beyaz kanvas malzemeden oluşur; tabanı ise 7–12 mm kalınlığında lastikten yapılır ve iplik dikimi yöntemiyle dikilir. Kok üretim fırınlarının tavanında kullanılan yüksek sıcaklık koruma ayakkabıları ise ahşap tabanlı veya kanvas üst yüzeyli bir yapıya sahiptir ve iyi ısı yalıtım özelliğine sahiptir. Ama giyinmek hareket etmeyi zorlaştırıyor. Asbestten yapılan yüksek sıcaklık koruma ayakkabıları yüksek sıcaklıklara dayanıklı ve iyi ısı yalıtım özelliklerine sahip olsa da, asbest liflerinin insan vücudu için zararlı olması nedeniyle artık üretilmiyor. I. Teknik Gereklilikler
Yüksek sıcaklık koruma ayakkabıları, LD32-92 standardındaki hükümlere uymalıdır. Ayakkabıların temel performans gereklilikleri şunlardır:
1. Tabanın ısı yalıtım özelliği: Test edilecek ayakkabı, 400 mm×200 mm alanına sahip ve kalınlığı 5–6 mm olan tek katmanlı alüminyum plakanın üzerinde 150°C’de yerleştirilir. Ayakkabının içine 4 kg ağırlığında 5 mm çapında çelik toplar konur. Ayakkabının etrafı, tabanın üst kenarına kadar kumla doldurulur ve 20 dakika sonra ayakkabının iç taban yüzeyinin sıcaklığı ölçülür. İç taban yüzey sıcaklığındaki artışın 22°C’yi geçmemesi gerekmektedir (yani, test öncesindeki iç taban yüzey sıcaklığı ile t0 değeri arasındaki fark ve test sonundaki iç taban sıcaklığı t arasındaki fark). 2. Dış tabanın yüksek sıcaklığa dayanımı: 33×2 mm boyutlarında kare şeklinde bir numune alınır, düzleştirilerek 3–7 mm kalınlığa getirilir. 20 kPa basınç ve 300°C sıcaklıkta olan lehim ucu, üzerinde alüminyum folyo bulunan numunenin üzerine uygulanır; bu durum 60 saniye boyunca sürdürülür. Daha sonra lehim ucu çekilir ve numune alınır. Yüzeyde yumuşama, erime veya çatlama gibi oluşumların olmaması gerekir. 3. Ayakkabı burnunun darbelere karşı dayanıklılığı: LD50-94 standardındaki gerekliliklere uymalıdır. Isı yalıtımı için, cam elyaf takviyeli plastik gibi ısı iletkenliği düşük olan metal olmayan iç kaplamalar kullanılmalıdır. 4. Dış tabanın fizikomekanik özellikleri: İlgili gerekliliklere uymalıdır. II. Model: Yüksek sıcaklık korumalı ayakkabıların modelleri, çizme tipi (A tipi) ve yüksek bel tipi (B tipi) olmak üzere ikiye ayrılır; ilkinin arka kısmının dikey yüksekliği 200 mm’den az değildir, ikincisinin ise dikey yüksekliği 100–130 mm arasındadır.