Thread Content
Metro istasyonunda bir sürü insan, onu alacak son treni bekliyordu. Ben de onlardan biriydim, ama benim trenim gelmedi. Senin trenin başka bir durakta. Binen kişi artık ben değilim. Benim gibi üzülen kaç kişi var? Boşuna üzülüyorum. Sen üzücü sahneleri yönetiyorsun. Siz ikiniz mutlu bir şekilde gülümsüyorsunuz. Alnından öpüp beni ne kadar sevdiğini soruyorsun, sanki bana soruyormuşsun gibi. Anlıyorum ki bugünden sonra bir daha el ele tutuşmayacağız. Sadece kendimi affetmek için bir bahane bulmak istiyorum. Ağlayamam, ağlayamam. Üzüntümü görmene izin vermem. Meğerse seni sevmek ne kadar acı verici bir şeymiş. Benim için özel olarak yaratılmış bir rol... Ağlayamam, ağlayamam. Başkalarının üzüntümü görmesine izin vermem. Meğerse yeminler komik, saçma sözlermiş. Artık istemiyorum. Senin trenin başka bir durakta. Binen kişi artık ben değilim. Benim gibi üzülen kaç kişi var? Boşuna üzülüyorum. Sen üzücü sahneleri yönetiyorsun. Siz ikiniz mutlu bir şekilde gülümsüyorsunuz. Alnından öpüp beni ne kadar sevdiğini soruyorsun, sanki bana soruyormuşsun gibi. Anlıyorum ki bugünden sonra bir daha el ele tutuşmayacağız. Sadece kendimi affetmek için bir bahane bulmak istiyorum. Ağlayamam, ağlayamam. Üzüntümü görmene izin vermem. Meğerse seni sevmek ne kadar acı verici bir şeymiş. Benim için özel olarak yaratılmış bir rol... Ağlayamam, ağlayamam. Başkalarının üzüntümü görmesine izin vermem. Meğerse yeminler komik, saçma sözlermiş. Ağlayamam, ağlayamam. Üzüntümü görmene izin vermem. Meğerse seni sevmek ne kadar acı verici bir şeymiş. Benim için özel olarak yaratılmış bir rol... Ağlayamam, ağlayamam. Başkalarının üzüntümü görmesine izin vermem. Meğerse yeminler komik, saçma sözlermiş. Artık istemiyorum