Elektrolitik deklorasyonda pH değeri kontrolü sorunu

Genellikle pH’nın 10-11 arasında tutulması en iyisidir. Sodyum sülfit miktarı çok azdır; eğer pH yaklaşık 7 seviyesinde tutulursa, sodyum sülfit miktarının birkaç kat artırılması gerekir ki bu da tuzlu su sisteminde sülfat seviyesinin yükselmesine neden olur.

PH değeri mümkün olduğunca 10’un üzerinde olmalıdır; 10’un altında olması sodyum hidroksit tüketimini artırır. Köpüğü azaltmak için mi? Aşırı tüketilen sodyum bisülfit, alkaliye göre daha pahalıdır

Konu sahibi, nötr deklorinasyonlu tuzlu suyu doğrudan nitrojen giderimi için kullanmak mı istiyor?

Sodyum sülfit miktarı yaklaşık 4-6 kat daha fazla olmalı

Bu gönderi en son 2016-11-21 13:46 tarihinde aldd7611 tarafından düzenlendi. PH değeri 7 olarak ayarlandı; gerçek deklorasyon sürecinde sodyum sülfit kullanım miktarının artmasının yanı sıra serbest klor da tamamen uzaklaştırılamıyor gibi görünüyor. Ayrıca aşırı miktarda sodyum sülfit eklenmesi, geri kazanılan tuzlu suyun sülfat içeriğinin yükselmesine neden oluyor.

pH değeri çok düşük olduğunda sodyum hidroksit miktarı kesinlikle katlanarak artar. Hiçbir üretici hidrojen peroksit kullandı mı? Okuduğum bir makalede etkisinin çok iyi olduğu ve enerji tasarrufu sağladığı yazıyordu. Kullanan üreticiler varsa konuşabilirler: lol

Meğer sülfat iyonlarını gidermek için baryum klorür kullanılıyormuş, şimdi de nitröz giderme işlemi başladı ve öncekiyle çelişki olduğu görüldü, bu yüzden bu fikir ortaya çıktı.

Daha önce baryum klorür kullanıyorduk, şimdi de nitrözasyon sistemi devreye girdi. Nitrözasyon sistemi çalışmaya başladığından beri sodyum sülfit tüketimimiz 8 kat arttı. Doğrudan deklorasyon işlemiyle pH değerini kontrol edersek sodyum sülfit ve asit-alkali kullanımından biraz tasarruf edebilir miyiz diye düşünüyorum.

Nitrasyon işlemine başladığımızdan beri sodyum sülfit tüketimi 8 kat arttı. Doğrudan 7’de tutmayı düşünürsek, sodyum sülfit tüketiminin 8’in yerine biraz daha azalıp azalmayacağını merak ediyorum.

Sodyum sülfit, alkali koşullar altında hafif tuzlu suda bulunan serbest kloru giderir; pH değeri 9–10 arasında tutulduğunda reaksiyon verimliliği yüksektir. Gerçek ölçüm sıcaklığı, algılama elektrodunun nihai sonucunu oldukça etkiler; bizde genellikle elektroda giren sıcaklığın 40 derecenin üzerine çıkmaması gerekmektedir.

Atölye, hidrojen peroksitle deneme yaptı, sonuç pek iyi olmadı; tamamen temizlenemedi. Ne sorun olduğunu bilmiyorum:Q

Bizde bu değer 2-3 arasında tutuluyor, sodyum sülfit normal şekilde ekleniyor; serbest klor değeri 1000’in altında çıkıyorsa sorun yok. Anladın mı?

@Klor-alkali acemisi, bu tuzlu su nereye gitti? Ne için kullanıldı?

Bu gönderi en son 2016-12-11 13:42 tarihinde nanren2 tarafından düzenlendi. Bu sorunu zaten teknik olarak çözdük ve etkisi oldukça iyi diyebiliriz! Ancak elektroliz sisteminin stabil bir şekilde çalışmasını sağlamak gerekiyor; yük ayarlaması, deklorasyon sisteminin pH ayarını büyük ölçüde etkiler. Membran yöntemiyle nitrit gideriminde genellikle asidik tuzlu suyun membrana verilmesi gerekmektedir; elbette pH değeri 6’ya kadar çıkabilen durumlar da vardır! Böylece deklorasyon sisteminin ardından sodyum sülfit eklemeye gerek kalmadan, ayrı bir alkali ekleyerek pH’ın yaklaşık 4 seviyesine getirilmesi sağlanabilir. Deklorasyondan sonra tuzlu suda serbest klor genellikle 20PPm civarında olabilir! Bu tuzlu su kısmı iki yola ayrılır; bir yolu tuzlu suya gider. Bu tuzlu suyun tuz eritme havuzlarına ve ekipmanlara zarar vermesini önlemek için, su dağıtım tankına girmeden önce alkali ekleyerek pH değerini yaklaşık 9’a çıkarmak gerekir. Fazla yüksek olmamalıdır ki tuzlu sudaki silisyum miktarı limitleri aşmasın. Diğer yöntemde, membranla nitrit giderimi işleminden önce serbest kloru gidermek için sodyum sülfit eklenir. Asidik tuzlu su olduğundan sodyum sülfit ile serbest klorun reaksiyonu yavaş ilerlediğinden daha fazla miktarda sodyum sülfite ihtiyaç duyulur; ancak bu madde iki ayrı seferde eklenebilir! Bu teknik iyileştirmenin odak noktası deklorasyon sisteminin pH ayarlamasıdır. Dikkat edilmesi gerekenler: 1. Elektroliz hücresinden çıkan tuzlu suyun, hafif tuzlu su tankından deklorasyon kulesine giden akış hızı sabit olmalıdır; sadece tank ve deklorasyon kulesinin seviyesini sabit tutmak amacıyla hareket edilmemelidir. Akış hızını sabit tutmak için seviye kontrol vanaları manuel moda alınabilir. 2. Dezenfeksiyon kulesinin ardından alkali eklenen vananın çapı küçük olmalı, çok büyük olmamalıdır. Elbette imkan varsa alkali çözelti ayrı olarak seyreltilebilir; bu şekilde daha istikrarlı olur ve vananın kontrolüne yardımcı olur. 3. Dezenfeksiyon kulesinin negatif basıncının alkali akış hızı üzerindeki etkisi göz önünde bulundurulmalıdır; bu nedenle dezenfeksiyon kulesinin negatif basıncının sabit kalması sağlanmalıdır. 4. Dezenfeksiyon kulesinin ardından eklenen alkalinin valfi, tuzlu suyun pH değerini otomatik olarak kontrol edemez; bu kontrol alkali akış hızı ile sağlanabilir. Tuzlu suyun pH değerinin ayarlanması lineer bir ilişki olmadığı için, kontrol etmek için normal PID parametreleri kullanılamaz. 5. Elektroliz hücresine asit eklenmesi mutlaka doğru şekilde yapılmalıdır; elektroliz hücresine doğru miktarda asit eklenmesi, hücreden çıkan tuzlu suyun serbest klor seviyesini düşürerek deklorasyon kulesinin yükünü azaltır. Bu sayede deklorinasyon kulesindeki tuzlu suyun serbest klor seviyesi daha düşük olur ve membran yöntemiyle nitrit gideriminde kullanılan tuzlu sudaki serbest klorun giderilmesi biraz daha kolaylaşır. Bu teknik iyileştirme sayesinde deklorasyon sisteminde sodyum hidroksit kullanılmaz ve sodyum hidroksit tüketimi büyük ölçüde azalır. Ayrıca, membran yöntemiyle azot gideriminde kullanılan hidroklorik asit ve alkalinin yanı sıra birincil tuzlu suyun sodyum hidroksit tüketimi de azaltılmıştır. Zhebaifen, tüm sodyum hidrit tüketimini de kapsayarak yaklaşık 0,3 Kg sodyum hidrit tüketir!